Οβελίσκος Φλαμίνιου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Οβελίσκος Φλαμίνιου
Obelisco Flaminio
Roma Piazza del Popolo BW 2.JPG
Ο οβελίσκος του Φλαμίνου στην πιάτσα ντελ ποπολο. Στο βάθος οι εκκλησίες της Σάντα Μαρία ιν Μοντεσάντο και Σάντα Μαρία ντεϊ Μιράκολι
Συντεταγμένες41°54′39″N 12°28′35″E / 41.91070°N 12.47635°E / 41.91070; 12.47635Συντεταγμένες: 41°54′39″N 12°28′35″E / 41.91070°N 12.47635°E / 41.91070; 12.47635

Ο Οβελίσκος του Φλαμίνιου (ιταλικά: Obelisco Flaminio) είναι ένας από τους 13 αρχαίους οβελίσκους στη Ρώμη της Ιταλίας. Βρίσκεται στην πιάτσα ντελ Πόπολο.

Είναι 24 μ. (67 πόδια) ψηλός, ενώ με τη βάση και τον σταυρό φτάνει τα 36,5 μ. (100 πόδια).

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο φαραώ Σέτι Α΄ της 19ης δυναστείας εξόρυξε αυτόν τον οβελίσκο από λατομεία γρανίτη στο Ασουάν. Πριν από το τέλος του, οι καλλιτέχνες σκάλισαν ένα πρόσωπο στον οβελίσκο, το οποίο ο Σέτι Α΄ σκόπευε να ανεγείρει στον ναό του Ρα στην Ηλιούπολη της Κάτω Αιγύπτου. Ο γιος του Σέτι Α΄ και διάδοχος, ο Ραμεσής Β΄ ολοκλήρωσε τις επιγραφές του οβελίσκου και τον έστησε στην Ηλιούπολη. Ο οβελίσκος μταφέρθηκε στη Ρώμη το 10 π.Χ. με εντολή του Αυγούστου, μαζί με τον οβελίσκο του Μοντετσιτόριο και τοποθετήθηκε στη σπονδυλική στήλη (spina) του Μεγίστου Ιπποδρόμου, ακολουθούμενος τρεις αιώνες αργότερα από τον οβελίσκο του Λατερανού. Όπως και οι περισσότεροι αιγυπτιακοί οβελίσκοι, ο οβελίσκος Φλαμινίου ανήκε σε ένα ζεύγος οβελίσκων, αλλά κανένα ίχνος από το ταίρι του δεν έχει βρεθεί. Στην αφιερωτική επιγραφή του Σέτι Α΄ στη μία πλευρά του, ο βασιλιάς καυχιέται ότι «θα γέμιζε την Ηλιούπολη με οβελίσκους».

Ο οβελίσκος ανακαλύφθηκε το 1587 σπασμένος σε τρία κομμάτια, μαζί με τον οβελίσκο του Λατερανού και ανεγέρθηκε στην πιάτσα ντελ Πόπολο από τον Ντομένικο Φοντάνα το 1589, με εντολή του πάπα Σίξτου Ε΄. Ο Σίξτος Ε΄ κατεδάφισε το μνημείο των Επτά Πλανητών (Septizodium), για να παράσχει τραβερτίνη για το βάθρο του οβελίσκου, μεταξύ των άλλων κτιριακών του έργων. [1]

Το 1823 ο Τζιουζέπε Βαλαντιέρ στόλισε τον οβελίσκο με μία βάση με τέσσερις κυκλικές λεκάνες και πέτρινα λιοντάρια, μιμούμενος αιγυπτιακά θέματα.

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφικές αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Peter J. Brand, "The 'Lost' Obelisks and Colossi of Seti I," Journal of the American Research Center in Egypt 34 (1997), σ. 101–114.
  • Peter J. Brand, The Monuments of Seti I: Epigraphic, Historical, and Art Historical Analysis, Leiden, 2000.(ISBN 978-9004117709)
  • Curran, Brian A.· Grafton, Anthony (2009). Obelisk: A History. Cambridge, Massachusetts: MIT Press. ISBN 978-0-262-51270-1. 978-0-262-51270-1
  • Cesare D'Onofrio, Gli obelischi di Roma, Bulzoni, 1967
  • L'Italia. Ρομά (guida rossa), Touring Club Italiano, Μιλάνο 2004


  • Armin Wirsching, Obelisken transportieren und aufrichten in Aegypten und in Rom, Norderstedt 2007 (2η έκδ. 2010),(ISBN 978-3-8334-8513-8)