Τζουζέπα Μπαρμπαπίκολα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Τζουζέπα Μπαρμπαπίκολα
Giuseppa Eleonora Barbapiccola.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1702
Σαλέρνο
Θάνατος1740
Νάπολη
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταφιλόσοφος
μεταφράστρια
ποιήτρια
συγγραφέας

Η Τζουζέπα Ελεονώρα Μπαρμπαπίκολα (1702 – 1740) ήταν Ιταλίδα φιλόσοφος, ποιήτρια και μεταφράστρια. Έγινε γνωστή το 1722 με την μετάφραση του έργου Principi della filosofia του Ρενέ Ντεκάρτ, στα ιταλικά.[1]

Ήταν μέλος της Accademia degli Arcadi στην Μπολόνια, υπό την ονομασία Μυριστικό. Συχνά εξέδιδε ποιήματά της σε συνεργασία με τη φίλη της, ποιήτρια Λουίζα Βίκο. Στην μετάφραση του έργου Αρχές της Φιλοσοφίας , η Μπαρμπαπίκολα ισχυρίστηκε ότι οι γυναίκες, σε αντίθεση με τις σύγχρονες πεποιθήσεις της, δεν είναι πνευματικά κατώτερες εκ φύσεως, αλλά εξαιτίας της έλλειψης εκπαίδευσής τους. Ναπολιτάνοι μελετητές θεωρούν πως η Μπαρμπαπίκολα έφερε την Καρτεσιανή σκέψη στην Ιταλία.

Ιστορικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ιστορία της Μπαρμπαπίκολα είναι ασαφής, αλλά κάποια γεγονότα φαίνεται να είναι γνωστά γι ' αυτήν. Κατά πάσα πιθανότητα γεννήθηκε στη Νάπολη, και η οικογένειά της φαίνεται να έχει προέρχεται από το Σαλέρνο. Ο θείος της ήταν ο Tommaso Maria Alfani, ένας αναγνωρισμένος Δομινικανός ιεροκήρυκας στη Νάπολη. Ο Alfani ήταν αντιπρόσωπος του Giambattista Vico, ενός διακεκριμένου ανθρώπου από τον οποίο η Μπαρμπαπίκολα απέκτησε το μεγαλύτερο μέρος της γνώσης της. Αν και τίποτα δεν είναι γνωστό από τους γονείς της, υποστηρίζεται ότι ο θείος της, επηρέασε την ανατροφή της στον τομέα της εκπαίδευσης και της μάθησης.[2]

Εκπαίδευση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δεν υπάρχει καμία γνωστή πληροφορία για την τυπική εκπαίδευση της Μπαρμπαπίκολα. Ωστόσο, φαίνεται πως το μεγαλύτερο μέρος των γνώσεών της συσσωρεύτηκε δια μέσου συζητήσεων σε Ναπολιτανικά σαλόνια.[3] Ιδιαίτερα, κατά πάσα πιθανότητα ήταν στο σπίτι του ιταλού φιλόσοφου Giambattista Vico , όπου αποκόμισε τις περισσότερες γνώσεις της, αφού ο Vico ήταν πατέρας της φίλης της, Λουίζα[4]

Ο Ρόλος της γυναίκας και η εκπαίδευσή της[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Όμως στη συνέχεια, εάν κοιτάξει κανείς προσεκτικά και καθαρά, οι γυναίκες δεν πρέπει να αποκλείονται από την μελέτη των επιστημών, αφού το πνεύμα τους είναι πιο εξυψωμένο και "δεν είναι κατώτερες από τους άνδρες όσον αφορά τις σπουδαιότερες αρετές."
Τζουζέπα Μπαρμπαπίκολα, στον πρόλογό της για την μετάφραση του έργου Principi della filosofia

Ως γυναίκα μεταφράστρια, ήταν μεγάλη υποστηρικτής της εκπαίδευσης των γυναικών της εποχής της. Στόχος της από την μετάφραση Principi della filosofia δεν ήταν απλώς να δοθεί η ευκαιρία στους Ιταλούς να μάθουν γι'αυτή τη νέα Καρτεσιανή φιλοσοφία, αλλά κυρίως για να μπορέσουν να εκπαιδεύσουν και να χειραφετηθούν οι γυναίκες. Στον πρόλογό της, με τίτλο "Η Μετάφραση προς τον Αναγνώστη", η Μπαρμπαπίκολα υποστήριζε τις ιδέες της και συμπεριέλαβε μια ιστορία για την μάθηση των γυναικών, μια για την φιλοσοφία και μια αυτοβιογραφία, και όλα αυτά υπερασπιζόμενη το δικαίωμα των γυναικών για μάθηση. Αποδεικνύοντας ότι ο Descartes δημιούργησε μια φιλοσοφία όπου επαινούσε το γυναικείο νου, χρησιμοποίησε την αντίληψη της όσον αφορά την Καρτεσιανή σκέψη, για να πείσει τις γυναίκες έτσι ώστε να εκπαιδεύονται.[5]

Η Μπαρμπαπίκολα ήταν πάντα κεντρική υποστηρικτής και συνήγορος για την εκπαίδευση των γυναικών. Ήταν το επιχείρημά της πως η έμφυτη φύση των γυναικών, να είναι το ασθενές φύλο, δεν ήταν η αιτία της άγνοιάς τους. Υποστήριζε πως οι γυναίκες λάμβαναν είτε μηδαμινή είτε άθλια εκπαίδευση, και εξαιτίας αυτού, οι γυναίκες εκείνης της εποχής ήταν τελικά αδαείς και αμόρφωτες. Ισχυριζόταν ότι οι γυναίκες είχαν πάντα τη δυνατότητα και την ικανότητα να μορφωθούν, μέχρι την εμφάνιση της Καρτεσιανής σκέψης, όπου είχε πλέον τα απαραίτητα εργαλεία για να επιβεβαιώσει τις ιδέες της.

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Oglive, M.B. (2000). The Biographical Dictionary of Women in Science: Pioneering Lives from Ancient Times to the Mid-20th CenturyFree registration required. New York: Routledge. ISBN 0-415-92040-X. 
  2. Agnesi, Maria Gaetana (2005). The Contest for Knowledge. Chicago: University of Chicago Press. σελ. 40. ISBN 0-226-01055-4. 
  3. Ogilvie, Marilyn Bailey (1986). Women in Science: Antiquity through the Nineteenth CenturyFree registration required. The Massachusetts Institute of Technology. σελ. 35. ISBN 0-262-15031-X. 
  4. Kersey, Ethel M. (1989). Women Philosophers: A Bio-Critical Source Book. Greenwood Press. σελ. 53. ISBN 0-313-25720-5. 
  5. Agnesi, Maria Gaetana (2005). The Contest for Knowledge. Chicago: University of Chicago Press. σελ. 37. ISBN 0-226-01055-4.