Πατριωτισμός

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Στρατιωτική παρέλαση στην Αθήνα, ένα είδος εθνικής υπερηφάνειας

Ο πατριωτισμός είναι ένας συναισθηματικός δεσμός με ένα έθνος το οποίο ένα άτομο αναγνωρίζει ως πατρίδα του . Αυτή η προσκόλληση , επίσης γνωστή εθνική υπερηφάνεια, μπορεί να θεωρηθεί από την άποψη των διαφορετικών χαρακτηριστικών που σχετίζονται με το έθνος του, συμπεριλαμβανομένων των εθνικών, πολιτιστικών, πολιτικών ή ιστορικών πτυχών.

Ο πατριωτισμός, ορίζεται ως η αγάπη για την πατρίδα η οποία αναπτύσσεται χωρίς καμμία διάθεση υποτίμησης ή περιφρόνησης άλλου έθνους (εθνισμός).

Ο πατριωτισμός μπορεί να ενισχυθεί με την προσκόλληση σε μια θρησκεία, ακόμη και με θεοκρατία. Αυτό είναι αντίθετο προς τον διαχωρισμό κράτους εκκλησίας που προέκριναν οι διαφωτιστές. Ο Michael Billig και ο Jean Bethke Elshtain αμφότεροι ισχυρίστηκαν ότι η διαφορά ανάμεσα στον πατριωτισμό και την πίστη είναι δύσκολο να διακριθεί και βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στο πώς ο καθένας το ορίζει.[1]

Ο Christopher Heath Wellman, καθηγητής φιλοσοφίας στο πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον στο Σαιντ Λούις, περιγράφει ότι υπάρχει αλληλεγγύη κυρίως στους συμπατριώτες και μια απλή βοήθεια προς τους αλλοδαπούς, από τους πατριώτες.[2]


Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Billig, Michael. Banal Nationalism. London: Sage Publishers, 1995, σελ. 56–58.
  2. Wellman, Christopher Heath (2014). Liberal Rights and Responsibilities: Essays on Citizenship and Sovereignty. Νέα Υόρκη: Oxford University Press. σελίδες 32, 50. ISBN 9780199982189.