Πειρατεία στον Ινδικό Ωκεανό

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Μαζί με την Καραϊβική Θάλασσα, ο Ινδικός Ωκεανός ήταν παλιότερα ένα από τα σημαντικότερα κέντρα της θαλάσσιας πειρατείας. Η δραστηριότητα αυτή ήταν, τότε, επικεντρωμένη στο νοτιοδυτικό τμήμα της περιοχής αυτής, δηλαδή στην ευρύτερη περιοχή της Μαδαγασκάρης, των Νησιών Μασκαρέν και των Σεϋχελλών. Σήμερα, έχει μετατοπιστεί προς την Υεμένη και τα Στενά της Μαλάκα, κάτι που εξηγείται από την δημιουργία νέων θαλάσσιων οδών μετά το άνοιγμα της Διώρυγας του Σουέζ. Μια νέα οικονομική διάσταση έχει κάνει την εμφάνισή της εδώ και τριάντα χρόνια με την ανακάλυψη και εκμετάλλευση ψαρικών ειδών (Dissostichus) με υψηλή εμπορική αξία (Ιαπωνία), με την αλιευτική πειρατεία που αποτελεί προϊόν παραγαδοκάικων με ψεύτικη σημαία.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νεκροταφείο πειρατών στην Ιλ Σαιντ-Μαρί (Μαδαγασκάρη)

Η ανάπτυξη της πειρατείας στον Ινδικό ωκεανό οφείλεται κυρίως στις προσπάθειες για την καταπολέμηση της πειρατείας στην Καραϊβική που πραγματοποιούσε το Βρετανικό Ναυτικό, το οποίο της πρόσαπτε το γεγονός ότι αποτελούσε κίνδυνο για την θαλάσσια κυκλοφορία, αλλά και ότι ήταν επικίνδυνη για τις ισονομικές και ελευθεριακές ιδέες της, ενώ, ταυτόχρονα, αποτελούσε και κίνδυνο για την Εκκλησία και το Στέμμα. Εκδιωγμένοι από την Καραϊβική, les Frères de la Côte ήρθαν, τότε, να δημιουργήσουν νέες βάσεις στον Ινδικό Ωκεανό.

Στην περιοχή, ωστόσο, υπήρχαν πολύ λιγότερα νησιά, ενώ οι εμπορικές συναλλαγές δεν ήταν επικεντρωμένες σε μόνο μία θαλάσσια οδό, καθώς διάσχιζαν είτε το Κανάλι της Μοζαμβίκης είτε έπλεαν κατά μήκος των ανατολικών ακτών της Μαδαγασκάρης. Έκτοτε, σύμφωνα με τον συγγραφέα Ντάνιελ Ντεφόε, ο οποίος ήταν από τους πλέον ειδικούς εκείνης της εποχής για θέματα σχετικά με την πειρατεία, οι πειρατές ίδρυσαν μια Δημοκρατία στην Γκραντ Ιλ, στην οποία και έδωσαν την ονομασία Libertalia.

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σχετικά Λήμματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • La Voile noire, aventuriers des Caraïbes et de l'océan Indien, Mikhaïl W. Ramseier, Editions Favre, 2006.
  • La traite et les navires négriers, Didier Lauglaney.
  • Les mutins de la liberté, roman, Daniel Vaxelaire.
  • Pirate de légines (Océan Indien austral), essai documentaire, Jacques Nougier.
  • Nathalie Fontaine, Pirates, corsaires et forbans dans l'océan Indien : impact d'un épisode de l'histoire régionale sur les mentalités actuelles, Université de la Réunion, 2001, 99 p. (mémoire de DEA de Lettres et sciences sociales)
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Piraterie dans l'océan Indien της Γαλλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).