Μετάβαση στο περιεχόμενο

Συνέλευση των Εμπειρογνωμόνων

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Συνέλευση των Ειδικών

مجلس خبرگان رهبری

Majles-e xobregân-e rahbari
Coat of arms or logo
Logo
Κτίριο της Συνέλευσης των Ειδικών, Τεχεράνη
Ηγεσία
Πρόεδρος
Πρώτος Αντιπρόεδρος
Δεύτερος Αντιπρόεδρος
Αλιρεζά Αραφί
Από 21 Μαΐου 2024
Δομή
Έδρες88
Κοινοβουλευτικές
Ομάδες
Λίστα
     Αρχές (59)
     Μεταρρυθμιστές (1)
     Ανεξάρτητοι (26)
     Κενές (2)
{{{βουλή2}}}
πολιτικές
ομάδες
Διάρκεια8 χρόνια[1]
Εκλογές
Περιφέρειες πολλών εδρών: Πλειοψηφικό σύστημα με πολλούς υποψηφίους
Μονοεδρικές περιφέρειες: Πλειοψηφικό μονοεδρικό σύστημα[1]
Τελευταία εκλογή
1 Μαρτίου 2024
Τόπος συνεδριάσεων
Ιστοσελίδα
www.majlesekhobregan.ir

Η Συνέλευση των Εμπειρογνωμόνων (περσικά: مجلس خبرگان رهبری) είναι το συμβουλευτικό όργανο που είναι αρμόδιο να ορίσει και να απορρίψει τον Ανώτατο Ηγέτη του Ιράν.[2][3] Εντούτοις, όλα τα άμεσα εκλεγμένα μέλη μετά τη διαδικασία εξέτασης από το Συμβούλιο των Φρουρών πρέπει ακόμη να εγκριθούν από τον Ανώτατο Ηγέτη του Ιράν πριν από την είσοδό τους στη Συνέλευση των Εμπειρογνωμόνων.[4][5]


Η τελευταία εκλογή των 88 κληρικών, που είναι μέλη της Συνέλευσης, έγινε την 1η Μαρτίου 2024.

Προηγούμενες εκλογές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η πρώτη εκλογή για τη Συνέλευση των Εμπειρογνωμόνων του Ιράν διεξήχθη στις 10 Δεκεμβρίου 1982, για την εκλογή και των 82 μελών σε 24 εκλογικές περιφέρειες. Στις εκλογές ψήφισαν 18.013.061 πολίτες, σημειώνοντας προσέλευση 77,38%. Από τα 168 άτομα που εγγράφηκαν για να θέσουν υποψηφιότητα, 146 (86,90%) κρίθηκαν κατάλληλα και τους επιτράπηκε να το πράξουν.[6]

Οι εκλογές διεξήχθησαν με το σύστημα δύο γύρων, όπου 76 έδρες αποφασίστηκαν στον πρώτο γύρο και 7 στον δεύτερο γύρο.[7]

Οι Εμπειρογνώμονες που εξελέγησαν έλαβαν καθοριστικές αποφάσεις, συμπεριλαμβανομένης της εκλογής του Χοσεΐν-Αλί Μονταζερί ως του πρώτου και μοναδικού «Αναπληρωτή Ανώτατου Ηγέτη του Ιράν» (قائم‌مقام رهبری) τον Μάιο του 1985, της καθαίρεσής του τον Νοέμβριο του 1987 και της εκλογής του νέου Ανώτατου Ηγέτη τον Ιούνιο του 1989.[8]

Η δεύτερη εκλογή για τη Συνέλευση των Εμπειρογνωμόνων του Ιράν διεξήχθη στις 8 Οκτωβρίου 1990, για την εκλογή και των 83 μελών σε 24 εκλογικές περιφέρειες.[9] Η αναμέτρηση αυτή αποτέλεσε την πρώτη εκλογή της συνέλευσης μετά τον θάνατο του Αγιατολάχ Χομεϊνί και την εκλογή του Αλί Χαμενεΐ ως νέου Ανώτατου Ηγέτη.[10] Αυτή η εκλογή κατέγραψε τη χαμηλότερη προσέλευση στην ιστορία της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν, με συμμετοχή μόλις του 37,09% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων.[11]

Από τα 180 άτομα που εγγράφηκαν για να θέσουν υποψηφιότητα, 109 (60,55%) κρίθηκαν κατάλληλα από το Συμβούλιο των Φρουρών.[9] Το συμβούλιο απέκλεισε πολλούς κληρικούς της αριστερής πτέρυγας, συμπεριλαμβανομένων των Μεχντί Καρουμπί, Σαντέκ Χαλχαλί, Αλί Ακμπάρ Μοχτασαμιπούρ, Χαντί Χαμενεΐ και Ασαντολάχ Μπαγιάτ-Ζαντζανί.[12] Σε ένδειξη διαμαρτυρίας, το κορυφαίο αριστερό κόμμα, ο Σύνδεσμος Μαχόμενων Κληρικών, αποφάσισε να μην υποστηρίξει κανέναν υποψήφιο, ενώ ορισμένοι απέσυραν την υποψηφιότητά τους, με πιο αξιοσημείωτη την περίπτωση του Μοχαμάντ Μουσάβι Χοεϊνιχά.[13]

Κατά τη διάρκεια των εκλογών, ορισμένοι υποψήφιοι προσπάθησαν να υποστηρίξουν ότι η συνέλευση είχε την εξουσιοδότηση να ασκεί συνεχή εποπτεία στις πολιτικές και τις δραστηριότητες του Ανώτατου Ηγέτη. Στην πράξη, ωστόσο, η συνέλευση δεν άσκησε ποτέ μια τέτοια εντολή.[10]

Οι Αχμάντ Χομεϊνί, Μοχαμάντ-Τακί Μεσμπάχ-Γιαζντί και Μοχαμάντ Γιαζντί ήταν μεταξύ των νεοεκλεγέντων μελών της συνέλευσης.[14]

Η τρίτη εκλογή για τη Συνέλευση των Εμπειρογνωμόνων του Ιράν διεξήχθη στις 23 Οκτωβρίου 1998, για την εκλογή και των 86 μελών σε 28 εκλογικές περιφέρειες. Στις εκλογές ψήφισαν 17.857.869 πολίτες, σημειώνοντας προσέλευση 46,3%.[9]

Έναν χρόνο μετά τη νίκη του μεταρρυθμιστή Μοχαμάντ Χαταμί στις προεδρικές εκλογές του 1997, υπήρχαν εικασίες ότι τα μεταρρυθμιστικά στελέχη θα σημείωναν επιτυχία στην αναμέτρηση του 1998. Ωστόσο, το Συμβούλιο των Φρουρών άλλαξε τους κανόνες. Προηγουμένως, οι υποψήφιοι έπρεπε να επιδείξουν ιτζτιχάντ (ικανότητα νομικής ερμηνείας), αλλά το 1998 όλοι οι δυνητικοί υποψήφιοι υποχρεώθηκαν επιπλέον να επιδείξουν "κατάλληλη πολιτική τάση".[15]

Από τα 396 άτομα που εγγράφηκαν, 167 (36,86%) κρίθηκαν κατάλληλα από το συμβούλιο.[9] Συνολικά 214 άτομα αποκλείστηκαν, 13 αποσύρθηκαν, ενώ 60 από τους 187 προσκληθέντες δεν συμμετείχαν στην εξέταση ιτζτιχάντ.[16]

Τα δύο κύρια ιερατικά σώματα των μεταρρυθμιστών, ο Σύνδεσμος Μαχόμενων Κληρικών (Association of Combatant Clerics) και η Συνέλευση Σχολαστικών και Ερευνητών της Θεολογικής Σχολής της Κομ, δεν εξέδωσαν εκλογική λίστα, διαμαρτυρόμενα για τον αποκλεισμό των υποψηφίων τους από το Συμβούλιο των Φρουρών. Άλλες μεταρρυθμιστικές ομάδες έπραξαν το ίδιο, συμπεριλαμβανομένης της Οργάνωσης Μουτζαχεντίν της Ισλαμικής Επανάστασης του Ιράν. Η μόνη ομάδα προσκείμενη στο κίνημα της 2ης Χορντάντ που υποστήριξε υποψηφίους ήταν το Κόμμα Στελεχών της Εποικοδόμησης.[16]

Σύμφωνα με το πρακτορείο ειδήσεων Fars News Agency, τα αποτελέσματα είχαν ως εξής:[16]

Εκλογικός συνδυασμός Έδρες που κερδήθηκαν
Αποκλειστικές Κοινές Σύνολο
Σύνδεσμος Μαχόμενου Κλήρου (Combatant Clergy Association)4920
69 / 86 (80%)
Κόμμα Στελεχών της Εποικοδόμησης1220
32 / 86 (37%)
Ανεξάρτητοι—
5 / 86 (6%)

Σύμφωνα με τον Αλί Αφσαρί, η σύνθεση της συνέλευσης ήταν η εξής:[17]

Παράταξη Έδρες
"Παραδοσιακοί δεξιοί"65%
"Γραμμή του Ιμάμη"19%
Ανεξάρτητοι8%
"Σύμμαχοι του Ραφσαντζανί"5%
Ριζοσπαστική δεξιά και Φονταμενταλιστές3%

Η τέταρτη εκλογή για τη Συνέλευση των Εμπειρογνωμόνων του Ιράν διεξήχθη στις 15 Δεκεμβρίου 2006.

Οι εκλογές πραγματοποιήθηκαν την ίδια ημέρα με τις εκλογές για τα Δημοτικά και Χωρικά Συμβούλια.

Τα προσόντα του Μουτζταχίντ εγκρίθηκαν για όλους τους υποψηφίους από το Συμβούλιο των Φρουρών μέσω γραπτών και προφορικών (συνέντευξη) εξετάσεων. Ορισμένα μέλη του Συμβουλίου των Φρουρών έθεσαν επίσης υποψηφιότητα για τη Συνέλευση των Εμπειρογνωμόνων. Αν και υπήρξαν μερικές γυναίκες αγιατολάχ (Μουτζταχιντέχ) που υπέβαλαν υποψηφιότητα, δεν κατάφεραν να περάσουν τις εξετάσεις. Ο αριθμός των υποψηφίων που πέτυχαν στις εξετάσεις ήταν τόσο χαμηλός, που το συμβούλιο αναγκάστηκε να μειώσει τη βάση βαθμολογίας αρκετές φορές. Αρχικά υπήρχαν 144 υποψήφιοι για τις 86 διαθέσιμες έδρες.[18][19] Ο αριθμός αυτός αυξήθηκε αργότερα και, σύμφωνα με το Islamic Republic News Agency, υπήρχαν 181 εγκεκριμένοι υποψήφιοι.[19][20] Ωστόσο, ο αριθμός των υποψηφίων την ημέρα των εκλογών ήταν 165, ενώ για πρώτη φορά υπήρχαν δύο μη κληρικοί υποψήφιοι, κάτοχοι διδακτορικού στο Ισλάμ, αν και δεν εξελέγησαν.[21][22]

Το υπουργείο Εσωτερικών ανέφερε προσέλευση περίπου 60% επί των 46,5 εκατομμυρίων εγγεγραμμένων ψηφοφόρων,[23] αναφέροντας "περισσότερα από 28 εκατομμύρια άτομα" ως τον αριθμό των ψηφοφόρων που προσήλθαν στις κάλπες.[24] Διάφορα κόμματα είχαν πολλούς κοινούς υποψηφίους, αλλά το Baztab News ανέφερε ότι η λίστα υποψηφίων που ανακοίνωσε ο Σύνδεσμος Μαχόμενου Κλήρου κέρδισε τις περισσότερες έδρες (68 από τις 86 έδρες, έχοντας προτείνει 81 υποψηφίους). Οι μεταρρυθμιστές που υποστηρίχθηκαν από τον Μεχντί Καρουμπί και οι συντηρητικοί συνεργάτες του Μοχαμάντ-Τακί Μεσμπάχ-Γιαζντί δεν κατάφεραν να ανταποκριθούν στις προσδοκίες τους.[21][25]

Ιδιαίτερη σημασία είχε η νίκη της πραγματιστικής λίστας υπό τον Αγιατολάχ Ραφσαντζανί έναντι των σκληροπυρηνικών υποψηφίων που συνδέονταν με τον Πρόεδρο Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ. Ο Ραφσαντζανί είχε ηττηθεί από τον Αχμαντινετζάντ στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών του 2005. Ωστόσο, ο Ραφσαντζανί κέρδισε σχεδόν διπλάσιες ψήφους από τον μέντορα του Προέδρου Αχμαντινετζάντ, τον σκληροπυρηνικό Αγιατολάχ Μοχαμάντ-Τακί Μεσμπάχ-Γιαζντί. Τα τελικά αποτελέσματα για τη Συνέλευση των Εμπειρογνωμόνων έδειξαν ότι εξελέγησαν περισσότεροι από 65 υποψήφιοι προσκείμενοι στον Ραφσαντζανί. Με ποσοστό 60%, η συμμετοχή των ψηφοφόρων ήταν πολύ υψηλότερη από τα προηγούμενα έτη.

Η Συνέλευση συνήλθε στις 19 Φεβρουαρίου 2007 και ο Αλί Μεσκινί επανεξελέγη πρόεδρος. Οι αλλαγές στο προεδρείο σε σχέση με την 3η συνέλευση ήταν η αντικατάσταση του Μοχαμάντ Γιαζντί από τον Εμπραχίμ Αμινί, ο οποίος αποσύρθηκε, ως 2ος αντιπρόεδρος, και η εκλογή του Χασάν Ροχανί ως μέλους του προεδρείου.

Μετά τα αμφισβητούμενα αποτελέσματα των προεδρικών εκλογών του Ιουνίου 2009 που επικυρώθηκαν από τον Ανώτατο Ηγέτη Αλί Χαμενεΐ, αναφέρθηκε ότι ο πρόεδρος Ραφσαντζανί ζήτησε τη σύγκληση της Συνέλευσης των Εμπειρογνωμόνων, καθώς η Συνέλευση έχει τη συνταγματική εξουσία να διορίζει και να παύει τον Ανώτατο Ηγέτη.[26] Στις 8 Μαρτίου 2011, ο Αγιατολάχ Μοχαμάντ-Ρεζά Μαχνταβί Κανί αντικατέστησε τον Αγιατολάχ Ραφσαντζανί στη θέση του προέδρου.[27] Ο Μαχνταβί Κανί απεβίωσε τον Οκτώβριο του 2014. Στις 10 Μαρτίου 2015, η Συνέλευση εξέλεξε τον Αγιατολάχ Μοχαμάντ Γιαζντί ως επόμενο Πρόεδρο.[28]

Η θητεία που ξεκίνησε το 2007 ορίστηκε να διαρκέσει δέκα χρόνια (αντί για τα κανονικά οκτώ) λόγω του σχεδίου "εκλογικής ενοποίησης" της κυβέρνησης, προκειμένου οι εκλογές για τη Συνέλευση των Εμπειρογνωμόνων και το Κοινοβούλιο να διεξάγονται ταυτόχρονα, εξοικονομώντας έτσι διοικητικά έξοδα.

Οι πέμπτες εκλογές για τη Συνέλευση των Εμπειρογνωμόνων του Ιράν διεξήχθησαν στις 26 Φεβρουαρίου 2016, για την εκλογή των μελών της Συνέλευσης των Εμπειρογνωμόνων. Και τα 88 μέλη της Συνέλευσης, που είναι γνωστά ως μουτζταχίντ, εκλέγονται απευθείας από τον λαό. Οι εκλογές είχαν αρχικά προγραμματιστεί για το 2014, αλλά αναβλήθηκαν προκειμένου να διεξαχθούν μαζί με τις εκλογές για την Ισλαμική Συμβουλευτική Συνέλευση.

Από τους κατόχους των εδρών, 49 επανεξελέγησαν στις συνολικά 88 έδρες της συνέλευσης.

Κατάλογος προέδρων

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Αρ. Πορτρέτο Όνομα
(Γέννηση–Θάνατος)
Θητεία Πολιτική ένταξη Περίοδος
Από Έως Διάρκεια
1 Αλί Μεσκινί
علی مشکینی
(1921–2007)
12 Νοεμβρίου 1983 25 Ιουλίου 2007 23 έτη, 255 ημέρες Κοινότητα Δασκάλων της Ιερατικής Σχολής της Κομ 1η (1982)
2η (1990)
3η (1998)
4η (2006)
2 Ακμπάρ Χασεμί Ραφσαντζανί
اکبر هاشمی رفسنجانی
(1934–2017)
25 Ιουλίου 2007 8 Μαρτίου 2011 3 έτη, 226 ημέρες Σύνδεσμος Μαχόμενου Κλήρου
3 Μοχαμάντ-Ρεζά Μαχνταβί Κανί
محمدرضا مهدوی کنی
(1931–2014)
8 Μαρτίου 2011 21 Οκτωβρίου 2014
(Απεβίωσε εν ενεργεία)
3 έτη, 227 ημέρες Σύνδεσμος Μαχόμενου Κλήρου
— Μαχμούντ Χασεμί Σαχρουντί
محمود هاشمی شاهرودی
(1948–2018)
(υπηρεσιακός)
21 Οκτωβρίου 2014 10 Μαρτίου 2015 140 ημέρες Κοινότητα Δασκάλων της Ιερατικής Σχολής της Κομ
4 Μοχαμάντ Γιαζντί
محمد یزدی
(1931–2020)
10 Μαρτίου 2015 24 Μαΐου 2016 1 έτος, 75 ημέρες Κοινότητα Δασκάλων της Ιερατικής Σχολής της Κομ
5 Αχμάντ Τζαννατί
احمد جنتی
(1927-)
24 Μαΐου 2016 21 Μαΐου 2024 7 έτη, 363 ημέρες Κοινότητα Δασκάλων της Ιερατικής Σχολής της Κομ 5η (2016)
6 Μοχαμάντ-Αλί Μοβαχεντί Κερμανί
محمدعلی موحدی کرمانی
(1931-)
21 Μαΐου 2024 Εν ενεργεία 2 έτη, 146 ημέρες Σύνδεσμος Μαχόμενου Κλήρου 6η (2024)
  1. 1 2 Nohlen, Dieter· Grotz, Florian· Hartmann, Christof (2001). «Iran». Elections in Asia: A Data Handbook. I. Oxford University Press. σελ. 64. ISBN 0-19-924958-X.
  2. ↑ Άρθρο 107 του Συντάγματος του Ιράν (1982-07-28)
  3. ↑ Άρθρο 111 του Συντάγματος του Ιράν (1982-07-28)
  4. ↑ Άρθρο 108 του Συντάγματος του Ιράν
  5. ↑ Iran - Constitution servat.unibe.ch
  6. ↑ 1982 Assembly of Experts Election, Princeton University, https://www.princeton.edu/irandataportal/elections/experts/1982/, ανακτήθηκε στις 10 August 2015
  7. ↑ «جریان شناسی ادوار انتخابات مجلس خبرگان» (στα Persian). Fars News Agency. 13 Ιανουαρίου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2016.CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
  8. ↑ «پنج دوره خبرگان؛ رد صلاحیت‌ها» (στα Persian). BBC Persian. 29 Φεβρουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 15 Μαρτίου 2016.CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
  9. 1 2 3 4 1990 Assembly of Experts Election, Princeton University, https://www.princeton.edu/irandataportal/elections/experts/1990/, ανακτήθηκε στις 10 August 2015
  10. 1 2 Azimi, Fakhreddin; Bakhash, Shaul; Kakar, M. Hassan (December 13, 2011). «ELECTIONS ii. Under the Islamic Republic, 1979-92.». Στο: Yarshater, Ehsan, επιμ. Encyclopædia Iranica. 4. VIII. New York City: Bibliotheca Persica Press, σσ. 345–355. http://www.iranicaonline.org/articles/caharsanba-suri. Ανακτήθηκε στις March 15, 2016.
  11. ↑ Alamdari, Kazem (2008), «ELECTIONS», στο: Kamrava, Mehran; Dorraj, Manochehr, επιμ., Iran today: an encyclopedia of life in the Islamic Republic, Greenwood Publishing Group, σελ. 180–191, ISBN 978-0-313-34161-8, http://kazemalamdari.com/wp-content/uploads/alamdari-article-encyclopedia.pdf, ανακτήθηκε στις 2026-03-01
  12. ↑ «پنج دوره خبرگان؛ رد صلاحیت‌ها» (στα Persian). BBC Persian. 29 Φεβρουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 15 Μαρτίου 2016.CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
  13. ↑ «جریان شناση ادوار انتخابات مجلس خبرگان» (στα Persian). Fars News Agency. 13 Ιανουαρίου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2016.CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
  14. ↑ «معرفی از چهره های شاخص دومین مجلس خبرگان رهبری» (στα Persian). Islamic Republic News Agency. Original Source: Maryam Mohammadpour (December 26, 2015). Seda Weekly, No. 66. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2016.CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
  15. ↑ «Assembly of Experts». Global Security Institute. Ανακτήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2016.
  16. 1 2 3 «جریان شناسی ادوار انتخابات مجلس خبرگان» (στα Persian). Fars News Agency. 13 Ιανουαρίου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2016.CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
  17. ↑ Afshari, Ali (21 Δεκεμβρίου 2006). «تحليلي از نταيج انتخابات خبرگان» (στα Persian). Rooz Online. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 17 Μαρτίου 2015.CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
  18. ↑ IRAN Press controls increase as election campaign gets underway - Asia News Αρχειοθετήθηκε 4 July 2007 στο Wayback Machine.
  19. 1 2 Aftab-e Iran
  20. ↑ Irna Αρχειοθετήθηκε 30 September 2007 στο Wayback Machine.
  21. 1 2 bbc.co.uk
  22. ↑ Princeton Iran Data Portal
  23. ↑ «Early signs mixed in Iran vote». Reuters. 16 Δεκεμβρίου 2006. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Ιανουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2006.
  24. ↑ IRNA (21 Δεκεμβρίου 2006). رییس ستاد انتخابات: حضور باشکوه مردم در انتخابات مجلس خبرگان پشتیبانی از ولایت فقیه است (στα Περσικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Ιανουαρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2006.
  25. ↑ «The winning arrangement in the Experts Election (آرایش پیروز در انتخابات خبرگان)» (στα Περσικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Δεκεμβρίου 2006.
  26. ↑ Borger, Julian· Black, Ian (14 Ιουνίου 2009). «World leaders urged by Iran's opposition party to reject Ahmadinejad's alleged victory». The Guardian. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουνίου 2009.
  27. ↑ Dareini, Ali Akbar (8 Μαρτίου 2011). «Iranian ex-leader Rafsanjani loses powerful role». The Washington Post.
  28. ↑ Erdbrink, Thomas (10 Μαρτίου 2015). «Conservative Cleric Chosen to Lead Iranian Council». The New York Times. Tehran. Ανακτήθηκε στις 18 Μαΐου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]