Belantsea
Το Belantsea είναι ένα εξαφανισμένο γένος χονδριχθύων που ανήκε στους Πεταλοδοντόμορφους (Petalodontiformes), μια ομάδα συγγενική με τις σημερινές χίμαιρες (Holocephali). Έζησε κατά την Λιθανθρακοφόρο περίοδο (περίπου 320 εκατομμύρια χρόνια πριν) και είναι γνωστό κυρίως από απολιθώματα που ανακαλύφθηκαν στον ασβεστόλιθο Bear Gulch στη Μοντάνα των Ηνωμένων Πολιτειών[1].
Μορφολογία και ανατομία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το σώμα του Belantsea ήταν βαθύ και πλευρικά συμπιεσμένο, με αναλογίες που θυμίζουν σύγχρονα αγγελόψαρα, χαρακτηριστικό που πιθανόν του παρείχε υψηλή ευκινησία στο περιβάλλον των υφάλων[2]. Το μέγιστο μήκος του εκτιμάται περίπου στα 25 εκατοστά, καθιστώντας το μικρού έως μεσαίου μεγέθους ψάρι[2].
Η οδοντοστοιχία του αποτελείτο από φαρδιά, πεταλοειδή δόντια, προσαρμοσμένα στο θρυμμάτισμα σκληρών υλικών και όχι στην κοπή, γεγονός που υποδηλώνει διατροφή βασισμένη σε οστρακόδερμα, βραχιόποδα, σπόγγους, δίθυρα και καρκινοειδή[3].
Οικολογία και περιβάλλον
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το Belantsea ζούσε σε ρηχές, τροπικές θάλασσες της Λιθανθρακοφόρου περιόδου, οι οποίες φιλοξενούσαν πλούσια πανίδα υφάλων[4]. Ο συνδυασμός μορφολογίας σώματος και οδοντοστοιχίας δείχνει ότι κατείχε εξειδικευμένη οικολογική θέση ως θραυστοφάγος οργανισμός, με οικολογικό ρόλο παρόμοιο με εκείνον των σημερινών ψαριών-παπαγάλων, που ελέγχουν την ανάπτυξη σκληρών ασπόνδυλων στους υφάλους[5].
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Βιβλιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Grogan, E. D., & Lund, R. (2002). The origin and relationships of early Chondrichthyes. In J. C. Carrier, J. A. Musick, & M. R. Heithaus (Eds.), Biology of Sharks and Their Relatives (pp. 3–31). CRC Press.
- Lund, R. (1989). New petalodonts (Chondrichthyes, Elasmobranchii) from the Upper Mississippian Bear Gulch Limestone of Montana. Journal of Vertebrate Paleontology, 9(3), 350–368.