Σολομόν Αρούχ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Σολομόν Αρούχ
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 1  Ιανουαρίου 1923[1][2]
Θεσσαλονίκη[3]
Θάνατος 26  Απριλίου 2009[4][1][2]
Τελ Αβίβ
Εθνικότητα Εβραίοι
Υπηκοότητα Ελλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Νέα ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα πυγμάχος

Ο Σολομόν Αρούχ (Θεσσαλονίκη 1 Ιανουαρίου 1923 - Τελ Αβίβ 26 Απριλίου 2009) ήταν Έλληνας , μέλος της Εβραϊκής κοινότητας, αθλητής της πυγμαχίας και μετέπειτα προπονητής.

Ο Αρούχ καταγόταν από πολυμελή οικογένεια , είχε τρεις αδελφές κι έναν αδελφό, λιμενεργατών τόσο ο πατέρας του όσο και ο αδελφός του κι αργότερα και ο ίδιος έγινε λιμενεργάτης. Ο τύπος της εποχής τον αποκαλούσε "Αρουχάκη" ή "Σαλαμώ" σε παραφθορά του ονόματος του. Ξεκίνησε την πυγμαχία από την Μακαμπή σε μικρή ηλικία, ωστόσο αγωνίστηκε και με τα χρώματα του Άρη Θεσσαλονίκης. Από το 1937 έως το 1939 είχε σημειώσει 24 συνεχόμενες νίκες με νοκ άουτ κι απέκτησε πανελλήνια φήμη. Το 1940 ήταν υποψήφιος για την ελληνική αποστολή που θα πήγαινε στους Ολυμπιακούς αγώνες που λόγω του Β' παγκοσμίου πολέμου δεν έγιναν.

Όταν κηρύχθηκε ο Β΄παγκόσμιος πόλεμος υπηρετούσε την στρατιωτική του θητεία στον Ελληνικό στρατό και ταυτόχρονα ήταν μέλος της πυγμαχικής ομάδας των ενόπλων δυνάμεων. Το 1943 ο ίδιος και η οικογένεια του εκτοπίστηκαν στο Άουσβιτς, εκεί ο Αρούχ για να επιβιώσει έδινε αγώνες με άλλους Εβραίους και Ρομά πυγμάχους επίσης κρατούμενους. Τους αγώνες παρακολουθούσαν οι Γερμανοί στρατιώτες και στοιχημάτιζαν μεγάλα ποσά. Λόγω των νικών που σημείωνε τοποθετήθηκε για εργασία στα εστιατόρια του στρατοπέδου όπου κρυφά έδινε τροφή και σε άλλους κρατούμενους. Ο Αρούχ στο Άουσβιτς πέτυχε 208 νοκ άουτ και πάνω από 100 συνεχόμενες νίκες. Στις 27 Ιανουαρίου 1945 απελευθερώθηκε και ξεκίνησε να αναζητήσει την οικογένεια και τους συγγενείς του σε άλλα στρατόπεδα συγκέντρωσης, σε ένα από αυτά γνώρισε την μετέπειτα σύζυγο του. Αργότερα έμαθε ότι ήταν ο μοναδικός επιζών από την οικογένεια του.

Το 1945 παντρεύτηκε με την Μάρθα Γιεχέλ , επίσης από την Θεσσαλονίκη, και μετανάστευσαν στην Παλαιστίνη. Μετά την κήρυξη ανεξαρτησίας του Ισραήλ το 1948 πολέμησε με τον Ισραηλινό στρατό όπως και το 1966 στον πόλεμο των έξι ημερών. Στο Ισραήλ άρχισε να παίρνει πάλι μέρος σε αγώνες και το 1955 έπαιξε τον πρώτο του επαγγελματικό αγώνα.

Στο Ισραήλ ο Αρούχ έδωσε πολλές ομιλίες που αφηγούνταν την ζωή στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Το 1989 γυρίστηκε από τον σκηνοθέτη Ρόμπερτ Γιάνγκ η ταινία "Θρίαμβος του πνεύματος" (Triumph of the spirit) που βασίστηκε στην ζωή του Αρούχ στο στρατόπεδο του Άουσβιτς. Για τις ανάγκες της ταινίας ο Αρούχ ξαναεπέστρεψε στο Άουσβιτς σαν τεχνικός σύμβουλος του σκηνοθέτη όπου παρέδωσε και μαθήματα πυγμαχίας στον πρωταγωνιστή Γουίλεμ Νταφόε.

Στην προσωπική του ζωή είχε τέσσερα παιδιά κι είχε εταιρεία ναυτιλιακών διεθνών μεταφορών.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Γυμναστικός Σύλλογος Μακαμπή Θεσσαλονίκης 1908-2010, Κέντρο Ιστορίας Θεσσαλονίκης 2010, ISBN 978-960-92592-9-3