Ποινικό Τάγμα 999

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Strafbataillon 999
Ποινικό Τάγμα 999
Strafbataillon 999.png
Αναφορά στο προαύλιο του στρατοπέδου
ΣκηνοθεσίαΧάραλντ Φίλιππ
ΠαραγωγήΒίλλυ Τζάιν
ΣενάριοΧάιντς Κονζάλικ, Βόλφγκανγκ Μένγκε, Χάραλντ Φίλιππ
Πρωταγωνιστές
ΜουσικήΒίλλυ Μάττες
ΦωτογραφίαHeinz Hölscher
Πρώτη προβολή11 Φεβρ. 1960
Διάρκεια108'
ΠροέλευσηΓερμανία
Γλώσσαγερμανικά

Το Ποινικό Τάγμα 999 ή Πειθαρχικό Τάγμα 999 (γερμανικά: Strafbataillon 999‎) είναι αντιπολεμική ταινία του γερμανικού μεταπολεμικού κινηματογράφου (1960). Το σενάριο είναι βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο του Χάιντς Κονζάλικ, με θέμα την 999 Πειθαρχική Μεραρχία (Bewährungstruppe 999, Strafdivision 999 -συχνά αναφέρεται ως τάγμα, Strafbataillon 999) της Βέρμαχτ.

Πλοκή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ταινία αναπτύσσει την μοίρα τεσσάρων στρατιωτών που καταδικάστηκαν να υπηρετήσουν στο Ποινικό Τάγμα 999. Ο Σβάινεκε είναι ξεροκέφαλος ο Ούλριχ είναι κουμουνιστής, ο συνταγματάρχης φον Μπάρτλιτς επειδή αρνήθηκε να θυσιάσει τους στρατιώτες του σε επίθεση θανάτου, ένας άλλος επειδή δεν επέστρεψε εγκαίρως από την άδειά του, ο γιατρός Ντίοτσμαν επειδή έκανε πειράματα στον εαυτό του για να βρει αντίδοτο εναντίον των χημικών αερίων. Η ζωή τους στον στρατώνα είναι σκέτο μαρτύριο. Στο πεδίο της μάχης θα σκοτωθούν όλοι. Μόνος που θα επιζήσει θα είναι ο δειλός αρχιλοχίας Κρουλ, ο οποίος και θα παρασημοφορηθεί για ανδρεία.

Ιστορικό υπόβαθρο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η «Πειθαρχική Μεραρχία 999» ήταν απάνθρωπος στρατιωτικός θεσμός. Στη μονάδα αυτή καλούνταν να υπηρετήσουν όσοι Γερμανοί στρατιώτες είχαν περιπέσει σε απαξίωση, για ηθικούς, ποινικούς ή άλλους λόγους. Δεν τους επιτρεπόταν να υπηρετήσουν στον κανονικό στρατό, αλλά τους επιβαλλόταν αναγκαστική θητεία υπό τις πιο αντίξοες συνθήκες, και έπαιρναν μέρος στις πιο αδιέξοδες επιχειρήσεις, με μόνη ελπίδα να επιζήσουν και να αποκατασταθεί η τιμή τους με ηρωισμό. Οι περισσότεροι έπεσαν στο πεδίο της μάχης μη έχοντας την παραμικρή διαφορετική επιλογή.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]