109 Ευτυχία

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
109 Ευτυχία
Ανακάλυψη
Ανακαλύφθηκε απόΚρίστιαν Χάινριχ Φρήντριχ Πέτερς
Ημ/νία ανακάλυψης9 Οκτωβρίου 1869
Τροχιακά χαρακτηριστικά
Εποχή 31 Δεκεμβρίου 2006 (Ι.Η. (JD) 2454100,5)
Αφήλιο3,498 AU (523,33 εκατομ. km)
Περιήλιο1,894 AU (283,33 εκατομ. km)
Ημιάξονας τροχιάς
2,696 AU (403,327 εκατομ.km)
Εκκεντρότητα0,298
1616,95
331,26°
Κλίση7,886°
3,21°
= 56,59°
Απόλυτο μέγεθος (H)
8,75[1]

Η Ευτυχία (Felicitas) είναι ένας μεγάλος και σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,75. Ανακαλύφθηκε το 1869 από τον Γερμανοαμερικανό αστρονόμο Κρίστιαν Χ.Φ. Πέτερς, που παρατηρούσε από το Κλίντον της πολιτείας της Νέας Υόρκης (Αστεροσκοπείο Λίτσφιλντ του Κολεγίου Χάμιλτον), και πήρε το όνομα της μυθικής προσωποποιήσεως της ευτυχίας.

Φυσικά χαρακτηριστικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η μέση διάμετρος της Ευτυχίας υπολογίσθηκε σε 89,4 χλμ., ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 750 τρισεκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Ευτυχίας εκτιμάται σε 2,50 cm/sec², ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 47,3 m/sec (170 χιλιόμετρα την ώρα).

Ο φασματικός τύπος της Ευτυχίας είναι C (ανθρακούχος). Το άλβεδό της είναι 0,070, ενώ η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 104 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Η Ευτυχία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 13 ώρες και 11,5 λεπτά.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]