Ρόμπερτ Βαν ντε Γκράαφ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ρόμπερτ Βαν ντε Γκράαφ
Robert Van de Graaff.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Robert Jemison Van de Graaff (Αγγλικά)
Γέννηση 20  Δεκεμβρίου 1901[1]
Τασκαλούζα
Θάνατος 16  Ιανουαρίου 1967[1]
Βοστώνη
Κατοικία Τασκαλούζα
Υπηκοότητα Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Εκπαίδευση και γλώσσες
Σπουδές Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης
Πανεπιστήμιο της Αλαμπάμα
Πανεπιστήμιο Πρίνστον
Πανεπιστήμιο του Παρισιού
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα φυσικός
διδάσκων πανεπιστημίου
Εργοδότης Πανεπιστήμιο Πρίνστον
Τεχνολογικό Ινστιτούτο Μασαχουσέτης
Αξιώματα και βραβεύσεις
Βραβεύσεις Μετάλλιο Ελιότ Κρεσόν (1936)
Tom W. Bonner Prize in Nuclear Physics (1966)
Rhodes Scholarship (1925)
Gabor Medal and Prize (1947)
Συνεργάτης της Αμερικανικής Εταιρείας Φυσικής
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Ρόμπερτ Τζ. Βαν ντε Γκράαφ (Robert Jemison Van de Graaff, 20 Δεκεμβρίου 190116 Ιανουαρίου 1967) ήταν Αμερικανός φυσικός και επινοητής επιστημονικών οργάνων, γνωστός από τον ομώνυμο τύπο ηλεκτροστατικής γεννήτριας υπερυψηλών τάσεων.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ρόμπερτ Βαν ντε Γκράαφ γεννήθηκε στην Τασκαλούζα της Αλαμπάμα. Στην πόλη αυτή σπούδασε και απέκτησε το πτυχίο (1922) και το μάστερ του (1923) στη Μηχανολογία-Μηχανική από το Πανεπιστήμιο της Αλαμπάμα. Στη συνέχεια επεδίωξε την ολοκλήρωση των σπουδών του στην Ευρώπη και πήρε το διδακτορικό του στη Φυσική από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης το 1928. Το 1929 ο Βαν ντε Γκράαφ σχεδίασε και κατασκεύασε την πρώτη του γεννήτρια τάσεων με τη βοήθεια του Νίκολας Μπερκ (Nicholas Burke) στο Πρίνστον. Αυτή η γεννήτρια μπορούσε να παράγει τάση 80 χιλιάδες βολτ. Το 1933 όμως είχε ήδη ολοκληρώσει την κατασκευή μιας πολύ μεγαλύτερης γεννήτριας, ικανής να δημιουργεί τάση 7 εκατομμύρια βολτ (MV).

Από το 1931 ως το 1934 ο Βαν ντε Γκράαφ ήταν ερευνητής στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο Μασαχουσέτης. Το 1934 έγινε επίκουρος καθηγητής και παρέμεινε εκεί μέχρι το 1960. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Βαν ντε Γκράαφ ήταν διευθυντής του «Ραδιογραφικού Σχεδίου Υψηλών Τάσεων» (High Voltage Radiographic Project). Μεταπολεμικά συνίδρυσε τη «Μηχανική Εταιρεία Υψηλών Τάσεων» (High Voltage Engineering Corporation, HVEC).

Τη δεκαετία του 1950 ο Βαν ντε Γκράαφ εφηύρε τον μετασχηματιστή απομονωμένου πυρήνα, που παρήγε συνεχές ηλεκτρικό ρεύμα υψηλών τάσεων. Η Αμερικανική Φυσική Εταιρεία του απένειμε το Βραβείο T. Bonner το 1966 για τη συμβολή του στην ανάπτυξη των ηλεκτροστατικών επιταχυντών.

Ο Ρόμπερτ Βαν ντε Γκράαφ πέθανε στη Βοστώνη σε ηλικία 65 ετών, έχοντας κατοχυρώσει συνολικά επτά πατέντες για τις ηλεκτρικές του εφευρέσεις.


Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι και αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Robert J. Van de Graaff της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).
  1. 1,0 1,1 1,2 SNAC. w6834rdb. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.