Στρατηγίς Τελούχ
Η Στρατηγίς Τελούχ ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, ήταν μικρό σε έκταση Θέμα, γι΄ αυτό λεγόταν Στρατηγίς, και περιλάμβανε την πόλη Τελούχ, αρχαία Ελληνική Δολίχη, η σημερινή Ντουλούκ της Συρίας, και τα περίχωρα της. Διοικητικά ο στρατηγός Τελούχ ήταν υφιστάμενος του Δούξ της Αντιόχειας.
Αναφέρεται σαν θέμα πρώτη φορά το 1030 όταν ο διοικητής του Γεώργιος Μανιάκης αντιμετώπισε επιτυχημένα αραβική εισβολή. Το 1051 αναφέρεται στρατιωτικό σώμα από το Τελούχ να συμμετέχει στην εκστρατεία κατά των Πετσενέγκων[1]. Αναφέρεται στην Αλεξιάδα της Άννας Κομνηνής σαν στρατηγίδα και μία από τις περιοχές που δόθηκαν στον Βαλδουίνο της Βουλώνης με την Συνθήκη της Δεαβόλεως[2]. Ο Ιωάννης Σκυλίτζης αναφέρει ότι από το Θέμα Τελούχ πέρασε ο αυτοκράτορας Ρωμανός Δ΄ Διογένης πηγαίνοντας στην Γερμανίκεια κατά την Συριακή εκστρατεία του 1068[3].
Γνωστοί διοικητές ήταν οι κάτωθι:
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Λεβενιώτης 2007, σελ. 319.
- ↑ [...]13.12.18, ὣς δὲ καὶ τὸ Ἀρτὰχ καὶ τὸ Τελοὺχ αἱ στρατηγίδες μετὰ τῆς ἑκάστης περιοχῆς [...]Άννα Κομνηνή, Αλεξιάς, βιβλίο 13
- ↑ Ιωάννης Σκυλίτζης, [... τὸ στράτευμα τῆς πρὸς Συρίαν ἀγούσης ἥψατο καὶ διὰ τῶν τῆς Κου-κουσοῦ αὐλώνων εἰς Γερμανίκειαν καταστὰς εἰς τὸ θέμα τὸ καλούμενον Τελοὺχ εἰσβάλλει,[...], 127]
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Λεβενιώτης, Γεώργιος Α. (2007). Η πολιτική κατάρρευση του Βυζαντίου στην Ανατολή: το ανατολικό σύνορο και η Κεντρική Μικρά Ασία κατά το β' ήμισυ του 11ου αι (PDF). Θεσσαλονίκη: Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. doi:10.26262/heal.auth.ir.76923.