Diagoon Housing

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Diagoon Housing
Γενικές πληροφορίες
Είδος κτίριο
Αρχιτεκτονική Στρουκτουραλισμός
Διεύθυνση Gebbenlaan 32
Γεωγραφικές Συντεταγμένες 51°59′19″N 4°20′31″E
Τοποθεσία Ντελφτ
Χώρα Ολλανδία
Έναρξη κατασκευής 1971[1]
Χρήση Κατοικία
Σχεδιασμός και κατασκευή
Αρχιτέκτονας Χέρμαν Χέρτζμπεργκερ
Ιστότοπος
http://www.diagoonwoningdelft.nl/home

Το Diagoon Housing είναι ένα συγκρότημα κατοικιών που ανήκει στον στρουκτουραλισμό και βρίσκεται στην πόλη Delft (Ντελφτ) της Ολλανδίας. Σχεδιάστηκε από τον Herman Hertzberger ( Χέρμαν Χέρτζμπεργκερ), το 1967-1969.

Ο Herman Hertzberger με το συγκρότημα κατοικιών, υποστήριξε μια σχεδιαστική λογική αλληλεπίδρασης μεταξύ του κτηρίου και των κατοίκων του. Αυτή η αντιμετώπιση ερχόταν σε ρήξη με τις ως τότε μεταπολεμικές τυποποιημένες κατοικίες.[2]

Γενικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Diagoon Housing το 1971.
Γενικό αξονομετρικό σχέδιο των 8 κατοικιών.

Το συγκρότημα κατοικιών ¨Diagoon Housing" χτίστηκε το 1971 στο προάστιο Buitenhof του Delft .

Ωστόσο ως αρχικό στόχο είχε την ανάπτυξη κατοικημένης περιοχής από 324 μονοκατοικίες στο Vaassen . Το έργο αυτό δεν αναπτύχθηκε και χτίστηκαν οκτώ πρότυπες πειραματικές κατοικίες υπό την αιγίδα της Πειραματικής Στέγασης στη μεταπολεμική περιοχή Buitenhof του Delft .[3]

Το συγκρότημα των οκτώ κατοικιών έχει συνδεθεί με το Iconic Houses Network (iconichouses.org[4]) από τον Ιανουάριο του 2016. Το δίκτυο αυτό περιλαμβάνει σπίτια που έχουν σημαντικό νόημα για τη σύγχρονη αρχιτεκτονική και είναι ανοιχτά στο κοινό. Η συμμετοχή στο δίκτυο αυτό αποτελεί σημαντική αναγνώριση και βήμα στη διεθνή διανομή αυτού του έργου από τον Herman Hertzberger.[2]

Σχεδιασμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κεντρική Ιδέα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το "Diagoon Housing" βασίστηκε στην ιδέα ενός «ημιτελούς προϊόντος». Το σχέδιο των κατόψεων είναι σχετικώς αόριστο, δηλαδή οι χρήστες δύνανται να προσαρμόσουν τις χρήσεις κάθε χώρου βάση των αναγκών τους και των επιθυμιών τους. Έτσι, ο αρχιτέκτονας θέτει τον χρήστη στο προσκήνιο του καθορισμού των λειτουργιών του χώρου του, εισάγοντας 2 όρους - την χωρική δυναμική και - την βέλτιστη δυνατή χωρική διάταξη εν συναρτήσει του χρόνου παραμονής του κατοίκου/ων. Έτσι, η ελευθερία αυτή παράγει ποικίλες χωρικές ιδιότητες και ένα ευρύ φάσμα παραλλαγών στην κατοίκηση.[5]

«Η ευελιξία αντιπροσωπεύει το σύνολο όλων των ακατάλληλων λύσεων ενός προβλήματος»-Herman Hertzberger.[5]

Οργάνωση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το κάθε σπίτι αποτελείτε από δύο σταθερούς πυρήνες που μπορούν, ανάλογα τις ανάγκες των κατοίκων του, να φιλοξενήσουν διάφορες λειτουργίες όπως ύπνο, μελέτη, παιχνίδι, καθιστικό,

και τραπεζαρία.[5] Οι λειτουργίες αυτές τοποθετούνται σε πέντε βατά (συμπεριλαμβανομένου και του ισογείου) επίπεδα. Το κάθε ένα έχει από το άλλο υψομετρική διαφορά μισού ορόφου, και στην τομή τους

(στο κέντρο του κτηρίου) δημιουργείτε ένα κενό που διατρέχει το κτήριο από επάνω ως κάτω και καταλήγει σε ένα άνοιγμα που οδηγεί στην επάνω αυλή. Μέσω αυτού του ''κενού'' επιτυγχάνεται μια κάθετη επικοινωνία η οποία είναι ζωτικής σημασίας για το κτήριο και παράλληλα λειτουργεί και ως φωταγωγός καθώς επικοινωνεί με όλους τους χώρους του σπιτιού.

Αξονομετρικό σχέδιο του συγκροτήματος κατοικιών.

Φυσικό Φως[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το φυσικό φως είναι μια πολύ σημαντική παράμετρος για τον Hertzberger και αυτό φαίνεται στα κτήρια του. Το κάθε κτήριο, όπως και αναφέρεται στο κεφάλαιο οργάνωση, στο κέντρο του με ένα άνοιγμα από το ισόγειο έως και το τελευταίο επίπεδο εισάγει το φυσικό φως σ΄όλους τους χώρους. Επίσης το κτήριο και από τις δυο πλευρές του (οι άλλες δύο συνορεύουν με τα άλλα κτήρια οπότε είναι τυφλές) έχει μεγάλα ανοίγματα, από πλάκα σε πλάκα. Το φως καθορίζεται από τους ίδιους τους κατοίκους μέσω συρόμενων φίλτρων -πανέλων και τζαμιών- όπου είναι τοποθετημένα κατάλληλα πλαίσια.[6] Χαρακτηριστικό είναι το παιχνίδι του φωτός με το υλικό της επιφάνειας του κτιρίου.

Τεχνητό φως[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στους δοκούς από σκυρόδεμα υπάρχουν πρίζες οι οποίες λειτουργούν μέσω διακοπτών κοντά στον πυρήνα της σκάλας. Πάνω από αυτές τις πρίζες υπάρχουν σωλήνες όπου τα καλώδια τροφοδοτούνται από την άλλη πλευρά της δοκού. Έτσι στους κατοίκους δίνεται η ευχέρεια απόφασης του φωτισμού της αρεσκείας τους.[7].

Τομή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Herman Hertzberger φαίνεται ότι στα έργα του χρησιμοποιεί το εργαλείο της τομής διότι στην τομή του το κτήριο παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον. Με τις μικρές αποστάσεις των πλακών και την ένωση των χώρων που φιλοξενούν μέσω του κενού, δημιουργεί την δυνατότητα διαγώνιας επικοινωνίας όλων των επιπέδων, άρα διευκολύνεται η χωρική επικοινωνία. Η διάταξη της τομής βασίζεται σε δύο σταθερούς πυρήνες, ένα κλιμακοστάσιο και έναν πυρήνα κοινής ωφέλειας (κουζίνα, μπάνια) με τα δωμάτια και τους χώρους γύρω από τους πυρήνες που δεν έχουν οριστεί.[8]

Υλικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι τοίχοι είναι κατασκευασμένοι από γκρι τσιμεντένιο μπλοκ σκυρόδεμα Β2 σε καθαρή τοιχοποιία (εσωτερικά και εξωτερικά), με υπερμεγέθους δοκούς από οπλισμένο σκυρόδεμα.[7] Χαρακτηριστικά στοιχεία είναι η ευελιξία στη χρήση και η δυνατότητα επέκτασης..[6] Μαύρα μεταλλικά πλαίσια χρησιμοποιούντε στα ανοίγματα που καταλαμβάνουν το μεγαλύτερο και σημαντικότερο μέρος των όψεων καθώς υπάρχουν και άλλες μεταλλικές λεπτομέρειες όπως οι χειρολισθήρες, τα ερμάρια πάνω από τα περάσματα, η «σκάλα του πλοίου» στο δωμάτιο του πύργου, τα κιγκλιδώματα" κ.α.[9]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Nakamura, Toshio (1991). Herman Hertzberger : 1959-1990. Japan : A+U Publishing. ISBN 4-900-21133-8
  • Hertzberger, Herman (2000). Space and the architect : lessons in architecture 2. Rotterdam : 010 Publishers. Μετάφραση: Ruimte van de architect GR-KoDPT. ISBN 9-064-50380-X
  • Bergeijk, Herman van (1997). Herman Hertzberger. Basel: Birkhauser. ISBN 3-764-35698-7. ISBN 0-817-65698-7 [1]