Τσιμηντήρι Αντιπάρου
 Δεσποτικό, Τσιμηντήρι, Αντίπαρος, Πάρος | |
| Γεωγραφία | |
|---|---|
| Αρχιπέλαγος | Αιγαίο Πέλαγος |
| Νησιωτικό σύμπλεγμα | Κυκλάδες |
| Αριθμός νήσων | 1 |
| Χώρα | |
| Περιφέρεια | Νοτίου Αιγαίου |
| Νομός | Κυκλάδων |
| Περιφερειακή Ενότητα | Πάρου |
| Δήμος | Αντιπάρου |
| Δημογραφικά | |
| Πληθυσμός | 0 (απογραφής 2021) |
Το Τσιμηντήρι, επίσης γνωστό ως Κοιμητήρι, είναι μικρή ακατοίκητη νησίδα στις Κυκλάδες της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου.[1] Το Τσιμηντήρι βρίσκεται ενδιάμεσα της Αντιπάρου και του Δεσποτικού.[2] Το στενό που χωρίζει και τα τρία νησιά δεν έχει βάθος μεγαλύτερο από 1 μέτρο, επομένως πιστεύεται ότι τα νησιά συνδέονταν, καταστώντας τα ενιαία γη κατά τους Κλασικούς χρόνους.[3][4] Ο πλησιέστερος οικισμός είναι ο Άγιος Γεώργιος.
Οι αρχαιολόγοι έχουν ανακαλύψει τάφους στο νησί, γεγονός που αιτιολογεί την εναλλακτική του ονομασία, Κοιμητήρι.[5][6]
Καθοριστικές Αποφάσεις - Καθεστώς Προστασίας
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]1. ΦΕΚ 944/Β/31-7-2000
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στις 12 Ιουλίου 2000 εκδόθηκε η υπουργική απόφαση ΥΑ ΥΠΠΟ/ΑΡΧ/Α1/Φ43/27103/1384/12-72000 από τον Υπουργό Πολιτισμού Θεόδωρο Πάγκαλο με την οποία κηρύσσεται η νησίδα Τσιμηντήρι ως Αρχαιολογικός Χώρος. Το ίδιο συμβαίνει και για της παρακείμενες νήσους και νησίδες Δεσποτικό και Στρογγυλό.
Δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 944/Β/31-7-2000.
2. ΦΕΚ 1323/Β/1-11-2000
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στις 16 Οκτωβρίου 2000 εκδόθηκε η υπουργική απόφαση ΥΑ ΔΠΑ/10908/16-10-2000 από τον Υπουργό Αιγαίου Νίκο Σηφουνάκη με την οποία χαρακτηρίζεται η νησίδα Τσιμηντήρι (σε συνδυασμό με δεκάδες άλλες νησίδες ταυτόχρονα) ως Τόπος Ιδιαιτέρου Φυσικού Κάλλους.[7]
Έτσι, στην νησίδα Τσιμηντήρι επιτρέπεται μόνο:
- α) η άσκηση των παραδοσιακών ασχολιών αγροτικού χαρακτήρα (αλιεία, μελισσοκομία, γεωργία, κτηνοτροφία)
- β) η επισκευή και αποκατάσταση τυχόν υφισταμένων κτισμάτων και υποδομών (διαβατικά, κελιά, μάνδρες)
- γ) η κατασκευή κτισμάτων προσαρμοσμένων στο περιβάλλον για την εξυπηρέτηση αναγκών εθνικής άμυνας, φαροφύλαξης, αρχαιολογίας, επιστημονικής έρευνας και για λόγους προστασίας και διαχείρισης του φυσικού περιβάλλοντος και μετά από σύμφωνη γνώμη της αρμόδιας Επιτροπής Πολεοδομικού και Αρχιτεκτονικού Ελέγχου (Ε.Π.Α.Ε.).
Δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 1323/Β/1-11-2000.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Yeroulanou, Marina· Stamatopoúlou, María (2005). Architecture and archaeology in the Cyclades: papers in honour of J.J. Coulton (στα Αγγλικά). Archaeopress/British Archaeological Reports. ISBN 9781841718934.
- ↑ Marthari, Marissa· Renfrew, Colin· Boyd, Michael (4 Ιανουαρίου 2017). Early Cycladic Sculpture in Context (στα Αγγλικά). Oxbow Books Limited. ISBN 9781785701962.
- ↑ «Despotiko: The island of the gods of Mythology». Traveller Greece (στα Αγγλικά). 18 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 11 Ιουνίου 2017.[νεκρός σύνδεσμος]
- ↑ Oakley, John (31 Αυγούστου 2014). Athenian Potters and Painters III (στα Αγγλικά). Oxbow Books. ISBN 9781782976646.
- ↑ Δελτιον ελλενικης αλλελογραφιας. E. Thorin. 2004. ISBN 9782869582408.
- ↑ «Νησίδα Τσιμιντήρι Αντίπαρου».
- ↑ «Ορισμοί και έννοιες - Αρχαιολογικό Κτηματολόγιο».