Φίλιπς φαν Μαρνίξ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ο Φίλιπς φαν Μαρνίξ

Ο Φίλιπς φαν Μαρνίξ, λόρδος του Σαιντ-Αλντεγόντε (Ολλανδικά: Filips van Marnix, heer van Sint-Aldegonde)(1538 - 15 Δεκεμβρίου 1598), ήταν Φλαμανδός και Ολλανδός συγγραφέας, θεολόγος και πολιτικός, καθώς και υποτιθέμενος συγγραφέας του Ολλανδικού Εθνικού Ύμνου. Γεννήθηκε στις Βρυξέλλες, γιος του Ιάκωβου φαν Μαρνίξ.

Βιογραφικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Armoiries Philippe de Marnix.svg

Ο Μαρνίξ σπούδασε θεολογία ως μαθητής του Ιωάννη Καλβίνου και του Θεόδωρου Βέζα στη Γενεύη. Επιστρέφοντας στην Ολλανδία το 1560 πρωτοστάτησε του "κινήματος" της Προτεσταντικής Μεταρρύθμισης, συμβάλλοντας στον συμβιβασμό των ευγενών το 1565 και στην συγκέντρωση στην πόλη Σιντ-Τράουντεν. Έγινε γνωστός για ένα φυλλάδιο που εξέδωσε στο οποίο δικαιολογούσε το εικονοκλαστικό κίνημα που κατέστρεψε πολλές εκκλησίες στην Φλάνδρα το 1566, και κατά την άφιξη του Ισπανού στρατηγού Φερνάνδο Άλβαρεθ αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη χώρα την επόμενη χρονιά.

Αφού έμεινε για λίγο στη Φριζία και στο Παλατινάτο, το 1570 τέθηκε στην υπηρεσία του Γουλιέλμου της Οράγγης,και το 1572 στάλθηκε στην πρώτη συγκέντρωση των εκπροσώπων των πόλεων της Ολλανδίας(για να ανακηρύξουν την ανεξαρτησία τους από την Ισπανία) στην Ντόρντρεχτ. Το 1573 πιάστηκε αιχμάλωτος από τους Ισπανούς στο Μασλάους, αλλά "ανταλλάχθηκε" την επόμενη χρονιά. Στάλθηκε ως αντιπρόσωπος των επαναστατημένων επαρχιών στο Παρίσι και στο Λονδίνο, όπου προσπάθησε χωρίς επιτυχία να εξασφαλίσει αποτελεσματική βοήθεια από την Ελισάβετ Α' της Αγγλίας της Δυναστείας Τυδώρ.

Το 1578 παρευρέθηκε στην Δίαιτα της Βορμς, όπου έκανε μια στομφώδη, αλλά άκαρπη, έκκληση βοήθειας στους Γερμανούς πρίγκηπες. Επίσης "άκαρπες" αποδείχθηκαν οι προσπάθειες του την ίδια χρονιά να πείσει τους δικαστές της Γάνδης να σταματήσουν τις διώξεις εναντίον των Καθολικών. Έπαιξε σημαντικό ρόλο στην σύσταση της Ένωση της Ουτρέχτης ενώ το 1583 εκλέχτηκε δήμαρχος της Αμβέρσας. Το 1858 παρέδωσε την πόλη μετά την πολιορκία της από τους Ισπανούς (που διήρκεσε ένα μήνα). Επιπλήχτηκε έντονα από τους Άγγλους και από τους συμπατριώτες του για αυτήν την ενέργεια και αναγκάστηκε να αποσυρθεί από την δημόσια ζωή. Εκτός από μία αποστολή στο Παρίσι το 1590, έζησε στο εξής στο Λέιντεν και στο κτήμα του στην Ζέελαντ, όπου ασχολήθηκε με τη μετάφραση της Βίβλου. Πέθανε στο Λέιντεν στις 15 Δεκεμβρίου του 1598.

Γραπτό έργο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Σαιντ-Αλντεγόντε (όνομα με το οποίο ήταν ευρέως γνωστός ο Μαρνίξ), μνημονεύεται για το μεγάλο μερίδιο προσφοράς του στην ανάπτυξη της Ολλανδικής λογοτεχνίας της περιόδου που αντιπροσωπεύεται κυρίως από συγγραφείς όπως ο ποιητής και ιστορικός Πέτερ Χούφτ. Το πλέον γνωστό από τα έργα του είναι το "Roman Bee-hive" (De roomsche byen-korf, Ελληνικά : η Ρωμαϊκή συμπεριφορά), που εκδόθηκε κατά την εξορία του στο Φρίσλαντ και στο οποίο ασκεί κριτική στα "πιστεύω" και στις πρακτικές της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Το έργο μεταφράστηκε και προσαρμόστηκε στα Γαλλικά, Γερμανικά και Αγγλικά. Επίσης έγραψε μία εκπαιδευτική πραγματεία αφιερωμένη στον Ιωάννη, κόμη του Νασάου. Ως ποιητής, ο Μαρνίξ είναι γνωστός κυριως για την θαυμάσια μετρική μετάφραση των Ψαλμών, ενώ υποστηρίζεται ότι αυτός ήταν ο συνθέτης του Ολλανδικού εθνικού ύμνου Het Wilhelmus. Τα ολοκληρωμένα έργα του, επεξεργασμένα από τον Πολ Λακρουά και τον Έντγκαρ Κουινέ, δημοσιεύτηκαν στις Βρυξέλλες σε 7 τόμους (1855-1859), ενώ τα θεολογικά του χειρόγραφα, επεξεργασμένα από τον φαν Τουρένενμπεργκεν, στο Παρίσι, σε 3 τόμους (1871-1891).

Διάφορα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Λιγότερο γνωστό στο "κοινό" είναι το έργο του ως κρυπτογράφου, καθώς, ο Μαρνίξ θεωρείται ο πρώτος Ολλανδός κρυπτογράφος. Για τον τοπάρχη Γουλιέλμο της Οράγγης, αποκρυπτογράφησε μηνύματα που αποσπάσθηκαν από τους Ισπανούς. Το ενδιαφέρον του για την κρυπτογραφία, φαίνεται(πιθανώς) στον "Het Wilhelmus" όπου τα πρώτα γράμματα των στροφών σχηματίζουν την ακροστιχίδα "Wilhelm van Nassov", αλλά τέτοια μουσικά "παιχνίδια"- συχνά πολύ πιο περίπλοκα - χρησιμοποιούνταν ευρέως από τους συνθέτες της μετα-Γοτθικής περιόδου.

  • Υπάρχει ένα μαρμάρινο άγαλμά του, φιλοτεχνημένο από τον Πολ ντε Βιν.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Philips of Marnix, lord of Saint-Aldegonde της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).