Πράξεις του Πέτρου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Οι Πράξεις του Πέτρου είναι μία από τις αρχαιότερες από τις απόκρυφες Πράξεις των Αποστόλων. Το μεγαλύτερο μέρος του κειμένου τους έχουν σωθεί μόνο στη λατινική μετάφραση του Κώδικα του Βερτσέλλι, υπό τον τίτλο Actus Petri cum Simone. Είναι αξιοσημείωτες κυρίως εξαιτίας μιας περιγραφής ενός «διαγωνισμού θαυμάτων» ανάμεσα στον Απόστολο Πέτρο και στον Σίμωνα τον Μάγο, καθώς και ως η παλαιότερη καταγραφή της παραδόσεως ότι ο Απόστολος Πέτρος σταυρώθηκε με το κεφάλι προς τα κάτω.

Οι Πράξεις του Πέτρου γράφτηκαν αρχικώς στην ελληνική κατά το β΄ μισό του 2ου αιώνα, πιθανώς στη Μικρά Ασία.[1] Οι περισσότεροι ειδικοί συμφωνούν ότι βασίζεται σε ένα άλλο απόκρυφο βιβλίο, τις Πράξεις του Ιωάννου, ενώ παραδοσιακά αμφότερα τα έργα αποδίδονταν στον Λεύκιο Χαρίνο, τον οποίο ο Επιφάνιος Κωνσταντίας προσδιορίζει ως τον συνοδό του Ιωάννη.

Στο κείμενο των Πράξεων του Πέτρου, ο Απόστολος Πέτρος πραγματοποιεί πολλά θαύματα. Περιγράφεται ότι θεράπευσε έναν ανάπηρο ζητιάνο. Κατόπιν κήρυξε στη Ρώμη ότι ο Σίμων ο Μάγος χρησιμοποιεί τη μαγεία προκειμένου να προσηλυτίσει ανθρώπους με την εξαπάτηση. Αγανακτισμένος, ο Πέτρος τον προκαλεί να αναμετρηθούν για να αποδειχθεί ποιου τα έργα προέρχονται από θεϊκή παρέμβαση και ποιου είναι απλώς ταχυδακτυλουργίες. Αναφέρεται ότι ο Σίμων ο Μάγος αρχίζει να ίπταται και ο Πέτρος τον καταρρίπτει με τη δύναμη του Θεού, προσευχόμενος να μη σκοτωθεί, αλλά να τραυματισθεί απλώς. Ωστόσο στη συνέχεια αναφέρεται πως ο μάγος μεταφέρθηκε στην Ταρρακινή, σε κάποιον ονόματι Κάστορα, «και εκεί χειρουργήθηκε σοβαρά από δύο γιατρούς, οπότε ο Σίμων, ο άγγελος του Σατανά, έφθασε στο τέλος του».[2]

Μετά από το περιστατικό, ο Απόστολος Πέτρος, φοβούμενος τον πρώτο διωγμό των Χριστιανών, αναχωρεί από τη Ρώμη. Ωστόσο, βλέπει ένα όραμα του Ιησού και το ερμηνεύει ως μήνυμα ότι θα πρέπει να παραμείνει και να σταυρωθεί, ώστε να ξαναδεί τον Χριστό στα Ουράνια. Ο Πέτρος ζητεί να σταυρωθεί ανάποδα, επειδή πιστεύει ότι δεν είναι άξιος να μαρτυρήσει όπως ακριβώς ο Ιησούς Χριστός. Τα τελευταία κεφάλαια των Πράξεων του Πέτρου, όπου περιγράφεται η σταύρωση του Πέτρου, σώζονται και χωριστά, ως το «Μαρτύριον Πέτρου» σε τρία ελληνικά χειρόγραφα, καθώς και σε κοπτική (σε σπαράγματα), συριακή, αιθιοπική, αραβική, αρμενική και σλαβονική εκδοχή. Εξαιτίας αυτού, έχει προταθεί ότι η διήγηση του μαρτυρίου αποτελούσε ένα ξεχωριστό, παλαιότερο κείμενο, στο οποίο προσαρτήθηκαν τα προηγούμενα κεφάλαια των Πράξεων του Πέτρου.

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Πράξεις του Πέτρου». Wesley.nnu.edu. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Ιουλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 19 Απριλίου 2018. 
  2. Οι Πράξεις του Πέτρου.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Richard Adelbert Lipsius, Maximilian Bonnet:Acta apostolorum apokryphae pars prior, Hermann Mendelsohn, Λειψία 1891 (ελληνικό και λατινικό κείμενο)
  • Bernhard Pick:The Apocryphal Acts of Paul, Peter, John, Andrew and Thomas, The Open Court Publishing Co., Kegan Paul, Trench, Trübner & Co., Ltd, Σικάγο και Λονδίνο 1909
  • Elias Avery Lowe: Codices Latini Antiquiores: a palaeographical guide to Latin manuscripts prior to the ninth century, έκδ. υπό την αιγίδα της Union Académique Internationale για το American Council of Learned Societies and the Carnegie Institution of Washington, τόμ. 4. Clarendon, Οξφόρδη 1947