Συκιά Σερρών

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 41°04′58″N 23°43′36″E / 41.08278°N 23.72667°E / 41.08278; 23.72667

Συκιά Σερρών
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
Χώρα Ελλάδα
Διοικητική διαίρεση Δήμος Αμφίπολης
Πληθυσμός 50 – 30 ()

Η Συκέα Σερρών ή Συκιά Σερρών είναι οικισμός του Δήμου Εμμανουήλ Παππά. Το προηγούμενο όνομά του ήταν Σοκόλ, η μετονομασία του οικισμού έγινε στις 4/11/1927 με το ΦΕΚ 306/1927[1].

Μέχρι τις 7/5/1927 ανήκε διοικητικά στην Κοινότητα Δοβίστης, αλλά στη συνέχεια υπήχθηκε στην Κοινότητα Άνω Νούσκας. Μετά τις 30/8/1927 ανήκε στην Κοινότητα Άνω Δαφνουδίου (μετονομασία της Κοινότητας Άνω Νούσκας) και από 22/05/1934 στην Κοινότητα Μετάλλων (μετονομασία της Κοινότητας Άνω Δαφνουδίου).[2].

Ο πληθυσμός της Συκέας ήταν 111 κάτοικοι στην απογραφή του 2001 και 83 κάτοικοι στην απογραφή του 1981[3].

Στα πρώτα χρόνια του 20ου αιώνα στο χωριό κατοικούσαν Τούρκοι[4]. Μετά την Μικρασιατική καταστροφή και την ανταλλαγή πληθυσμών, οι Τούρκοι αποχώρησαν και στο χωριό εγκαταστάθηκαν Έλληνες πρόσφυγες[5] (40 οικογένειες με συνολικό πληθυσμό 158 ατόμων[6]).

Στο χωριό βρίσκεται ο Ιερός Ναός Τιμίου Σταυρού.[7]

Ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λόφο του «Αγίου Αθανασίου», που βρίσκεται κοντά στα χωριά Συκιά και Μέταλλα, έχουν διαπιστωθεί λείψανα αξιόλογης κώμης των ελληνιστικών και ρωμαϊκών χρόνων[8]. Κοντά στη Συκιά σώζεται γέφυρα, η οποία φαίνεται πως είχε χρησιμοποιηθεί από τα ρωμαϊκά ως τα νεότερα χρόνια. Από αυτή περνούσε ο αρχαίος λιθόστρωτος δρόμος, που εξασφάλιζε την επικοινωνία μεταξύ των οικισμών και κάστρων της πλαγιάς αυτής του Μενοίκιου όρους και του οποίου τμήματα είχαν εντοπιστεί σε διάφορα σημεία κοντά στο σημερινό χωριό[9].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Μετονομασίες των οικισμών της Ελλάδας». Πανδέκτης, Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών. http://pandektis.ekt.gr/pandektis/handle/10442/171095. Ανακτήθηκε στις July 08, 2011. 
  2. «Διοικητικές μεταβολές / ΟΤΑ Κ. Άνω Νούσκας Ν. Σερρών». Ελληνική Εταιρεία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης. http://web1.eetaa.gr:8080/metaboles/show_metaboles.jsp?ota_code=4982&Submit=go. Ανακτήθηκε στις July 08, 2011. 
  3. Απογραφή 1981, ΕΣΥΕ, σελ. 407
  4. «Δόβιτσα - Η Μάνη της Μακεδονίας». Δήμος Εμμανουήλ Παππά. http://www.empapas.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=36&Itemid=54. Ανακτήθηκε στις July 08, 2011. 
  5. Επιστημονικό Συμπόσιο, Ο ξεριζωμός και η άλλη πατρίδα. Οι προσφυγουπόλεις στην Ελλάδα (11 και 12 Απριλίου 1997), Εταιρεία Σπουδών Νεοελληνικού Πολιτισμού και Γενικής Παιδείας, 1999, σελ. 298.
  6. «Εγκατάσταση Προσφύγων, Γραφείο Σερρών». Δ. Λιθοξόου. http://lithoksou.net/seron.html. Ανακτήθηκε στις July 08, 2011. 
  7. «Εκκλησίες, Μονές σε Συκιά». Vrisko.gr. http://www.vrisko.gr/dir/ekklisies-mones/sykia/. Ανακτήθηκε στις July 08, 2011. 
  8. [1] Δ. Κ. Σαμσάρης, Ιστορία των Σερρών κατά την αρχαία και ρωμαϊκή εποχή, Θεσσαλονίκη 1999, σ. 160-161 (Ιστoσελίδα Δήμου Σερρών)
  9. [2] Δ. Κ. Σαμσάρης, Ιστορική γεωγραφία της Ανατολικής Μακεδονίας κατά την αρχαιότητα, Θεσσαλονίκη 1976 (Έκδοση Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών), σ. 52. ISBN 960-7265-16-5.