Χοσέ Λουίς Σερτ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Χοσέ Λουίς Σερτ
Josep Lluís Sert i López (1981) (cropped).jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Josep Lluís Sert i López (Καταλανικά)
Γέννηση 1  Ιουλίου 1902[1][2]
Βαρκελώνη
Θάνατος 15  Μαρτίου 1983[3][1][4][2]
Βαρκελώνη[5]
Υπηκοότητα Ισπανία[6][7]
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Ισπανικά
Καταλανική γλώσσα[8]
Σπουδές Ανώτατη Τεχνική Σχολή Αρχιτεκτονικής της Βαρκελώνης
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα αρχιτέκτονας[9]
πολεοδόμος[10][11][12]
διδάσκων πανεπιστημίου
Εργοδότης Πανεπιστήμιο Γέιλ
Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ
Αξιοσημείωτο έργο Fundació Joan Miró
fondation Maeght
Pavelló de la República Española
Αξιώματα και βραβεύσεις
Βραβεύσεις Twenty-five Year Award (2002)
Χρυσό μετάλλιο ΑΙΑ (1981)
Χρυσό μετάλλιο της κυβέρνησης της Καταλονίας (1981)
d:Q9031018 (1981)
honorary doctor of the University Polytechnic of Catalonia (1981)
Χρυσό μετάλλιο της Αξίας στις καλές τέχνες (1982)
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Χοσέ Λουίς Σερτ (Jοse Luis Sert), (1902 Βαρκελώνη- 1983 Βαρκελώνη) ήταν Καταλανός αρχιτέκτονας και πολεοδόμος, ο οποίος έπαιξε μεγάλο ρόλο στην ανάπτυξη του κινήματος του μοντέρνου στην Ισπανία του 20ου αιώνα.

Βιογραφικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στην Βαρκελώνη και επηρεάστηκε από τα καταλανικά εργατικά, εθνικά, σοσιαλιστικά κινήματα των αρχών του 20ου. Σπούδασε στην Escola Superior d’ Architectura. Άνοιξε το δικο του αρχιτεκτονικό γραφείο στην Βαρκελώνη το 1929 και τον ίδιο χρόνο, απαντώντας σε πρόσκληση του Λε Κορμπυζιέ, μετακομίζει στο Παρίσι . Η συνεργασία τους συνεχίζεται μέχρι το 1932. Mέσα στην δεκαετία αυτή ιδρύει την ομάδα GATCPAC (ομάδα καταλανών καλλιτεχνών και τεχνικών για την εξέλιξη της σύχγρονης αρχιτεκτονικής), που μετέπει τα γίνεται ο ισπανικός κλάδος της CIAM (Διεθνές Συνέδριο Μοντέρνας Αρχιτεκτονικής), στην οποία διετέλεσε πρόεδρος ο Σερτ (1947-1956).Το 1939 ο Σερτ μεταναστεύει στις ΗΠΑ για να ξεφύγει την φασιστική απειλή στην Ισπανία. Εκεί ασχολείται σε μεγάλο βαθμό με τον πολεοδομικό σχεδιασμό στις ΗΠΑ και στην Λατινική Αμερική. Από το 1953 έως το 1969 γίνεται Πρύτανης της Σχολής Σχεδιασμού του Χάρβαρντ, όπου και ξεκινά μαθήματα πολεοδομίας. Ο Σερτ παραμένει στενός φίλος πολλών σπουδαίων καλλιτεχνών, όπως οι Αλεξάντερ Κάλντερ , Χουάν Μιρό , Τζορτζ Σαγκάλ , Λουίς Μπουνιουέλ οι οποίοι έπαιξαν μεγάλο ρόλο στην πνευματική και καλλιτεχνική διαμόρφωση του Σερτ.[13]

Έργα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Σερτ έχει πληθώρα διαφορετικών έργων που κυμαίνονται από κτισμένα κτίρια έως μελέτες και θεωρητικά κείμενα. Κάποια από τα σημαντικότερα αναφέρονται παρακάτω, αλλά το έργο του δεν περιορίζεται εκεί. Άλλα κτίρια είναι: τα διεθνούς στυλ δαμερίσματα στην Βαρκελώνη,η αμερικάνικη πρεσβεία στην Βαγδάτη, το κέντρο για την σπουδή των θρησκειών του κόσμου και το κέντρο επιστημών στο πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ κ.ά.

Περίπτερο της Ισπανικής δημοκρατίας στην Παρισινή έκθεση (Paris Exposition) το 1937[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το περίπτερο χτίζεται δίπλα σε αυτό της ναζιστικής γερμανίας, το καλλιτεχνικό του περιεχόμενο ανέλαβαν οι Ισπανοί καλλιτέχνες Πάμπλο Πικάσο ,Χουάν Μιρό , Κάλντερ, Μπονουέλ .O Πάμπλο Πικάσο εκεί εκθέτει την Γκουέρνικα. Επαινέθηκαν για την εξαιρετική εναρμόνιση της καλλιτεχινής και αρχιτεκτονικής έκφρασης.

Το βιβλίο του ‘ The heart of the city ‘ το 1952[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο οποίο υποστηρίζει ότι πρέπει να αναζωογονηθεί το ενδιαφέρον για την κεντρική πόλη η οποία γρήγορα αποσυντίθεται.Στο βιβλίο αντηχεί ιδέες του ισπανού φιλοσόφου Jose Ortega y Gasset καθώς και οι δύο συμφωνούν ότι στην δημόσια πλατεία,αυτή που έχει τον χαρακτήρα της πλατείας της κλασσικής πόλις,οι άνθρωποι μπορούν να συγκεντρωθούν και να αλληλεπιδρούν με τρόπους οι οποίοι αναπτύσσουν και προωθούν δημοκρατικές πράξεις.Αλλά η δομή του κοινωνικού χώρου μέσα σε αυτήν την αλληλεπίδραση πρέπει να καθορίζεται από μία << φυσική ελίτ >> . Ο Σερτ υποστηρίζει αυτήν την ιδέα και στην εναρκτήρια ομιλία του στο CIAM 8 , πως το τελευταίο θα πρέπει να παίζει έναν ηγετικό ρόλο στην διαμόρφωση του υλικού περιβάλλοντος.[14]

Κατοικία στο Camrbridge της Μασαχουσέτης για τον ίδιο το 1957[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

O Σερτ εφαρμόζει τις αρχές του Λε Κορμπυζιέ στον σχεδιασμό της κατοικίας του. Οι χώροι αρθρώνονται με άξονες τις εσωτερικές αυλές (patio) πετυχαίνοντας έτσι άμεση επαφή με τον περιβάλλοντα χώρο. Με τον χειρισμό των υλικών στο εσωτερικό και το εξωτερικό γίνεται εμφανής η διαφορετική ανάγνωση των χώρων.

Holyoke Center το 1960 στο πανεπιστήμιο του Harvard στην Μασαχουσέτη το 1960[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το κτίριο καλύπτει ένα ολόκληρο οικοδομικό τετράγωνο και στεγάζει υπηρεσίες υγείας που προσφέρει το πανεπιστήμιο.Το κτίριο απηχεί τις μοντέρνες ιδέες του αρχιτέκτονα, ο οποίος τοποθετεί στις όψεις τυχαίους σχηματισμούς παραθύρων και πανέλων , καθώς επίσης η στήριξη δέχεται χρώμα. Σημαντικές καινοτομίες του Σερτ είναι ο νέος τύπος της αρχιτεκτονικής επιφάνειας καθώς και όλος ο χειρισμός της όψης. Αργότερα όμως το κτίριο παρουσίασε σημαντικά ενεργειακά προβλήματα.

Ίδρυμα Χουάν Μιρό Βαρκελώνη 1975[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μουσείο μοντέρνας τέχνης προς τιμήν του καλλιτέχνη Χουάν Μιρό. Ο Σερτ παίρνει εναύσματα από την μεσογειακή αρχιτεκτονική και διαρθρώνει τους επιμέρους όγκους- εκθεσιακούς χώρους γύρω από διαδοχικές εσωτερικές αυλές (patio). Το φως φτάνει στο εσωτερικό του κτιρίου με τους χαρακτηριστικούς φεγγίτες του Σερτ.

Ίδρυμα Μaegnt στη Saint-Paul-de-Vence το 1964[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μουσείο μοντέρνας τέχνης . Εδώ ο Σερτ χειρίζεται με μοναδικό τρόπο το φως, το οποίο συλλαμβάνει με μεγάλες ημι-αψίδες από σκυρόδεμα που τοποθετούνται ανάποδα στο δώμα και κυριαρχούν στο τοπίο. Επίσης στο κτίριο αυτό οι χώροι έκθεσης αρθρώνονται γύρω από διαδοχικές εσωτερικές αυλές που φροντίζουν και για τον φυσικό αερισμό του κτιρίου.Κατά την κατασκευή του το φυσικό έδαφος και βλάστηση παρέμεινε η ίδια οδηγώντας σε ανισόπεδους χώρους στο εσωτερικό.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Josep M. Rovira , Josep M. Rovira i Gimero , Jose Luis Sert : 1901-1983 , Electra Architecture , 2003 [13]
  • Bastlund , Knud. , Jose Luis Σερτ : architecture,city planning,urban design , Praeger , 1967
  • Tyrwhitt J. , Σερτ J.L. , Rogers E.N. , The heart of the city : towards the humanisation of urban life , Pellegrini and Cudahy, 1952[15]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 (Γαλλικά) BNF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb14602503n. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  2. 2,0 2,1 2,2 SNAC. w6fq9wns. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. 118824856. Ανακτήθηκε στις 15  Οκτωβρίου 2015.
  4. www.britannica.com/EBchecked/topic/535890/Jose-Luis-Sert.
  5. www.architectureweek.com/2002/0206/news_1-1.html.
  6. www.nytimes.com/1983/03/17/obituaries/josep-l-sert-80-architect-was-harvard-dean-of-design.html.
  7. www.telegraph.co.uk/travel/destinations/europe/france/735264/A-romantic-perch-in-Provence.html.
  8. (Γαλλικά) BNF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb14602503n. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  9. online.wsj.com/article/SB10001424052702304636404577291780149549376.html?mod=googlenews_wsj.
  10. www.ribabookshops.com/item/josep-lluis-sert/39848/.
  11. www.houseofnames.com/sert-family-crest.
  12. www.docomomo.com/events?sec=2&id=441.
  13. 13,0 13,1 http://books.google.gr/books?id=BMVPAAAAMAAJ&source=gbs_similarbooks.
  14. Αναφορά.
  15. http://books.google.gr/books?id=C4uNElGkBoYC&pg=PA201&lpg=PA201&dq=the+heart+of+the+city+sert&source=bl&ots=NhyUZJGe2_&sig=eg1ua1qfBGnxrxoEwnder2S-zIE&hl=en&sa=X&ei=jFYCUdP4LsGq0QW8j4DwDw&ved=0CCgQ6AEwAA#v=onepage&q=the%20heart%20of%20the%20city%20sert&f=false.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]