Χρήστης:Dmtrs32/πρόχειρο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Πρότυπο:Redirect Πρότυπο:Infobox medical condition (new) Δυσπεψία ή απεψία (dyspepsia ή Indigestion), είναι κατάσταση προβληματικής digestion.[1] Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν άνω abdominal fullness, heartburn, nausea, ^^belching ερευγμός, ρέψιμο^^, ή άνω ^^abdominal pain κοιλιακός πόνος^^.[2] Μπορεί επίσης να εμφανίζεται feeling full πριν το αναμενόμενο στο φαγητό.[3] Η δυσπεψία είναι συνηθισμένο πρόβλημα και προκαλείται συχνά από ^^gastroesophageal reflux γαστοοισοφαγική παλινδρόμηση^^ disease (GERD) ή ^^gastritis γαστρίτιδα^^.[4] Σε μικρή μειοψηφία των περιπτώσεων μπορεί να είναι το πρώτο σύμπτωμα peptic ulcer disease (έλκος του στομάχου ή του δωδεκαδακτύλου) και σποραδικά, καρκίνου. Συνεπώς, ανεξήγητη νέα εμφάνιση δυσπεψίας σε άτομα πάνω από τα 55 ή παρουσία άλλων προειδοποιητικών συμπτωμάτων μπορεί να απαιτεί παραπέρα εξέταση.[5]

Λειτουργική δυσπεψία (Functional indigestion ή παλιότερα nonulcer dyspepsia)[6] είναι η δυσπεψία "χωρίς ενδείξεις οργανικής ασθένειας που είναι πιθανό να εξηγήσει τα συμπτώματα".[7] Η λειτουργική δυσπεψία εκτιμάται ότι επηρεάζει περίπου το 15% του γενικού πληθυσμού στις δυτικές χώρες.[6]

Ενδείξεις και συμπτώματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις περισσότερες περιπτώσεις, το κλινικό είναι περιορισμένης χρήσης στη διάκριση μεταξύ οργανικών αιτίων και λειτουργικής δυσπεψίας. Μεγάλη εξέταση της βιβλιογραφίας έγινε πρόσφατα για την εκτίμηση της αποτελεσματικότητας της διάγνωσης της οργανικής δυσπεψίας από κλινικές απόψεις ως προς υπολογιστικά πρότυπα σε ασθενείς που παρουσιαζόντουσαν για upper endoscopy. Τα υπολογιστικά πρότυπα βασίστηκαν σε δημογραφικά των ασθενών, παράγοντες κινδύνου, ιστορικά στοιχεία και συμπτώματα. Η μελέτη έδειξε ότι ούτε η κλινική αποτύπωση, ^^impression εντύπωμα^^ ούτε τα υπολογιστικά πρότυπα μπορούσαν να διακρίνουν ^^adequately ικανοποιητικά, επαρκώς^^ την οργανική από τη λειτουργική ασθένεια.[8]

Σε πρόσφατη μελέτη, συγκρίθηκαν οι ασθενείς με ασθένεια του πεπτικού έλκους με ασθενείς με λειτουργική δυσπεψία σε μελέτη προσαρμοσμένης ηλικίας και φύλλου.^^sex-matched^^. Αν και η ομάδα της λειτουργικής δυσπεψίας ανέφερε περισσότερη upper ^^abdominal fullness^^, ναυτία και γενικά μεγαλύτερη δυσφορία και ^^anxiety άγχος, αγχώδης, ταραχή^^, εμφανίστηκαν σχεδόν τα ίδια συμπτώματα και στις δύο ομάδες. Συνεπώς, είναι το δύσκολο καθήκον του γιατρού να διακρίνει τους ασθενείς που μπορεί να έχουν οργανική διαταραχή και να ^^warrant κάνω;;;^^ παραπέρα διαγνωστικές εξετάσεις, από τους ασθενείς που έχουν λειτουργική δυσπεψία και στους οποίους δίνεται εμπειρική συμπτωματική θεραπεία. Η εξέταση πρέπει να αποσκοπεί στην ταυτοποίηση ή τον ^^rule out αποκλεισμός^^ συγκεκριμένων αιτίων. Παραδοσιακά, άτομα υψηλού κινδύνου έχουν ταυτοποιηθεί από "προειδοποιητικά" χαρακτηριστικά. Όμως, η χρησιμότητα αυτών των χαρακτηριστικών στην ταυτοποίηση της παρουσίας άνω καρκίνου του οισοφάγου ή του στομάχου έχει αμφισβητηθεί. Εξέταση μεταανάλυσης ως προς την ευαισθησία και την εξειδίκευση των προειδοποιητικών χαρακτηριστικών βρήκε ένα εύρος από 0–83% και 40–98%, αντίστοιχα. Όμως, υπήρξε μεγάλη ανομοιογένεια μεταξύ των μελετών.[9]

Η ιατρική εξέταση μπορεί να αποκαλύψει κοιλιακή ^^tenderness ευαισθησία^^, αλλά αυτό το εύρημα δεν είναι εξειδικευμένο. Θετική ένδειξη ^^Carnett sign^^, ή εστιακή ευαισθησία που αυξάνεται με τη συστολή του κοιλιακού τοιχώματος και την ^^palpation ψηλάφηση^^, υποδεικνύει ^^etiology αιτιολογία^^ που εμπλέκει το abdominal wall musculature. Cutaneous dermatomal κατανομή του πόνου μπορεί να υποδεικνύει θωρακική ^^polyradiculopathy πολυρριζοπάθεια^^. Thump tenderness στο δεξιό άνω ^^quadrant τεταρτημόριο, τεταρτοκύκλιο^^ μπορεί να δείχνει χρόνια cholecystitis.[10]

Αίτια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Non-ulcer indigestion[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο περίπου 50-70% των ασθενών με δυσπεψία, δεν μπορεί να προσδιοριστεί καθορισμένη οργανική αιτία. Σε αυτήν την περίπτωση, η δυσπεψία αναφέρεται ως non-ulcer dyspepsia και η διάγνωσή της ορίζεται από την παρουσία epigastralgia για τουλάχιστον 6 μήνες, απουσία οποιασδήποτε άλλης αιτίας που εξηγεί τα συμπτώματα.

^^Post-infectious^^[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η γαστρεντερίτιδα αυξάνει τον κίνδυνο ανάπτυξης χρόνιας δυσπεψίας. ^^Post infectious^^ δυσπεψία είναι ο όρος που δόθηκε όταν η δυσπεψία συμβαίνει μετά από οξεία γαστρεντερική λοίμωξη. Πιστεύεται ότι οι υποκείμενες αιτίες των υποκείμενων αιτιών της post-infectious IBS και της post-infectious dyspepsia may be similar and represent different aspects of the same pathophysiology.[11]

Λειτουργική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αυτή είναι η πιο συνηθισμένη αιτία χρόνιας συσπεψίας. Περισσότερο από το 70% των ατόμων που δεν έχουν προφανή οργανική αιτία για τα συμπτώματά τους μετά από εξετάσεις. Συμπτώματα μπορεί να προκύψουν από περίπλοκη αλληλεπίδραση των αυξημένων ^^visceral σπλαγχνικός^^ προσαγωγική ευαισθησία, gastric delayed emptying (gastroparesis) ή διαταραγμένη ^^accommodation προσαρμοστικός, διευθέτηση^^ στην τροφή. Anxiety συσχετίζεται επίσης με την ^^functional dyspepsia λειτουργική δυσπεψία^^. Σε κάποια άτομα, φαίνεται πριν την έναρξη κοιλιακών συμπτωμάτων· σε άλλες περιπτώσεις, το ^^anxiety άγχος, αγχώδης^^, αναπτύσσεται μετά την έναρξη της διαταραχής, που δείχνει ότι διαταραχή του gut-driven brain μπορεί να είναι η πιθανή αιτία. Αν και καλοήθη, αυτά τα συμπτώματα μπορεί να είναι χρόνια και δυσθεράπευτα.[12]

Wheat and dietary fats μπορεί να οδηγήσουν σε δυσπεψία και η μείωσή τους ή η αφαίρεσή τους μπορεί να βελτιώσουν τα συμπτώματα.[13]

Ασθένειες της γαστρεντερικής οδού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Όταν η δυσπεψία μπορεί να αποδοθεί σε συγκεκριμένη αιτία, η πλειοψηφία των περιπτώσεων αφορά τις ασθένειες gastroesophageal reflux disease (GERD) και gastritis. Λιγότερο συχνές αιτίες περιλαμβάνουν peptic ulcer, gastric cancer, esophageal cancer, coeliac disease, food allergy, inflammatory bowel disease, χρόνια intestinal ischemia and gastroparesis.

Ασθένειες ήπατος και ^^pancreas παγκρέατος^^[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αυτές περιλαμβάνουν cholelithiasis, chronic pancreatitis and pancreatic cancer.

Δυσανεξία σε τροφή ή ποτά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οξεία, ^^self-limited αυτοπεριοριζόμενος, αυτοϊώμενος^^ δυσπεψία μπορεί να προκληθεί από overeating, υπερβολικά γρήγορη ^^eating διατροφικός, διατροφή, κατανάλωση^^, κατανάλωση τροφών υψηλών λιπαρών, διατροφή κατά τη διάρκεια ^^stressful αγχωτικός^^ καταστάσεων, ή λήψης υπερβολικών ποσοτήτων οινοπνεύματος ή καφέ. Πολλά φάρμακα προκαλούν δυσπεψία, συμπεριλαμβανόμενων των: ασπιρίνη, μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ), antibiotics (metronidazole, macrolides), φάρμακα διαβήτη (metformin, Alpha-glucosidase inhibitor, amylin analogs, ανταγωνιστές υποδοχέα GLP-1), αντιυπερτασικά φάρμακα (αγγειοτενσίνη που μετατρέπει αναστολείς ενζύμου [ACE], Angiotensin II receptor antagonist), παράγοντες μείωσης χοληστερόλης (νιασίνη, ^^fibrates φιμπράτη;;;^^), ^^neuropsychiatric νευροψυχιατρικός^^ φάρμακα (αναστολείς ^^cholinesterase χολινεστεράση^^ [donepezil, rivastigmine]), SSRIs (fluoxetine, sertraline), serotonin-norepinephrine-reuptake inhibitors (venlafaxine, duloxetine), φάρμακα για Πάρκινσον (Dopamine agonist, monoamine oxidase [MAO]-B inhibitors), corticosteroids, estrogens, digoxin, σίδηρος και opioids.[14]

Λοίμωξη του ^^Helicobacter pylori ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού^^[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο ρόλς του Helicobacter pylori στη λειτουργική δυσπεψία είναι αμφιλεγόμενος και δεν έχει θεμελιωθεί σαφής αιτιώδης σχέση. ^^establish θεμελιώνω^^. Αυτό συμβαίνει και για την κατατομή (προφίλ) του συμπτώματος και την παθοφυσιολογία της λειτουργικής δυσπεψίας. Αν και κάποιες επιδημιολογικές μελέτες έχουν προταθεί σε συνδυασμό με την λοίμωξη με το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού, αυτό δεν συμβαίνει με άλλες μελέτες. Η ασυμφωνία μπορεί να προέρχεται εν μέρει από τις διαφορές στη μεθοδολογία και έλλειψη επαρκούς μελέτης ^^confounding συγχυτικός, ανάμειξη, συγχώνευση^^ παραγόντων όπως το προηγούμενο ιστορικό της ασθένειας του peptic ulcer και της ^^socioeconomic κοινωνικοοικονομικός^^ κατάστασης.[15] ^^Controlled trials κλινική δοκιμή με μάρτυρες^^ διαφωνούν για το εάν η ^^eradication εκρίζωση, ξερίζωμα, γενοκτονία^^ του ελικοβακτηριδίου του πυλωρού είναι ευεγερτική στη λειτουργική δυσπεψία, με χοντρικά το ήμισυ των δοκιμών να εμφανίζουν βελτίωση και το άλλο ήμισυ καμία βελτίωση. Σε μια πρόσφατη ^^multicenter πολυκεντρικός, σε πολλά κέντρα;;;^^ δοκιμή των ΗΠΑ με τυχαίους 240 ασθενείς για θεραπεία ή εικονικά φάρμακα και παρακολούθηση των ασθενών για 12 μήνες, το 28% των ασθενών με θεραπεία συγκριτικά με το 23% αυτών που πήραν εικονικά φάρμακα ανέφεραν ανακούφιση των συμπτωμάτων το επόμενο 12μηνο. Παρομοίως, πρόσφατες ευρωπαϊκές δοκιμές δεν έχουν δείξει σημαντικές διαφορές στα συμπτώματα μετά την εκρίζωση του "ελικοβακτηριδίου του πυλωρού". Έχουν διεξαχθεί συστηματικοί έλεγχοι της εκρίζωσης, με ποικίλα αποτελέσματα. Μια συστηματική αξιολόγηση στο Annals of Internal Medicine δεν βρήκε στατιστικά σημαντικό αποτέλεσμα, με ^^odds ratio (OR) λόγος πιθανοτήτων^^ επιτυχίας θεραπείας ως προς τους ^^control μάρτυρας;;;^^ ίσο με 1,29 (95% CI, 0,89–1,89; P = 0,18). Επιπλέον, κανένα αποτέλεσμα δεν φάνηκε μετά από προσαρμογή της ετερογένειας και με θεραπεία του "ελικοβακτηριδίου του πυλωρού^^. Αντίθετα, μια αξιολόγηση του Cochrane βρήκε ένα μικρό μεν, αλλά στατιστικά σημαντικό αποτέλεσμα με θεραπεία των συμπτωμάτων (θεραπεία του H. pylori ως προς εικονικά φάρμακα, 36% προς 30%, αντίστοιχα).[16][17]

Συστημικές ασθένειες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Υπάρχει ένας αριθμός systemic diseases που μπορεί να περιλαμβάνουν δυσπεψία, συμπεριλαμβανομένων των: coronary disease, congestive heart failure, diabetes mellitus, hyperparathyroidism, thyroid disease, and chronic kidney disease.

micro-inflammation του δωδεκαδάκτυλου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Duodenal micro-inflammation προκαλείται από ένα altered duodenal gut microbiota, αντιδράσεις σε τρόφιμα (κυρίως πρωτεΐνες gluten) ή μολύνσεις που μπορεί να επάγουν συμπτώματα δυσπεψίας σε ομάδα ατόμων.[18]

Παθοφυσιολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ψυχοσωματικοί και γνωστικοί παράγοντες είναι σημαντικοί στην εξέλιξη των ασθενών με χρόνια δυσπεψία. Η ψυχιατρική υπόθεση θεωρεί ότι τα συμπτώματα της δυσπεψίας μπορεί να οφείλονται σε κατάθλιψη, αυξημένο ^^anxiety άγχος, αγχώδης^^, ή σε ^^διαταραχή ^^^somatization σωματοποίησης^^^ disorder^^. Επιδημιολογικές μελέτες προτείνουν ότι υπάρχει συσχέτιση μεταξύ λειτουργικής δυσπεψίας και ψυχολογικών διαταραχών. Συμπτώματα ^^neurosis νεύρωση^^, άγχους, ^^hypochondriasis υποχονδρίαση, υποχονδρία^^ και κατάθλιψης είναι πιο συνηθισμένα σε ασθενείς που αξιολογούνται με ανεξήγητες γαστρεντερικές ^^complaints συμπτώματα^^ παρά σε healthy controls. Οι συγκρίσεις λειτουργικής και οργανικής δυσπεψίας έχουν δείξει ότι ασθενείς με λειτουργική δυσπεψία είναι λιγότερο πιθανό να έχουν μειωμένο άγχος σε επανεξέταση 1 έτους αφού έχουν διαβεβαιωθεί ότι δεν έχουν σοβαρή ασθένεια. Αυτό δείχνει ότι τα συμπτώματα της λειτουργικής δυσπεψίας διαρκούν περισσότερο, συγκριτικά με αυτά της οργανικής δυσπεψίας και ότι οι συναισθηματικοί δεσμοί είναι ισχυροί.[19]

Διάγνωση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Άτομα κάτω των 55 ετών χωρίς alarm symptoms μπορούν να αντιμετωπιστούν χωρίς εξέταση. Άτομα άνω των 55 ετών με πρόσφατη εμφάνιση δυσπεψίας ή αυτά με alarm symptoms πρέπει να εξετασθούν επειγόντως με upper gastrointestinal endoscopy. Αυτή θα αποκλείσει ασθένεια πεπτικού έλκους, ^^medication-related φαρμακευτικός;;;^^ εξέλκωση, ^^malignancy κακοήθεια^^ και άλλες πιο σπάνιες αιτίες.[5]

Άτομα κάτω των 55 ετών χωρίς alarm features δεν χρειάζονται ^^endoscopy ενδοσκοπία, ενδοσκόπηση^^ αλλά εξετάζονται για πεπτικό έλκος που προκαλείται από την infection του Helicobacter pylori. Ο έλεγχος για μόλυνση με H. pylori εκτελείται συνήθως όταν υπάρχει μέτρια έως υψηλή επικράτηση αυτής της λοίμωξης στην τοπική κοινότητα ή το άτομο με δυσπεψία έχει άλλους παράγοντες κινδύνου της μόλυνσης με H. pylori, που σχετίζονται, παραδείγματος χάρη, με την εθνικότητα ή την μετανάστευση από περιοχή υψηλής συχνότητας. Εάν η μόλυνση επιβεβαιωθεί, μπορεί να εξαφανισθεί, συνήθως, με φάρμακα.

Η φαρμακευτική δυσπεψία σχετίζεται συνήθως με ΜΣΑΦ και μπορεί να περιπλακεί με αιμορραγία ή εξέλκωση με διάτρηση ^^stomach wall στομαχικού τοιχώματος^^.

Αντιμετώπιση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η λειτουργική και η αδιαφοροποίητη δυσπεψία έχουν παρόμοιες θεραπείες. Οι αποφάσεις χορήγησης φαρμακευτικής θεραπείας είναι δύσκολες, επειδή οι trials included heartburn στον ορισμό της δυσπεψίας. Αυτό οδηγεί σε αποτελέσματα που ευνοούν τους ^^^proton pump inhibitors (PPIs) αναστολείς αντλίας πρωτονίων^^^, που είναι αποτελεσματικοί στη θεραπεία των καουρών.

Οι παραδοσιακές χρησιμοποιούμενες θεραπείες περιλαμβάνουν τροποποίηση του ^^lifestyle τρόπος ζωής^^, antacids, H2-receptor antagonists (H2-RAs), prokinetic agents, and antiflatulents. Έχει σημειωθεί ότι μία από τις πιο frustrating πλευρές της θεραπείας της λειτουργικής δυσπεψίας είναι ότι αυτά τα παραδοσιακά μέσα εμφανίζουν μικρή ή καθόλου αποτελεσματικότητα.[20]

Καταστολή οξέος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα αντιόξινα και τα sucralfate βρέθηκε ότι δεν είναι καλύτερα από τα ψευδοφάρμακα στη βιβλιογραφία.[21] Τα H2-RAs έχουν εμφανίσει σημαντικό όφελος σε δοκιμές χαμηλής ποιότητας (30% σχετική μείωση κινδύνου[21]), αλλά μόνο, οριακό όφελος σε καλής ποιότητας δοκιμές.[20] Οι Prokinetic παράγοντες φαίνεται εμπειρικά να αποδίδουν καλά, επειδή η delayed gastric emptying θεωρείται σημαντικός παθοφυσιολογικός μηχανισμός στη λειτουργική δυσπεψία.[20] Έχουν εμφανίσει σε ^^^meta-analysis μετανάλυση^^^ να προάγουν σχετική μείωση κινδύνου μέχρι 50%, αλλά οι εκτιμώμενες μελέτες για να προκύψει αυτό το συμπέρασμα χρησιμοποίησαν το φάρμακο cisapride, που φαίνεται να έχει αποσυρθεί από την αγορά (διατίθεται, τώρα, μόνο ως ερευνητικός μέσο)[22] λόγω των σοβαρών αρνητικών συμβάντων όπως torsades και το ^^publication bias συστηματικό σφάλμα δημοσίευσης^^^ έχει αναφερθεί ως δυνητική μερική εξήγηση για τέτοιο υψηλό όφελος.[21] Οι σύγχρονοι prokinetic agents όπως ^^^metoclopramide μετοκλοπραμίδιο, μετοκλοπραμίδη^^^, ^^^erythromycin ερυθρομυκίνη^^^ και tegaserod έχουν μικρή ή και καμία αποτελεσματικότητα και καταλήγουν συχνά σε σημαντικά παράπλευρα φαινόμενα.[21] Η ^^^Simethicone σιμεθικόνη^^ έχει κάποια αξία, καθώς μια δοκιμή δείχνει δυνητικό όφελος ως προς τα εικονικά φάρμακα και μια άλλη εμφανίζει ισοδυναμία με την ^^^cisapride σισαπρίδη^^^.[21] Έτσι, με την κάπως πρόσφατη έλευση της τάξης των φαρμάκων των αναστολέων αντλίας πρωτονίων (PPI), έχει εγερθεί το ερώτημα εάν αυτοί οι νέοι παράγοντες είναι ανώτεροι από την παραδοσιακή θεραπεία.

Προς το παρόν, τα PPIs είναι -ανάλογα και με το συγκεκριμένο φάρμακο- για ^^^erosive διαβρωτική^^^ esophagitis, την ασθένεια της ^^^gastroesophageal reflux γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση^^^ (GERD), Zollinger-Ellison syndrome, την ^^^eradication εκρίζωση^^^ της H. pylori, των δωδεκακτυλικών και γαστρικών ελκών και για την θεραπεία και πρόληψη των επαγόμενων ελκών από ΜΣΑΦ, αλλά όχι για τη λειτουργική δυσπεψία. Όμως, οι οδηγοί και η βιβλιογραφία με βάση τις ενδείξεις αξιολογούν τη χρήση των PPIs για αυτήν την ένδειξη. Ένας βοηθητικός χάρτης που ανακεφαλαιώνει τις σπουδαιότερες δοκιμές είναι διαθέσιμος από τους οδηγούς της λειτουργικής δυσπεψίας δημοσιεύτηκε στο World Journal of Gastroenterology το 2006.[20]

Δίαιτα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Λόγω της σχέσης της δυσπεψίας με μη ^^^non-celiac μη κοιλιακός, μη γαστρικός^^^ ευαισθησία στη γλουτένη, gluten-free diet μπορεί να ανακουφίσει τα συμπτώματα.[18]

Εναλλακτική ιατρική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Συστηματική έρευνα του 2002 σε βότανα, βρήκε ότι αρκετά βότανα, συμπεριλαμβανομένων της peppermint και caraway, έχουν ^^^anti-dyspeptic αντιδυσπεπτικά^^^ αποτελέσματα για τη δυσπεψία χωρίς έλκη με "ενθαρρυντικές μορφές ασφάλειας".[23] Μετανάλυση του 2004 σε πολλά αποστάγματα βοτάνων Iberogast βρήκε ότι είναι πιο αποτελεσματικά από τα εικονικά φάρμακα σε άτομα με λειτουργική δυσπεψία.[24]

Ετυμολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η λέξη δυσπεψία προέρχεται από τα αρχαία Greek δυσ- και πέψις.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Πρότυπο:DorlandsDict
  2. Duvnjak, edited by Marko (2011). Dyspepsia in clinical practice (1. Aufl. έκδοση). New York: Springer. σελ. 2. ISBN 9781441917300. CS1 maint: Extra text: authors list (link)
  3. «Guidelines for the management of dyspepsia». Am. J. Gastroenterol. 100 (10): 2324–37. October 2005. doi:10.1111/j.1572-0241.2005.00225.x. PMID 16181387. 
  4. Zajac, P; Holbrook, A; Super, ME; Vogt, M (March–April 2013). «An overview: Current clinical guidelines for the evaluation, diagnosis, treatment, and management of dyspepsia». Osteopathic Family Physician 5 (2): 79–85. doi:10.1016/j.osfp.2012.10.005. 
  5. 5,0 5,1 Πρότυπο:NICE
  6. 6,0 6,1 «Review article: current and emerging therapies for functional dyspepsia». Aliment. Pharmacol. Ther. 24 (3): 475–92. August 2006. doi:10.1111/j.1365-2036.2006.03005.x. PMID 16886913. https://deepblue.lib.umich.edu/bitstream/2027.42/74835/1/j.1365-2036.2006.03005.x.pdf.  Free full-text
  7. «Upper gastrointestinal endoscopy does not reassure patients with functional dyspepsia». Endoscopy 38 (9): 879–85. September 2006. doi:10.1055/s-2006-944661. PMID 16981103.  Free full-text Αρχειοθετήθηκε 2011-07-27 στο Wayback Machine..
  8. «Can the clinical history distinguish between organic and functional dyspepsia?». JAMA 295 (13): 1566–76. Apr 5, 2006. doi:10.1001/jama.295.13.1566. PMID 16595759. 
  9. «Limited value of alarm features in the diagnosis of upper gastrointestinal malignancy: systematic review and meta-analysis». Gastroenterology 131 (2): 390–401. Aug 2006. doi:10.1053/j.gastro.2006.04.029. PMID 16890592. http://www.gastrojournal.org/article/S0016-5085%2806%2900840-7/fulltext. 
  10. Flier, SN; S, Rose (2006). «Is functional dyspepsia of particular concern in women? A review of gender differences in epidemiology, pathophysiologic mechanism, clinical presentation and management». Am J Gastroenterol 101 (12 Suppl): S644–53. doi:10.1111/j.1572-0241.2006.01015.x. PMID 17177870. 
  11. «Systematic review with meta-analysis: post-infectious functional dyspepsia». Aliment. Pharmacol. Ther. 41 (2): 177–88. 2015. doi:10.1111/apt.13006. PMID 25348873. 
  12. «Functional Dyspepsia». N Engl J Med 373 (19): 1853–63. Nov 5, 2015. doi:10.1056/NEJMra1501505. PMID 26535514. http://eprints.whiterose.ac.uk/97326/10/nejmra1501505.pdf. 
  13. «Food and functional dyspepsia: a systematic review.». J Hum Nutr Diet 31 (3): 390–407. 2017. doi:10.1111/jhn.12506. PMID 28913843. 
  14. «Dysepsia». BMJ 347: f5059. 2013. doi:10.1136/bmj.f5059. PMID 23990632. http://pylori.org/indigestion-symptoms-signs-treatment/. 
  15. «Therapy for Helicobacter pylori in patients with nonulcer dyspepsia. A meta-analysis of randomized, controlled trials». Ann Intern Med 134 (5): 361–369. 2001. doi:10.7326/0003-4819-134-5-200103060-00008. PMID 11242496. http://pylori.org/indigestion-symptoms-signs-treatment/. 
  16. Moayyedi, P; Deeks, J; Talley, NJ (2003). «An update of the Cochrane systematic review of Helicobacter pylori eradication therapy in nonulcer dyspepsia». Am J Gastroenterol 98 (12): 2621–6. doi:10.1111/j.1572-0241.2003.08724.x. PMID 14687807. 
  17. Talley, NJ (2002). «Review article: Helicobacter pylori and nonulcer dyspepsia». Aliment Pharmacol Ther 16 (1): 58–65. doi:10.1046/j.1365-2036.2002.0160s1058.x. PMID 11849130. 
  18. 18,0 18,1 «Role of the Duodenum in the Pathogenesis of Functional Dyspepsia: A Paradigm Shift». J Neurogastroenterol Motil 24 (3): 345–354. 2018. doi:10.5056/jnm18060. PMID 29791992. 
  19. Pajala, M; Heikkinen, M (2006). «A prospective 1-year follow-up study in patients with functional or organic dyspepsia: changes in gastrointestinal symptoms, mental distress and fear of serious illness.». Aliment Pharmacol Ther 24 (8): 1241–1246. doi:10.1111/j.1365-2036.2006.03108.x. PMID 17014583. 
  20. 20,0 20,1 20,2 20,3 «Drug treatment of functional dyspepsia». World J. Gastroenterol. 12 (17): 2694–700. 2006. doi:10.3748/wjg.v12.i17.2694. PMID 16718755. 
  21. 21,0 21,1 21,2 21,3 21,4 «Guidelines for the management of dyspepsia». Am. J. Gastroenterol. 100 (10): 2324–37. 2005. doi:10.1111/j.1572-0241.2005.00225.x. PMID 16181387. 
  22. Information regarding withdrawal of Propulsid (cisapride) by Janssen Pharmaceutica. From FDA
  23. «Systematic review: herbal medicinal products for non-ulcer dyspepsia». Aliment. Pharmacol. Ther. 16 (10): 1689–99. October 2002. doi:10.1046/j.1365-2036.2002.01339.x. PMID 12269960. 
  24. «Meta-analysis: phytotherapy of functional dyspepsia with the herbal drug preparation STW 5 (Iberogast)». Aliment. Pharmacol. Ther. 20 (11–12): 1279–87. 2004. doi:10.1111/j.1365-2036.2004.02275.x. PMID 15606389. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρότυπο:Medical resources

Πρότυπο:Gastroenterology