Τήμνος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Η Τήμνος ήταν μικρή ελληνική πόλη-κράτος, κοντά στα παράλια της Αιολίδος. Βρισκόταν κοντά στον ποταμό Έρμο και κτισμένη σε υψόμετρο, από όπου έβλεπε κανείς τα εδάφη της Σμύρνης, της Φώκαιας και της Κύμης. Το όνομα επιβίωσε ως έδρα ρωμαιοκαθολικού επισκόπου.

Στα χρόνια του αυτοκράτορα Αυγούστου, η Τήμνος έπνεε τα λοίσθια. Επί Τιβερίου καταστράφηκε από σεισμό και στην εποχή του Πλινίου του Πρεσβυτέρου δεν κατοικείτο πλέον. Αργότερα ξανακτίστηκε. Όταν η Τήμνος ήταν δυνάμει επισκοπή, ο επίσκοπός της ήταν βοηθός επίσκοπος της Εφέσου.

Η γύρω περιοχή ονομαζόταν κοιλάδα του Μαινομένου, όνομα που αποδίδεται στην καταστροφική δράση του ποταμού Έρμου. Από την ονομασία αυτή προήλθε και η τουρκική Menemen. Πρόσφυγες από την ελληνική πόλη ήλθαν στη Θεσσαλονίκη όπου ίδρυσαν τη Νέα Μενεμένη στα δυτικά της.