Συμφωνία ζωνών δράσης (1918)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Η Συμφωνία ζωνών δράσης του 1918 ήταν μια μυστική αγγλογαλλική συμφωνία, συνέχεια της ομώνυμης του 1917, που συνομολογήθηκε και αυτή στο Παρίσι τον Νοέμβριο του (1918) κατά την οποία λαμβάνοντας υπόψη το άνοιγμα των Δαρδανελίων μετά τη συνθήκη του Μούδρου, (31 Οκτωβρίου του 1918), ουσιαστικά αποφασίστηκε η Εκστρατεία της Κριμαίας. Στην εκστρατεία αυτή προσχώρησε και η Ελλάδα με δύο μεραρχίες (αντί τριών αρχικά), που διατέθηκαν εθελοντικά από τον τότε πρωθυπουργό της Ελλάδας Ε. Βενιζέλο αποκομίζοντας εξ αυτού προφορικές μόνο διαβεβαιώσεις περί μελλοντικής εδαφικής επέκτασης και υποστήριξης των ελληνικών θέσεων στην Ιωνία, χωρίς όμως να γίνει επ' αυτών καμία δεσμευτική πράξη.[1][2][3].

Υφιστάμενη κατάσταση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά την Οκτωβριανή επανάσταση όπου και ανατράπηκαν οι υφιστάμενες μέχρι τότε ρωσικές κοινωνικές δομές, το νέο καθεστώς αρνήθηκε ν' αναγνωρίσει τα μέχρι τότε χρέη της τσαρικής Ρωσίας προς άλλα κράτη και κυρίως προς τη Γαλλία, καθώς και οποιεσδήποτε άλλες συμφωνίες. Παράλληλα παρέμεναν εγκλωβισμένοι στα ρωσικά λιμάνια Μουρμάνσκ, Βλαδιβοστόκ και Αρχάγγελο περίπου 23.000 άνδρες του συμμαχικού στρατού με περίπου 830.000 τόνους συμμαχικού υλικού, που μετά τη Συνθήκη του Μπρεστ - Λιτόφσκ μεταξύ Γερμανίας και Σοβιετικής Ρωσίας κινδύνευαν να περιέλθουν στους Γερμανούς[4]. Τρεις όμως Ρώσοι στρατηγοί, οι Κορνίλωφ, Αλεξέιεφ και Ντενίκιν επιδιώκοντας τη συνέχιση του πολέμου κατά των Γερμανών στο πλευρό της Αντάντ κήρυξαν αντεπανάσταση στην περιοχή του Ντον. Έτσι με την Συμφωνία ζωνών δράσης (1917) αποφασίστηκε η επέμβαση των συμμάχων στον ρωσικό εμφύλιο πόλεμο, με τη συμμετοχή και των ΗΠΑ.

Μέτωπο Βεσσαραβίας - Κριμαίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά το άνοιγμα των Δαρδανελίων αποφασίστηκε η εφαρμογή του γαλλικού σχεδίου δημιουργίας νέου μετώπου με τη Ρωσία στις περιοχές Βεσσαραβίας και Κριμαίας, με αποστολή γαλλικού και ελληνικού στρατού συνεπικουρούμενοι από γαλλικά και ελληνικά πολεμικά πλοία. Κατόπιν αυτού ξεκίνησε ένα μήνα μετά η εκστρατεία της Κριμαίας

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. ΑΣ/ΔΙΣ σ.27
  2. Κ Σακελλαρόπουλος,σ.55
  3. Χ. Νικολάου σ.252
  4. Ν. Δ. Νικολαΐδης, σ.85

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • ΑΣ/ΔΙΣ "Η Εκστρατεία εις την Μικράν Ασίαν 1919-1922" Αθήναι 1957 τομ. 1ος, σελ.27
  • Κ. Σακελλαρόπουλος: "Η σκιά της Δύσεως" Αθήναι 1960, σελ.55
  • Χαραλ. Νικολάου: "Διεθνείς συνθήκες και συμβάσεις" Εκδόσεις Φλώρος, Αθήνα 1996, σελ.252.
  • Ν. Δ. Νικολαΐδης: "Ο ναύαρχος Γεώργιος Κακουλίδης" χ.χ. Αθήνα