Χειραφέτηση

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Η χειραφέτηση είναι οποιαδήποτε ενέργεια που επιτρέπει σε ένα άτομο ή μια ομάδα ανθρώπων να έχουν πρόσβαση σε μια κατάσταση αυτονομίας με την παύση της υπαγωγής σε κάποια εξουσία ή εξουσία, όπως η χειραφέτηση των γυναικών ή η χειραφέτηση των αποικιών εκείνη τη στιγμή να αποκτήσουν ανεξαρτησία.

Σε μερικές περιοχές του κόσμου ο χειραφετημένος ανήλικος μπορεί να εκτελέσει μόνος του και χωρίς την παρέμβαση εκείνων που ασκούν τη γονική εξουσία κάθε είδους πράξεις και συμβάσεις, εκτός από εκείνα που σχετίζονται με την αποξένωση και το βάρος των ακινήτων, για τα οποία απαιτείται η έγκριση ενός αρμόδιου δικαστή. Επίσης δεν μπορεί να εμφανιστεί στο δικαστήριο χωρίς ειδικό κηδεμόνα[1].

Νομοθεσία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο σύγχρονο δίκαιο, ο όρος χρησιμοποιείται συγκεκριμένα με την έννοια της απονομής σε ανήλικο από τους γονείς ή τους κηδεμόνες του όλα, ή τα περισσότερα από τα αστικά δικαιώματα και εξουσίες, που συνήθως συνεπάγεται την ηλικία ενηλικίωσης. Επιπλέον, κάποιες νομοθεσίες παρέχουν την ηλικία ενηλικίωσης στον ανήλικο που έχει παντρευτεί.

Με μια ευρεία έννοια, η χειραφέτηση αποκτά τα δικαιώματα της ενηλικίωσης ακόμη και χωρίς να είναι 18 ετών. Στην ελληνική νομοθεσία, οι έγγαμοι ανήλικοι απολαμβάνουν αυτά τα επιπλέον δικαιώματα[2].

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Garfias, Galindo (2000). Derecho civil (στα Ισπανικά). México DF: Porrúa. σελ. 417. 
  2. «Τι ισχύει για τα δικαιώματα των παντρεμένων ανηλίκων;». KavalaWebNews.gr.