Τζον Ντίκον

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
John Deacon

Ο Τζον Ντίκον (γεννήθηκε στις 19 Αυγούστου 1951 στο Λέισεστερ της Αγγλία) είναι Βρετανός μπασίστας διάσημος ως μέλος του ροκ συγκροτήματος Queen, για το διάστημα 1971-1997.

Οι Queen είχαν χρησιμοποιήσει έξι μπασίστες πριν από αυτόν και όπως έχει πει ο ίδιος, αυτό τον έκανε να νιώθει σαν το "καινούριο αγόρι". Στις πρώτες εμφανίσεις των Queen δεν είχε δικό του μικρόφωνο, γι' αυτό παρείχε κάποιες φορές δεύτερα φωνητικά από το μικρόφωνο του Φρέντι Μέρκιουρι σε κάποια κομμάτια. Ωστόσο, όταν το συγκρότημα άρχισε να ηχογραφεί το Sheer Heart Attack, ο Ντίκον ενσωματώθηκε σε αυτό και έγραψε τα πρώτα του τραγούδια. Το Misfire, το Spread Your Wings και το You're My Best Friend έγιναν ιδιαίτερα αγαπητά στους πρώτους θαυμαστές των Queen. Μάλιστα, το You're My Best Friend είναι από τα πλέον πολυπαιγμένα στο ραδιόφωνο Αγγλικά τραγούδια, ακόμα και σαράντα χρόνια μετά τη δημιουργία του.

Το 1980 γράφει ένα από τα διασημότερα τραγούδια των Queen, το "Another One Bites the Dust". Αυτό το funky τραγούδι ανέβασε το συγκρότημα ψηλά στα τσαρτς και μπήκε, μαζί με το "You're My Best Friend" στο CD "Greatest Hits". Γι' αυτό τραγούδι ο Ντίκον κατηγορήθηκε ότι εισήγαγε μυστικά μηνύματα . Πράγματι, αν το ρεφρέν παιχτεί ανάποδα, μοιάζει να ακούγεται η φράση "It's Fun to Smoke Marijuana" ("Έχει πλάκα να καπνίζεις μαριχουάνα"). Επίσης αυτό το κομμάτι εμπνεύστηκε από το "Good Times" του disco συγκροτήματος Chic.

Το 1982, στο άλμπουμ "Hot Space" γράφει ένα από τα χαρακτηριστικά του τραγούδια, το "Back Chat". Το τραγούδι άνηκε στο είδος funk-rock και είχε στοιχεία μουσικής soul. Παρόλο που στο μουσικό βίντεο ο Μπράιαν Μέι (Brian May) εμφανίζεται να παίζει κιθάρα, ο Τζον Ντίκον είχε παίξει ηλεκτρική κιθάρα, μπάσο και ντραμς στην έκδοση του CD, με τον Brian May να περέχει μόνο το solo. Η κιθάρα που χρησιμοποιήθηκε ήταν μια Fender Telecaster, ακριβώς όπως στο "Crazy Little Thing Called Love". Για το "Back Chat" υπήρξε μια ισχυρή διαφωνία μεταξύ Ντίκον και Μπράιαν Μέι, επειδή ο τελευταίος ήθελε να κρατήσουν οι Queen το stadium rock ύφος τους και ήθελε το κομμάτι να έχει solo. Ο Ντίκον επέμενε στα πειραματικά funk και soul κομμάτια.

Το 1984, στο album "The Works" συνθέτει το πολύ γνωστό "I Want To Break Free" το οποίο σημείωσε τεράστια επιτυχία στην Ευρώπη και ιδιαίτερα στην Αγγλία, αν και στην Αμερική ασκήθηκε έντονη κριτική για το βίντεο κλιπ του κομματιού.

Το 1997 εμφανίζεται για τελευταία φορά με τους Queen. Αποσύρθηκε την ίδια χρονιά, μετά την ηχογράφηση του "No One But You (Only The Good Die young)",λέγοντας "δεν μπορώ να φανταστώ τους Queen χωρίς τον Φρέντι Μέρκιουρι". Μερικοί ισχυρίζονται ότι χρησιμοποίησε ως δικαιολογία την οικογένειά του, λέγοντας πως πρέπει να αφιερώσει πιο πολύ χρόνο σ' αυτήν, για να εγκαταλείψει το συγκρότημα. Ο Μπράιαν Μέι είπε σε συνέντευξή του (τέλη του 2008): "Κανείς δεν ξέρει πού είναι ο Τζον και τι κάνει. Μια φορά μας πήρε τηλέφωνο για να μας πει συγχαρητήρια που είχε μεγάλη επιτυχία το μιούζικαλ We Will Rock You, αλλά, όταν του τηλεφωνούμε, πολύ σπάνια μας απαντά." Από το 1997 μέχρι σήμερα συμμετέχει στους Queen μόνο σε επίπεδο συμβούλου για σημαντικά οικονομικά ζητήματα, όπως έκανε από την ίδρυση του συγκροτήματος και έχει να κάνει δημόσια εμφάνιση από το 1997.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα