Χρονοκρύσταλλος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Οι χρονοκρύσταλλοι είναι μια νέα κατάσταση της ύλης που παρατηρήθηκε πρώτη φορά το 2016. Στους χρονοκρυστάλλους, τα άτομα σχηματίζουν επαναλαμβανόμενα μοτίβα όχι μόνο στον χώρο, όπως στους συνηθισμένους κρυστάλλους, αλλά και στον χρόνο. Ένας τρόπος με τον οποίο θα μπορούσε να συμβαίνει κάτι τέτοιο, θα μπορούσε να είναι ότι τα άτομα στον κρύσταλλο κινούνται με έναν συγκεκριμένο ρυθμό. Εφόσον υπήρχε ένας χρονοκρύσταλλος πάγου, λόγου χάρη, τότε όλα τα μόρια του νερού θα δονούνταν σε μια πανομοιότυπη συχνότητα, και αυτό χωρίς να χρειαστεί καμία εξωτερική παρεμβολή.[1]

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2012, ο τιμημένος με Νόμπελ Φυσικής Φρανκ Γουίλτσεκ, του ΜΙΤ, προέβλεψε θεωρητικά την ύπαρξη των λεγόμενων χρονοκρυστάλλων. Δύο ομάδες ερευνητών από το Πανεπιστήμιο του Harvard και απ’ το Πανεπιστήμιο του Maryland, κατάφεραν να δημιουργήσουν χρονοκρυστάλλους βάσει ορισμένων θεωριών που διατυπώθηκαν στο Πανεπιστήμιο του Princeton και οι έρευνές τους αυτές δημοσιεύθηκαν το 2016 στο επιστημονικό περιοδικό Nature.[2][3] Η δημιουργία χρονοκρυστάλλων θεωρήθηκε ως μια από τις σημαντικότερες επιστημονικές καινοτομίες για τη χρονιά 2017.[4]

Εφαρμογές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι χρονοκρύσταλλοι ίσως βοηθήσουν στη δημιουργία κβαντικών υπολογιστών.[5]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Πικρού, Μυρτώ (2017-03-20). «Χρονοκρύσταλλοι: μια νέα, εξωτική μορφή ύλης!». MAXMAG | Επικαιρότητα, Κόσμος, Πολιτισμός, Διασκέδαση, Ομορφιά. https://www.maxmag.gr/science/chronokrystalli-nea-morfi-ylis/. Ανακτήθηκε στις 24-03-2018. 
  2. Choi, Soonwon; Choi, Joonhee; Landig, Renate; Kucsko, Georg; Zhou, Hengyun; Isoya, Junichi; Jelezko, Fedor; Onoda, Shinobu και άλλοι. (2017/03). «Observation of discrete time-crystalline order in a disordered dipolar many-body system» (στα αγγλικά). Nature 543 (7644): 221–225. doi:10.1038/nature21426. ISSN 1476-4687. https://www.nature.com/articles/nature21426. 
  3. Zhang, J.; Hess, P. W.; Kyprianidis, A.; Becker, P.; Lee, A.; Smith, J.; Pagano, G.; Potirniche, I.-D. και άλλοι. (2017/03). «Observation of a discrete time crystal» (στα αγγλικά). Nature 543 (7644): 217–220. doi:10.1038/nature21413. ISSN 1476-4687. https://www.nature.com/articles/nature21413. 
  4. Ratner, Paul. «The 10 Most Significant Scientific Breakthroughs of 2017». Big Think. http://bigthink.com/paul-ratner/the-10-most-significant-scientific-breakthroughs-of-2017. Ανακτήθηκε στις 24-03-2018. 
  5. Ledesma-Aguilar, Rodrigo. «Time crystals: how scientists created a new state of matter» (στα αγγλικά). The Conversation. http://theconversation.com/time-crystals-how-scientists-created-a-new-state-of-matter-73104. Ανακτήθηκε στις 24-03-2018.