Σεμπαστιάνι Ριέτι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Σεμπαστιάνι Ριέτι
NSB Napoli Logo.png
Πλήρες όνομαNuova AMG Sebastiani Basket Rieti
Ίδρυση1946 (επαν. 1998)
Διάλυση2010 (αρχικά το 1997)
ΈδραΠάλα Σοτζουρνέρ
(χωρητικότητα: 2,550)
ΠεριοχήΡιέτι, Ιταλία
ΧρώματαΛευκό, Μπλε
Πρωταθλήματα1 Κύπελλο Κόρατς
ΙστοσελίδαBasket Rieti
Εμφανίσεις
Kit body thinsidesonwhite.png
Kit shorts blanksides2.png
Εντός
Kit body whitesides.png
Kit shorts whitesides.png
Εκτός

Η Σεμπαστιάνι Ριέτι (ιταλικά: Sebastiani Rieti) ήταν επαγγελματική ομάδα καλαθοσφαίρισης με έδρα το Ριέτι του Λατίου, η οποία ιδρύθηκε το 1946 και διαλύθηκε το 1997. Αγωνίστηκε στο υψηλότερο επίπεδο του ιταλικού πρωταθλήματος για έντεκα συνολικά χρονιές, ενώ έπαιξε σε δύο συνεχόμενους τελικούς του κυπέλλου Κόρατς, κατακτώντας τον τίτλο το 1979-80.[1]

Επανιδρύθηκε και λειτούργησε ως Νουόβα Σεμπαστιάνι Μπάσκετ Ριέτι μέχρι το 2010, όταν διαλύθηκε και πάλι.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο σύλλογος με την ονομασία Σοσιέτα Σπορτίβα Σεμπαστιάνι Ριέτι ιδρύθηκε το 1946 από τον Λουίτζι Παντρονέτι. Η ομάδα αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην τρίτη κατηγορία την σεζόν 1953-54 και στην δεύτερη το 1959-60. Στο ανώτερο επίπεδο έφθασε το 1962-63, καταλαμβάνοντας την έκτη θέση. Παρέμεινε στην Serie A ως το 1965 και έπαιξε κατά κύριο λόγο στην τρίτη κατηγορία μέχρι το 1972.

Υπό την προεδρία του Ρενάτο Μιλάρντι, κέρδισε τον προβιβασμό της στην πρώτη εθνική κατηγορία και το 1974-75 έφθασε ως την ημιτελική φάση του κύπελλου Κόρατς, όπου ηττήθηκε από την Μπαρτσελόνα σε διπλούς αγώνες.[2]

Το 1975-76, τερμάτισε δωδέκατη στο ιταλικό πρωτάθλημα και υποβιβάστηκε, αλλά παράλληλα έφθασε ως την φάση των 16 του Κόρατς, όπου σε όμιλο τεσσάρων ομάδων ισοβάθμησε με την Μπανταλόνα αλλά αποκλείστηκε λόγω της διαφοράς των πόντων.[3] Την επόμενη χρονιά, ήλθε στην ομάδα ο αμερικανός Γουίλι Σότζουρνερ, ο οποίος αποτέλεσε ένα από τα είδωλα των οπαδών του συλλόγου.[4]

Το 1977-78, νέοι κανονισμοί έδωσαν το δικαίωμα στον σύλλογο να αποκτήσει και δεύτερο ξένο παίκτη, με την Ριέτι να εντάσσει στο ρόστερ της τον Κλιφ Μίλι και την επόμενη σεζόν κατέλαβε την έκτη θέση του πρωταθλήματος, ενώ παράλληλα έφθασε ως τον τελικό του κυπέλλου Κόρατς, για να ηττηθεί από την Παρτιζάν Βελιγραδίου με 108-98.[5]

Το 1979-80, υπήρξε η πιο επιτυχημένη χρονιά στην ιστορία του συλλόγου, αφού τερμάτισε στην τέταρτη θέση του πρωταθλήματος και κατέκτησε το κύπελλο Κόρατς. Αφού απέκλεισε την Μπανταλόνα, τον Ολυμπιακό και την Τόφας Προύσας στην φάση των 16, αντιμετώπισε την Γιουγκοπλάστικα στα ημιτελικά, όπου κέρδισε με 86-75 τον πρώτο αγώνα και ηττήθηκε με 104-97, προχωρώντας στον τελικό. Εκεί, ήλθε αντιμέτωπη με την Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ, την αντίσταση της οποίας κατέβαλε, κερδίζοντας με 76-71.[6]

Παρέμεινε στην πρώτη κατηγορία του ιταλικού πρωταθλήματος ως το 1983, με τον Μιλάρντι να αποχωρεί από την διοίκηση λίγους μήνες νωρίτερα. Η ομάδα παρέμεινε στην Α2 για πέντε σεζόν, με τον Τζο Μπράιαντ, πατέρα του Κόμπι Μπράιαντ, να αγωνίζεται μαζί της από το 1984 ως το 1986.[7]

Η ομάδα έπεσε σε χαμηλότερες κατηγορίες στην συνέχεια και το 1997 τα οικονομικά προβλήματα κατέστησαν την κατάσταση μη βιώσιμη, με αποτέλεσμα να μην ενταχθεί στο πρωτάθλημα εκείνης της χρονιάς και να σταματήσει την δραστηριότητα της μετά από 51 χρόνια.

Το 1998, η νεοϊδρυθείσα Νουόβα Σεμπαστιάνι Μπάσκετ Ριέτι αγωνίστηκε στην τέταρτη κατηγορία (Β2) και το 2003 την διοίκηση ανέλαβε ο Γκαετάνο Παπάλια. Το 2007 η Ριέτι επέστρεψε στην πρώτη κατηγορία μετά από 24 χρόνια. Για δύο σεζόν απέφυγε τον υποβιβασμό, αλλά οικονομικά προβλήματα έκαναν και πάλι την εμφάνιση τους.[8] Ο σύλλογος μετακόμισε στη Νάπολη το καλοκαίρι του 2009 ως Μάρτος Νάπολι, αλλά τα προβλήματα μεγεθύνθηκαν.[9] Οι απλήρωτοι αθλητές απείχαν και το ρόστερ συμπληρωνόταν από παίκτες των τμημάτων υποδομής, με τραγικά αποτελέσματα όπως η ήττα από την Βίρτους Ρόμα με 138-37, την μεγαλύτερη διαφορά σε αγώνα ιταλικού πρωταθλήματος.[10] Τον Απρίλιο του 2010, η ομάδα αποβλήθηκε από το πρωτάθλημα λόγω των οικονομικών της θεμάτων, με τα παιχνίδια της να ακυρώνονται, συμπεριλαμβανομένων και αυτών που είχε αγωνιστεί.[11] Δύο μήνες αργότερα αποβλήθηκε από την ιταλική ομοσπονδία και διαλύθηκε αμέσως μετά.[12]

Τίτλοι και διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διεθνείς[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1979-80

1978-79

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]