211 Ιζόλδη

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
211 Ιζόλδη
Ανακάλυψη
Ανακαλύφθηκε απόΓιόχαν Παλίζα
Ημ/νία ανακάλυψης10 Δεκεμβρίου 1879
Τροχιακά χαρακτηριστικά
Αφήλιο3,533 AU (528,6 εκατομ. km)
Περιήλιο2,546 AU (380,8 εκατομ. km)
Ημιάξονας τροχιάς
3,039 AU (454,7 εκατομ. km)
Εκκεντρότητα0,162
1935,4
197,83°
Κλίση3,883°
263,77°
= 174,92°
Απόλυτο μέγεθος (H)
7,89[1]


Η Ιζόλδη (Isolda) είναι ένας πολύ μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,89. Ανακαλύφθηκε το 1879 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από την Πόλα, τη σημερινή Πούλα της Κροατίας, και έλαβε το όνομά της από την ομώνυμη ηρωίδα του θρύλου του Τριστάνου και της Ιζόλδης.

Μία επιπρόσθηση αστέρα από την Ιζόλδη σημειώθηκε στις 15 Ιουνίου 1998 και ήταν ορατή από τη Β. Αμερική.

Φυσικά χαρακτηριστικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η μέση διάμετρος της Ιζόλδης εκτιμάται σε 143 χλμ. Ο φασματικός της τύπος είναι C (ανθρακούχος). Το άλβεδό της είναι 0,060. Η Ιζόλδη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 18 ώρες και 22 λεπτά.


Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]