Πατριωτισμός

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Στρατιωτική παρέλαση στην Αθήνα, ένα είδος εθνικής υπερηφάνειας

Ο πατριωτισμός είναι το αίσθημα αγάπης και αφοσίωσης του ατόμου σε μια πατρίδα, και η συμπόρευση με άλλους πολίτες που έχουν το ίδιο συναίσθημα. Η αγάπη για την πατρίδα αναπτύσσεται χωρίς καμμία διάθεση υποτίμησης ή περιφρόνησης άλλου έθνους. Η εθνική περηφάνεια είναι ένας συνδυασμός πολλών διαφορετικών χαρακτηριστικών που σχετίζονται με την πατρίδα, συμπεριλαμβανομένων εθνοτικών, πολιτιστικών, πολιτικών ή ιστορικών πτυχών.

Ο πατριωτισμός μπορεί να ενισχυθεί με την προσκόλληση σε μια θρησκεία, ακόμη και με θεοκρατία. Αυτό είναι αντίθετο προς τον διαχωρισμό κράτους εκκλησίας που προέκριναν οι διαφωτιστές. Ο Μάικλ Μπίλιγκ και ο Ζαν Μπέθκε Έλσταϊν αμφότεροι ισχυρίστηκαν ότι η διαφορά ανάμεσα στον πατριωτισμό και την πίστη είναι δύσκολο να διακριθεί και βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στο πώς ο καθένας το ορίζει.[1]

Ο Κρίστοφερ Χιθ Ουέλμαν, καθηγητής φιλοσοφίας στο πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον στο Σαιντ Λούις, περιγράφει ότι υπάρχει αλληλεγγύη κυρίως στους συμπατριώτες και μια απλή βοήθεια προς τους αλλοδαπούς, από τους πατριώτες.[2]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Billig, Michael. Banal Nationalism. London: Sage Publishers, 1995, σελ. 56–58.
  2. Wellman, Christopher Heath (2014). Liberal Rights and Responsibilities: Essays on Citizenship and Sovereignty. Νέα Υόρκη: Oxford University Press. σελίδες 32, 50. ISBN 9780199982189.