Semovente da 75/34

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Το Semovente da 75/34 ήταν ιταλικό αυτοκινούμενο πυροβόλο το οποίο αναπτύχθηκε και χρησιμοποιήθηκε επιχειρησιακά στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Βασιζόταν στο σασί του μέσου άρματος μάχης M15/42 και ήταν οπλισμένο με πυροβόλο L/34 των 75 mm. Τα 75/34 χρησιμοποιήθηκαν στην άμυνα της Ρώμης το 1943 και αργότερα από τους Γερμανούς στην βόρεια Ιταλία και τα Βαλκάνια. Συνολικά κατασκευάστηκαν 141 οχήματα.

Σχεδιασμός και ανάπτυξη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έπειτα από την επιτυχημένη χρήση των Semovente da 75/18, ελήφθη η απόφαση ανάπτυξης αυτοκινούμενου πυροβόλου με καλύτερο κύριο οπλισμό προκειμένου να ενισχυθούν οι αντιαρματικές ικανότητες του όλου συστήματος. Αναπτύχθηκαν κάποια πρωτότυπα με βάση το σασί του άρματος M14/41 και το πυροβόλο L/32 των 75 mm,[1][2] όμως η παραγωγή νέων αυτοκινούμενων πυροβόλων ξεκίνησε μόλις την άνοιξη του 1943, με το πυροβόλο L/34 των 75 mm (ίδιο με του άρματος Carro Armato P 40) και βάση το σασί του M15/42. Περίπου 60 ολοκληρώθηκαν πριν από την ιταλική συνθηκολόγηση το 1943.[3]

Παρόλο που ο σχεδιασμός του οχήματος έγινε με βάση την εμπειρία από το προηγούμενο Semovente, υπήρχαν ορισμένες διαφορές: η εμπρόσθια θωράκιση αποτελούνταν από μία πλάκα πάχους 42 mm αντί για δύο ενωμένες των 21 mm, ενώ είχαν γίνει και κατάλληλες τροποποιήσεις για την τοποθέτηση του μεγαλύτερου κύριου πυροβόλου.[4] Το Semovente da 75/34 διέθετε τον ίδιο πετρελαιοκινητήρα των 192 HP που αξιοποιούνταν και στο M15/42, χάρη στον οποίο μπορούσε να φτάσει την μέγιστη ταχύτητα των 38,4 km/h.[5]

Επιχειρησιακή ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η χρήση των πυροβόλων από τον Ιταλικό Βασιλικό Στρατό ήταν βραχύβια και περιορίστηκε στην αποτυχημένη άμυνα της Ρώμης (8–10 Σεπτεμβρίου 1943). Μετά από την συνθηκολόγηση οι Γερμανοί κατέλαβαν και αξιοποίησαν τα περισσότερα Semovente στην Ιταλία και τα Βαλκάνια, ενώ υπό την εποπτεία τους ολοκληρώθηκαν 80 ακόμη οχήματα.[6]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Sgarlato, Nico (June 2006). «Corazzati italiani 1939–1945». War Set (10): 50. 
  2. Cappellano, F.; Battistelli, P. P. (2012). Italian medium tanks : 1939–45. Oxford, UK: Osprey Publishing. σελ. 21. ISBN 978-1-84908-775-9.  Η παράμετρος |access-date= χρειάζεται |url= (βοήθεια)
  3. Bagnasco, Erminio; Castronovo, Valerio (1999). Storia dell'Ansaldo. Laterza. σελίδες 202–211. ISBN 978-88420-5928-8. 
  4. Hall, David W. (2011). Blood and Guts: Rules, Tactics, and Scenarios for Wargaming World War Two. iUniverse. σελ. 287. ISBN 978-1-4620-2554-1. 
  5. Pignato, Nicola (2010). Semovente da 75/18 : tecnica e storia del primo semovente italiano. Parma: Albertelli. σελίδες 51–59. ISBN 978-8887372786.  Η παράμετρος |access-date= χρειάζεται |url= (βοήθεια)
  6. Cappellano & Battistelli (2012), pp. 32–33


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Semovente_da_75/34 (έκδοση 702131047) της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).