Το σφαγείο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Το σφαγείο είναι τραγούδι του Μίκη Θεοδωράκη. Είναι επίσης γνωστό ως το «μεσημέρι».

Η ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Είναι μέρος του έργου του "Τα τραγούδια του Ανδρέα", έργο αφιερωμένο στον αγωνιστή του αντιδικτατορικού αγώνα Ανδρέα Λεντάκη. Αναφέρεται σε πραγματικά γεγονότα και κυρίως στα βασανιστήρια που υποβάλλονταν τόσο ο μουσικοσυνθέτης, τον είχαν τοποθετήσει σε κελί κοντά σε χώρους βασανισμού, όσο και τα βασανιστήρια που είχε υποστεί ο ίδιος ο Ανδρέας Λεντάκης, στο κτήριο της Ασφάλειας της Μπουμπουλίνας. Είναι ένα από τα πιο σημαντικά έργα του αγώνα ενάντια στην Χούντα των Συνταγματαρχών το οποίο συμπεριλαμβάνει με τη σειρά τα τραγούδια

  1. ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΗΣΟΥΝ ΚΑΠΟΤΕ ΘΑ ΓΙΝΕΙΣ ΞΑΝΑ
  2. ΕΙΜΑΣΤΕ ΔΥΟ
  3. ΣΟΥ ΕΙΠΑΝ ΨΕΜΑΤΑ ΠΟΛΛΑ
  4. ΤΟ ΣΦΑΓΕΙΟ

Δισκογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στη δισκογραφία ο κύκλος τραγουδιών "Τα τραγούδια του Ανδρέα" συμπεριλαμβάνεται στο "Θεοδωράκης Διευθύνει Θεοδωράκη Νο 2" σε ερμηνεία Μαρίας Φαραντούρη-Αντώνης Καλογιάννης. Το τραγούδι, επίσης, έχει ερμηνευτεί και από τον ίδιο, από την Μαρία Φαραντούρη και τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, ενώ σε πρώτη ερμηνεία εμφανίζεται το 1971 από τον Ζωρζ Μουστακί. Επίσης το τραγούδι παρουσιάζεται και στην ταινία του Νίκου Κούνδουρου «Τα τραγούδια της φωτιάς».

Στίχοι (ενδεικτικά)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το μεσημέρι χτυπάνε στο γραφείο
μετρώ τους χτύπους το αίμα μετρώ
είμαι θρεφτάρι μ' έχουν κλείσει στο σφαγείο
σήμερα εσύ αύριο εγώ

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]