Kevin Ayers

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

O Kevin Ayers (Kevin Ayers, 16 Αυγούστου 194418 Φεβρουαρίου 2013) ήταν Άγγλος συνθέτης, τραγουδιστής, κιθαρίστας και μία από τις σημαντικότερες μορφές της αγγλικής ψυχεδελικής ροκ σκηνής. Ο Ayers υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά μέλη του συγκροτήματος Soft Machine στα μέσα της δεκαετίας του 1960 το οποίο επηρέασε αρκετά τη ψυχεδελική σκηνή του Canterbury( Canterbury scene).[1]

Κυκλοφόρησε 17 σόλο άλμπουμ και συνεργάστηκε με σημαντικές μορφές του ροκ όπως οι: Bryan EnoSyd BarrettJohn Cale,Elton John, Robert Wyatt, Andy Summers,Mike Oldfield,Nico και Ollie Halsall μεταξύ άλλων.Έζησε για αρκετά χρόνια στη Μαγιόρκα πριν επιστρέψει στα μέσα της δεκαετίας του '90 στην Αγγλία και καταλήξει τελικά να ζήσει στη νότια Γαλλία .

O Kevin Ayers στο free concert στο Hyde park στις 29 Ιουνίου 1974

Ο βρετανός ροκ κριτικός Nick Kent έγραψε: " Οι Kevin Ayers και Syd Barrett υπήρξαν οι δύο σημαντικότεροι άνθρωποι στην ιστορία της βρετανικής ποπ /ροκ μουσικής".

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρώτα χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στο Herne Bay, του Kent,,[4]  γιος του παραγωγού του BBC  Rowan Ayers [5].Καθώς είναι σε μικρή ηλικία,χωρίζουν οι γονείς του και ακολουθεί τη μητέρα του στη Μαλαισία όπου μένει εκεί μέχρι την ηλικία των 12 ετών.Επιστρέφει στην Αγγλία και στα κολεγιακά του χρόνια αναμιγνύεται στη μουσική σκηνή του Canterbury. Πρώτο του μουσικό γκρουπ υπήρξαν οι Wilde Flowers συγκρότημα στο οποίο συμμετείχαν και οι Robert Wyatt και  Hugh Hopper.Ως αστείο ο Ayers κάποτε δήλωσε πως του ζητήθηκε να πάρει μέρος στο γκρουπ γιατί είχε τα πιο μακριά μαλλιά. Η συμμετοχή του στους Wilde Flowers του έδωσε τη δυνατότητα να συνθέτει και να τραγουδά.

Soft Machine[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι Wilde Flowers μετεξελίχθηκαν στους Soft Machine με την προσθήκη του κιμπορντίστα Mike Ratledge και του κιθαρίστα Daevid Allen. O Ayers άλλαξε από κιθαρίστας σε μπασίστα και μοιραζόταν τα φωνητικά με το ντράμερ Robert Wyatt.O ήχος του συγκροτήματος πάντρευε το ροκ με τη τζαζ δημιουργώντας πρωτοποριακό ήχο,κάτι καινούριο στη 60'ς ψυχεδελική σκηνή. Στα δε live ειδικά στο UFO club μοιράζονταν τη σκηνή με τους Pink Floyd.To πρώτο τους σίνγκλ 'Love Makes Sweet Music'/'Feelin' Reelin' Squeelin' κυκλοφόρησε το Φεβρουάριο του 1967,κάνοντας το γκρουπ προπομπό της νέας βρετανικής ψυχεδελικής σκηνής.H πρώτη τους δισκογραφική δουλειά έχει το τίτλο "The Soft Machine,Volume One" και κυκλοφορεί το 1968 από την ABC/Probe σε παραγωγή  Chas Chandler και Tom Wilson.Θεωρείται κλασικό άλμπουμ για τη δεκαετία του '60.Η περιοδεία του γκρουπ στις Η.Π.Α. για την προώθηση του άλμπουμ και το γεγονός ότι άνοιγαν τις συναυλίες του Jimi Hendrix τους σύστησε σ'ένα νέο κοινό στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού.

Σόλο καριέρα 1969-1999[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά από μια παρατεταμένη και κοπιαστική τουρνέ στις Η.Π.Α. όπου οι Soft Machine άνοιγαν τις συναυλίες του Jimi Hendrix, o Ayers πουλάει το λευκό  Fender Jazz μπάσο του στον Noel Redding (μπασίστα του συγκροτήματος του Jimi Hendrix)[11]  και αποσύρεται στο νησί Ίμπιζα στην Ισπανία.Ο ροκ μύθος λέει ότι ο Hendrix πήγε και τον συνάντησε του έδωσε μιαν ακουστική  Gibson J-200 κιθάρα και τον έπεισε να συνεχίσει να ασχολείται με τη μουσική.Έτσι χωρίς την πίεση των συναυλιών θ'αρχίσει να ξαναγράφει τραγούδια που θα αποτελέσουν το πρώτο σόλο άλμπουμ του Joy of a Toy. Το άλμπουμ θα κυκλοφορήσει το Νοέμβριο του 1969 και θα είναι μία από τις πρώτες εκδόσεις της πασίγνωστης δισκογραφικής Harvest που τότε έκανε τα πρώτα της βήματα και μεταξύ άλλων κυκλοφορούσε και τις δουλειές των Pink Floyd. To " Joy of a Toy " φανέρωσε το τεράστιο ταλέντο του Ayers,μέσα από τις10 θαυμάσιες συνθέσεις του.Την περίοδο εκείνη κυκλοφορεί και το σινγκλ  "Religious Experience (Singing a Song in the Morning)",στο οποίο παίζει κιθάρα ο Syd Barrett ,τραγούδι που δεν υπάρχει στην αυθεντική έκδοση του δίσκου,παρά μόνο σε επανεκδόσεις. [11]

Το δεύτερο άλμπουμ έχει το τίτλο "  Shooting at the Moon " κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1970 και ανάμεσα στα μέλη του γκρουπ -με το όνομα The Whole World-που δημιουργήθηκε για την παραγωγή του δίσκου υπάρχει σε νεαρή τότε ηλικία ο Μike Oldfield. Το 1988 το μουσικό περιοδικό Wire συμπεριέλαβε το άλμπουμ στη λίστα των 100 δίσκων που έβαλαν τον κόσμο σε φωτιά (100 Records That Set The World On Fire).[2]Το ύφος του συνδυάζει την ψυχεδέλεια με το Progressive rock,αποτελείται από 9 τραγούδια όλα συνθέσεις του Ayers,υψηλής αισθητικής.Η σύνθεση των Whole world εκτός από τον Ayers ήταν:

The Whole World:

  • David Bedford / Organ, Piano, Accordion, Marimbaphone, Guitar
  • Lol Coxhill / Saxophone, Zoblophone
  • Mike Oldfield / Bass, Guitar
  • Mick Fincher / Drums, Percussion, Bottles & Ashtrays
  • Bridget St. John / φωνητικά
  • The Whole World Chorus / φωνητικά
  • Μετά από μια σύντομη περιοδεία οι Whole World διαλύονται χωρίς να υπάρξουν παρεξηγήσεις μεταξύ των μελών.Αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι στο τρίτο δίσκο το  Whatevershebringswesing (1971) συμμετέχουν και φτιάχνεται ένας δίσκος που θεωρείται ίσως ο καλύτερος του. Το ομώνυμο 8 λεπτο τραγούδι αποτελεί σήμα κατατεθέν για τον Ayers των 70'ς. [13]
  • Τέταρτος δίσκος το θρυλικό Βananamour (1973) το οποίο περιέχει μερικά από τα πιο γνωστά και αντιπροσωπευτικά του τραγούδια όπως τα : "Shouting in a Bucket Blues", "  Decadence" και το  "Oh! Wot A Dream" γραμμένο για το φίλο του Syd Barrett που την περίοδο εκείνη αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας. Τα τραγούδια όπως κυκλοφόρησαν στο βινύλιο του 1973 είναι τα :
  • == Βananamour == All songs written by Kevin Ayers
    1. "Don't Let It Get You Down (For Rachel)"
    2. "Shouting in a Bucket Blues"
    3. "When Your Parents Go to Sleep"
    4. "Interview"
    5. "Internotional Anthem"
    6. "Decadence"
    7. "Oh! Wot A Dream"
    8. "Hymn"
    9. "Beware of the Dog". The Confessions of Dr.Dream and Other Stories Το πέμπτο άλμπουμ " The Confessions of Dr. Dream and Other Stories " (1974) σηματοδοτεί για τον Ayers την αλλαγή της δισκογραφικής εταιρείας. Πηγαίνει στην πιό εμπορική  Island records,η παραγωγή γίνεται πιό ακριβή-σε μια συνέντευξη του στο περιοδικό ΝΜΕ δήλωσε πως κόστισε  £32,000 [15] (ποσό τεράστιο για εκείνη την εποχή).Για αυτό το άλμπουμ επιστρέφει ο Mike Oldfield και ο κιθαρίστας Ollie Halsall από το progressive rock συγκρότημα Patto ξεκινά τη συνεργασία του με τον Kevin Ayers η οποία θα κρατήσει για τα επόμενα 20 χρόνια. Ο δίσκος περιέχει θαυμάσιες και αναγνωρίσιμες συνθέσεις του Ayers [6] όπως τα τραγούδια : "Day By Day", "Everybody's Sometime And Some People's All The Time Blues", "It Begins With A Blessing / Once I Awakened / But It Ends With A Curse" και το καταπληκτικό "The Confessions Of Doctor Dream (a) Irreversible Neural Damage (b) Invitation (c) The One Chance Dance (d) Doctor Dream Theme" το οποίο είναι χωρισμένο σε 4 μέρη.

Τα υπόλοιπα άλμπουμ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το επόμενο έκτο άλμπουμ  " Yes We Have No Mañanas (So Get Your Mañanas Today) " (1976) είναι το πιο εμπορικό του και αυτό που θα του εξασφαλίσει νέο συμβόλαιο με την ABC Records.

Τα τέλη της δεκαετίας του '70 κυκλοφορεί το " Rainbow Takeaway" και τη δεκαετία του '80 κυκλοφορούν συνολικά 5 άλμπουμ με το " Falling up " (1988) να λαμβάνει τις πιό θετικές κριτικές.

Το 1992 κυκλοφορεί το δέκατο τέταρτο άλμπουμ το " Still life with quitar " αρκετά ποιοτικό με πιο ακουστικό ήχο.Κυκλοφορεί στη Γαλλία με τη συμμετοχή των Fairground Attraction ενός βρετανικού folk/soft rock συγκροτήματος.Μετά την ευρωπαική τουρνέ Απρίλιος/Μάιος 1982 που έγινε για την υποστήριξη του δίσκου πεθαίνει ξαφνικά ο μουσικός συνεργάτης του, ο Ollie Halsall.Λόγω αυτού του θανάτου ο Αyers δεν θα ξανά ηχογραφήσει για τα επόμενα 15 χρόνια. [18]

Επόμενα χρόνια 2000-2013[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στα τέλη της δεκαετίας του'90 ο Ayers ζούσε απομονωμένος στην νότια Γαλλία. Το 2005 γνωρίζεται με τον αμερικανό καλλιτέχνη Timothy Shepard,γίνονται φίλοι και αρχίζει να γράφει ξανά κάποια τραγούδια τα οποία τα ηχογραφεί σε κασετόφωνο.Ο Shepard ενθουσιάζεται από το υλικό και ενθαρρύνει τον Ayers να κυκλοφορήσει ένα νέο άλμπουμ. [20]

Με τη συνδρομή του Shepard ο Ayers έρχεται σε επαφή και υπογράφει στη βρετανική  LO-MAX Records η οποία γνώριζε για το έντονο ενδιαφέρον και την επιρροή που ασκούσε η μουσική του Ayers σε πολλά συγκροτήματα της εποχής..[21]

Οι Ladybug Transistor από τη Νέα Υόρκη καλούν τους Ayers και Shepard και τελικά καταλήγουν στο  Tucson της Aριζόνα όπου ηχογραφούν στο στούντιο  Wavelab.Έχοντας τις ηχογραφήσεις ο Shepard πείθει τον Αyers να επιστρέψει και να ολοκληρώσει το άλμπουμ στην Αγγλία.Τα νέα για πιθανό νέο άλμπουμ του Ayers αρχίζουν να διαδίδονται τραβώντας το ενδιαφέρον της μουσικής σκηνής.Οι Teenage Fanclub που είχαν γνωριστεί με τον Shepard σ'ένα πάρτυ των Go-Betweens εκφράζουν τον ενθουσιασμό τους για τη μουσική του Ayers και του ζητούν να ηχογραφήσουν μαζί,πράγμα που γίνεται σε στούντιο στη Γλασκώβη της Σκωτίας.[22] Φίλοι από το παρελθόν επισκέπτονται το στούντιο και λαμβάνουν μέρος στις ηχογραφήσεις όπως: ο Phil Manzanera (παίζει κιθάρα στο τραγούδι " Brainstorm" ) o Hugh Hopper από τους  Soft Machine παίζει μπάσο σε 2 τραγούδια και η Bridget St John (από την εποχή του Shooting at the Moon) τραγουδά ως ντουέτο με τον Ayers στο " "Baby Come Home ". [23]

Με τη συμβολή όλων των παραπάνω το άλμπουμ " The Unfairground " κυκλοφορεί το Σεπτέμβριο του 2007 αποσπώντας ιδιαίτερα θετικές κριτικές.[24] Είναι το δέκατο έβδομο και τελευταίο άλμπουμ του Ayers.

O Ayers πέθανε στον ύπνο του στις 18 Φεβρουαρίου 2013 στο Montolieu της Γαλλίας σε ηλικία 68 χρονών. [25][26][27][28][29]

Δισκογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Soft Machine[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τίτλος Εταιρεία Χρονιά έκδοσης
The Soft Machine ABC/Probe Δεκέμβριος 1968


Σόλο καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Tίτλος Εταιρεία Χρονιά έκδοσης
Joy of a Toy Harvest Nov 1969
Shooting at the Moon Harvest Oct 1970
Whatevershebringswesing Harvest Nov 1971
Bananamour Harvest May 1973
The Confessions of Dr. Dream and Other Stories Island May 1974
June 1, 1974 (with Nico, John Cale and Brian Eno) Island Jun 1974
Lady June's Linguistic Leprosy (with Lady June and Brian Eno) Caroline/Virgin Nov 1974
Sweet Deceiver Island Mar 1975
Yes We Have No Mañanas (So Get Your Mañanas Today) Harvest Jun 1976
Rainbow Takeaway Harvest Apr 1978
That's What You Get Babe Harvest Feb 1980
Diamond Jack and the Queen of Pain Charly Jun 1983
Deià...Vu Blau Mar 1984
As Close As You Think Illuminated Jun 1986
Falling Up Virgin Feb 1988
Still Life with Guitar FNAC January 1992
The Unfairground LO-MAX September 2007


Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

https://en.wikipedia.org/wiki/Kevin_Ayers

Turn On Your Mind: Four Decades of Great Psychedelic Rock (Hal Leonard 2003) ISBN 0-634-05548-8

[4]The Guardian-4 July 2003

  • [5]The Independent-10 September 2007
  • [6]Business As Usual by Steve Peacock (Sounds May 25, 1974)
  • Soft Machine: Out-Bloody-Rageous by Graham Bennett (SAF Publishing 2005)
  • [11] Joy of a Toy notes by Martin Wakeling (EMI September 2006)
  • [13] Sounds, 25 January 1972
  • [15]NME 31 August 1974
  • [18]"Kevin Ayers". Telegraph. 2013-02-20. Retrieved 2013-05-02.
  • [20]BBC6 Interview September 2006).
  • [21] Kevin Ayers: Mojo Working by James McNair (Mojo July 2007).
  • .[22] Mojo Working by James McNair (Mojo July 2007)
  • [23] Pitchfork-31 July 2007.
  • [24] Metacritic 2007.
  • [25]"Kevin Ayers Has Died | News | Clash Magazine". Clashmusic.com. Retrieved 2013-02-20.
  • [26] "Farewell, Kevin Ayers... - News - Mojo". Mojo4music.com. Retrieved 2013-02-20.
  • [27] "R.I.P. Kevin Ayers". Consequence of Sound. Retrieved2013-02-20.
  • [28] "Soft Machine founder Kevin Ayers dies". BBC News website. BBC. Retrieved 21 February 2013.
  • [29] "Kevin Ayers, a Psychedelic Rocker, Dies at 68". New York Times. Retrieved 2013-02-22