Χαλκουργία

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Η Χαλκουργία αποτελεί ιδιαίτερο τομέα της μεταλλοτεχνίας που αφορά την κατεργασία του χαλκού και την κατάλληλη διαμόρφωσή του για την παραγωγή χρηστικών αντικειμένων. Πρόκειται για πανάρχαια τέχνη από την οποία και προσδιορίστηκε η εποχή του χαλκού.

Σημαντικότερες χαλκουργικές εργασίες που επιχειρούνται στα χαλκουργεία επί των χαλκίνων ελασμάτων είνα κατά σειρά:

  • η εγχάραξη
  • ο ψαλιδισμός
  • η απότμηση
  • η εύθυνση
  • η επιπέδωση
  • η καμπύλωση
  • η διάτρηση
  • η κοίλανση
  • η κύρτωση και η ανακύρτωση και
  • η σύναψη τεμαχίων.

Σημαντικότερη εφαρμογή της χαλκουργίας που αποτελεί επί μέρους κλάδο είναι η λεβητοποιία όπου με εππρόσθετη σφυρηλάτιση των ελασμάτων κατασκευάζονται οι λέβητες. Άλλες εφαρμογές έχει στη διακοσμητική, τη γλυπτική, τη ναυπηγική και αεροναυπηγική,τη παραγωγή χάλκινων μουσικών οργάνων, εκκλησιαστικών ειδών, ναυτικών ειδών και εργαλείων, οικιακών σκευών, τα γνωστά "χαλκώματα" κ.λπ. Οι απασχολούμενοι στο είδος αυτό ανάλογα του αντικειμένου ονομάζονται χαλκουργοί, χαλκοπλάστες, λεβητοποιοί, γανωτές κ.λπ.