De Stijl (άλμπουμ των The White Stripes)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
De Stijl
Εξώφυλλο
Στούντιο άλμπουμ - The White Stripes
Κυκλοφόρησε 20 Ιουνίου 2000
Ηχογραφήθηκε 1999-2000 στα Third Man Studios στο Ντιτρόιτ του Μίσιγκαν
Μουσικό είδος Πανκ μπλουζ, Εναλλακτική ροκ, Γκαράζ ροκ, Μπλουζ ροκ
Διάρκεια 37:31
Γλώσσα αγγλικά
Δισκογραφική Sympathy for the Record Industry
Παραγωγός Jack White
Δισκογραφικό χρονολόγιο
(The White Stripes)
'The White Stripes
(1999)
'''''De Stijl
(2000)
''White Blood Cells
(2001)
Singles από De Stijl
  1. "Hello Operator"
    Κυκλοφόρησε: Μάιος 2001
 Επαγγελματική βαθμολόγηση
Επανεξετασμένα αποτελέσματα
Πηγή Βαθμολόγηση
Allmusic 4.5/5 stars[1]
Rolling Stone 3.5/5 stars[2]
Pitchfork Media 8.3/10[3]
Sputnikmusic 4/5 stars[4]

Το "De Stijl" είναι το δεύτερο άλμπουμ των The White Stripes. Κυκλοφόρησε στις 20 Ιουνίου του 2000 από την Sympathy for the Record Industry. Έφτασε στο #38 του Billboard Independent Albums το 2002, όταν οι White Stripes άρχισαν να γίνονται γνωστοί. Από τότε έχει γίνει ένα από τα αγαπημένα άλμπουμ των θαυμαστών τους.

Το De Stijl (νεοπλαστικισμός) ήταν ένα ολλανδικό καλλιτεχνικό ρεύμα. Ο Jack White έχει δηλώσει ότι είναι ένας θαυμαστής του ρεύματος αυτού και ειδικά του σχεδιαστή επίπλων Gerrit Rietveld. Ο Rietveld είχε σχεδιάσει το Rietveld Schröder House, το οποίο ο Jack και η Meg επισκέφτηκαν κατά τη διάρκεια της περιοδείας τους. Το άλμπουμ είναι αφιερωμένο στον Rietveld και τον Blind Willie McTell.

Στις 5 Φεβρουαρίου του 2008, τα καναδικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι η πρώην ραδιοφωνικός παραγωγός του Radio-Canada, Dominique Payette έκανε μήνυση στην μπάντα επειδή χρησιμοποίησαν ένα κλιπ 10 δευτερoλεπτών, το οποίο περιείχε την συνέντευξή της με ένα κοριτσάκι, στην αρχή του "Jumble, Jumble". Απαίτησε 70,000 δολάρια σε ζημιές και την αφαίρεση του άλμπουμ από τα καταστήματα. Η αντιπαράθεση λύθηκε έξω από τα δικαστήρια.[5]

Κομμάτια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Όλα τα κομμάτια γράφτηκαν από τον Jack White εκτός από τα σημειωμένα

No. TίτλοςΣυνθέτες Διάρκεια
1. "You're Pretty Good Looking (For a Girl)"    1:49
2. "Hello Operator"    2:36
3. "Little Bird"    3:06
4. "Apple Blossom"    2:13
5. "I'm Bound to Pack It Up"    3:09
6. "Death Letter"  Son House 4:29
7. "Sister, Do You Know My Name?"    2:52
8. "Truth Doesn't Make a Noise"    3:14
9. "A Boy's Best Friend"    4:22
10. "Let's Build a Home"    1:58
11. "Jumble, Jumble"    1:53
12. "Why Can't You Be Nicer to Me?"    3:22
13. "Your Southern Can Is Mine"  Blind Willie McTell 2:29

Συντελεστές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Jack White – κιθάρα, πιάνο, φωνή, διπλό μπάσο στο "I'm Bound to Pack It Up"
  • Meg White – ντραμς, ντέφι, φωνητικά στο "Your Southern Can Is Mine", σέικερ και floortom[6] στο "I'm Bound To Pack It Up"
  • John Szymanski – φυσαρμόνικα στο "Hello Operator"
  • Paul Henry Ossy – βιολί στο "I'm Bound to Pack It Up", ηλεκτρικό βιολί στο "Why Can't You Be Nicer to Me?"
  • Dominique Payette - το μικρότερο βιολί του κόσμου στο "Jumble Jumble"

Θέσεις στα τσάρτς[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Χώρα Υψηλότερη
θέση
Γαλλία 164
Ηνωμένο Βασίλειο 137[7]
ΗΠΑ (Independent Albums) 38[8]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]