Παρακαταθήκη

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Η παρακαταθήκη είναι η σύμβαση με την οποία ο ένας των συμβαλλομένων (Θεματοφύλακας) αναλαμβάνει την υποχρέωση να φυλάξει το υπό του ετέρου των συμβαλλομένων (παρακαταθέτη) παραδιδόμενο σ΄ αυτόν κινητό πράγμα και να παραδώσει τούτο όταν του ζητηθεί. Η παρακαταθήκη ρυθμίζεται στον Αστικό Κώδικα στα άρθρα 822-830 και οι διατάξεις είναι ενδοτικού δικαίου, τα μέρη μπορούν δηλαδή με συμφωνία τους να αποκλίνουν από αυτές. Αν δε συμφωνηθεί διαφορετικά, ο παρακαταθέτης δεν οφείλει αμοιβή στον θεματοφύλακα, οπότε πρόκειται για ετεροβαρή σύμβαση (μόνο το ένα μέρος έχει υποχρεώσεις). Ο θεματοφύλακας σε αυτήν την περίπτωση ευθύνεται με βάση την επιμέλεια που δείχνει στις δικές του υποθέσεις (ελαφρά συγκεκριμένη αμέλεια). Αν όμως συμφωνηθεί αμοιβή, τότε έχουμε αμφοτεροβαρή σύμβαση και ο θεματοφύλακας ευθύνεται (αν δε συμφωνηθεί διαφορετικά) κανονικά. Αν δε συμφωνήσουν τα μέρη διαφορετικά, ο θεματοφύλακας δεν έχει δικαίωμα να χρησιμοποιεί το πράγμα. Αν συμφωνηθεί τέτοιο δικαίωμα χρήσης του θεματοφύλακα, τότε έχουμε ανώμαλη παρακαταθήκη.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]