Κοσμητορία του στρατού

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Quaestura exercitus)
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Η Κοσμητορία του στρατού (λατινικά : Quaestura exercitus) ήταν μια ιδιότυπη διοικητική περιφέρεια της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, με έδρα την Οδησσό (η σημερινή Βάρνα) που δημιουργήθηκε από τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό Α΄ στις 18 Μαΐου, 536[1].

Από εδαφική άποψη, η κοσμητορία περιελάμβανε τις επαρχίες της Κάτω Μοισίας και της Μικράς Σκυθίας, που βρίσκονταν στην περιοχή του κάτω Δούναβη, καθώς και τις επαρχίες της Κύπρου, Καρίας, καθώς και τα νησιά του Αιγαίου. Όλες αυτές οι επαρχίες έχουν αποσπαστεί από την Υπαρχία της Ανατολής και τίθενται υπό την εξουσία ενός νέου στρατού που θα διοικείται από τον "Κοσμήτορα του στρατού"[2]. Η αρχή του κοσμήτορα ήταν το ισοδύναμο με εκείνου του στρατάρχη (militum μαγίστρου)[3]. Δεδομένου ότι οι στρατηγικής σημασίας παραδουνάβιες επαρχίες ήταν οικονομικά εξαθλιωμένες, ο σκοπός της κοσμητορίας ήταν να βοηθήσει την υποστήριξη των στρατευμάτων που σταθμεύουν εκεί. Συνδέοντας τις παραδουνάβιες επαρχίες με τις πλουσιότερες επαρχίες, ο Ιουστινιανός ήταν σε θέση να μεταφέρει προμήθειες μέσω της Μαύρης Θάλασσας.

Δυστυχώς υπάρχει έλλειψη επόμενων στοιχείων για την ιστορία της κοσμητορίας. Ωστόσο, δεδομένου ότι η θέση του κοσμήτορα εξακολουθούσε να υφίστανται κατά τη διάρκεια και τα μέσα της δεκαετίας του 570, αυτό σημαίνει ότι η εδαφική περιφέρεια είχε έστω μικρή ποσότητα επιτυχίας[4][5].

Τελικά, οι παραδουνάβιες επαρχίες που σχετίζονται με την κοσμητορία δεν άντεξαν στις σλαβικές και αβαρικές επιδρομές των Βαλκανίων κατά τον 7ο αιώνα. Ωστόσο, απομονωμένα φρούρια στο δέλτα του Δούναβη και κατά μήκος των ακτών της Μαύρης Θάλασσας διατηρήθηκαν μέσω προμηθειών από τη θάλασσα, και υπάρχουν ενδείξεις ότι το μεγάλο ναυτικό σώμα των Καραβισιάνων σχηματίζεται με τα υπολείμματα της κοσμητορίας[6]. Μολυβδόβουλλα από τη Μοισία και τη Μικρά Σκυθία παρέχουν στοιχεία που να υποστηρίζουν την ύπαρξη της κοσμητορίας. Συγκεκριμένα, δεκατρείς αυτοκρατορικές σφραγίδες (εννέα εκ των οποίων της ιουστινιάνειας περιόδου) αποδεικνύουν ότι η επικοινωνία μεταξύ των υπαλλήλων ανάμεσα στη Μικρά Σκυθία και την Κωνσταντινούπολη γινόταν σε κάπως τακτική βάση[7].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Velkov 1977, σελ. 62
  2. Maas 2005, σελ. 120
  3. Haldon 1999, σελ. 68
  4. Maas 2005, σελ. 120
  5. Haldon 1999, σελ. 68
  6. Haldon 1999, σελ. 74
  7. Curta 2001, σελίδες 185–186

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Quaestura exercitus της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).