388 Χάρυβδις

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
383 Χάρυβδις
Ανακάλυψη A
Ανακαλύψας (-ασα): A. Charlois
Ημερομηνία ανακάλυψης: 7 Μαρτίου 1894
Εναλλακτικές ονομασίες B: 1894 BΑ
Κατηγορία:
Τροχιακά χαρακτηριστικά Γ
Εποχή 30 Ιανουαρίου 2005 (Ι.Η. (JD) 2453400,5)
Εκκεντρότητα (e): 0,058
Μεγάλος ημιάξονας (a): 3,005 AU (449,6 εκατομ. km)
Απόσταση περιηλίου (q): 2,830 AU (423,3 εκατομ. km)
Απόσταση αφηλίου (Q): 3,181 AU (475,9 εκατομ. km)
Περίοδος περιφοράς («έτος») (P): 1903,0 ημέρες
Κλίση ως προς την εκλειπτική (i): 6,459 ° (μοίρες)
Μήκος του
ανερχόμενου συνδέσμου
(Ω):

354,63 °
Όρισμα του περιηλίου (ω): 333,00 °
Μέση ανωμαλία (M): 296,545 °


Η Χάρυβδις (Charybdis) είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,57. Ανακαλύφθηκε το 1894 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια, και πήρε το όνομά της από το ομώνυμο μυθικό τέρας της Οδύσσειας.

Φυσικά χαρακτηριστικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η διάμετρος της Χάρυβδης υπολογίσθηκε σε 114,2 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 1,56 τετράκις εκατομμύριο τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. O φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,051 (από δεδομένα του IRAS). Η Χάρυβδις περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες και 31 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 110 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αστεροειδείς
387 Ακουιτανία 388 Χάρυβδις 389 Ιντούστρια
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα 388 Charybdis της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).