Ντέιβιντ Τσάλμερς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ντέιβιντ Τσάλμερς
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
David John Chalmers (Αγγλικά)
Γέννηση20  Απριλίου 1966[1][2]
Αυστραλία
Χώρα πολιτογράφησηςΑυστραλία
Θρησκείααθεϊσμός
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΑγγλικά[3][2][4]
ΣπουδέςΚολλέγιο Λίνκολν
Πανεπιστήμιο της Αδελαΐδας
Πανεπιστήμιο της Ιντιάνα
Πανεπιστήμιο της Ιντιάνα στο Μπλούμιγκτον[5]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταφιλόσοφος[6][2]
διδάσκων πανεπιστημίου[2]
ακαδημαϊκός[2]
ΕργοδότηςΠανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης[7][2]
Εθνικό Πανεπιστήμιο της Αυστραλίας[2]
Πανεπιστήμιο της Αριζόνα[8]
Επηρεάστηκε απόΜπέρτραντ Ράσελ
Ντάγκλας Χόφσταντερ
Αξιώματα και βραβεύσεις
Βραβεύσειςβραβείο Ζαν Νικοντ (2015)[9]
μέλος στην Αμερικανική Ακαδημία Τεχνών και Επιστημών
υποτροφία Ρόουντς
βραβείο Μπαργουάιζ (2007)[10]
Ιστότοπος
www.consc.net
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Ντέιβιντ Τζων Τσάλμερς (αγγλ. David John Chalmers, γενν. 20 Απριλίου 1966) είναι Αυστραλός φιλόσοφος και γνωσιακός επιστήμονας, που ειδικεύεται στη φιλοσοφία του νου και τη της γλώσσας. Είναι καθηγητής της φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης και διευθύνει μαζί με τον Νεντ Μπλοκ το Κέντρο για τον Νου, τον Εγκέφαλο και τη Συνείδηση» του πανεπιστημίου αυτού.[11][12] Το 2006 εκλέχθηκε εταίρος της Αυστραλιανής Ακαδημίας Επιστημών του Ανθρώπου[13] και το 2013 εταίρος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών.[14]

Ο Τσάλμερς είναι γνωστότερος για τη διατύπωση του λεγόμενου «σκληρού προβλήματος της συνειδήσεως», δηλαδή του γιατί και πώς οι άνθρωποι έχουν συνείδηση και υποκειμενικές εμπειρίες.

Σπουδές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Τσάλμερς γεννήθηκε στο Σίδνεϊ, αλλά μεγάλωσε στην Αδελαΐδα[15], όπου πήγε στο Γυμνάσιο Unley.[16]

Ως παιδί είχε εμπειρίες συναισθησίας.[15] Ξεκίνησε να παίζει παιχνίδια υπολογιστή και να γράφει σχετικά προγράμματα σε ηλικία δέκα ετών στον PDP-10 ενός ιατρικού κέντρου.[17] Επίσης είχε εξαιρετικές επιδόσεις στα μαθηματικά και κατέκτησε χάλκινο μετάλλιο σε Διεθνή Μαθηματική Ολυμπιάδα.[15] Σε ηλικία 13 ετών διάβασε το βιβλίο του Ντάγκλας Χόφσταντερ Gödel, Escher, Bach, που δημιούργησε στον Τσάλμερς ένα ενδιαφέρον για τη φιλοσοφία.[18]

Ο Τσάλμερς πήρε πτυχίο μαθηματικών από το Πανεπιστήμιο της Αδελαΐδας.[19] Κατόπιν πέρασε ένα εξάμηνο διαβάζοντας βιβλία φιλοσοφίας, ενώ ταξίδευε ανά την Ευρώπη[20], προτού συνεχίσει τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης[19] με υποτροφία Rhodes. Ωστόσο έφυγε από εκεί[21] και τελικώς πήρε διδακτορικό στη φιλοσοφία και τη γνωσιακή επιστήμη το 1993 από το Πανεπιστήμιο της Ιντιάνα στο Μπλούμινγκτον με επιβλέποντα τον ίδιο τον Χόφσταντερ[22]. Ο τίτλος της διδακτορικής διατριβής του ήταν «Προς μία θεωρία της συνειδήσεως» (Toward a Theory of Consciousness).[21]

Σταδιοδρομία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ενώ ήταν μεταδιδακτορικός συνεργάτης στο πρόγραμμα Φιλοσοφίας-Νευροεπιστήμης-Ψυχολογίας του Άντυ Κλαρκ στο Πανεπιστήμιο Ουάσινγκτον στο Σαιντ Λούις το 1994, ο Τσάλμερς έδωσε μια ομιλία στο πρώτο συνέδριο της σειράς «Toward a Science of Consciousness».[22] Αυτή η διάλεξη θεωρείται[22] ότι «εδραίωσε τη φήμη του Τσάλμερς ως αναγνωρισμένου διανοητή, που ανέδειξε ένα νεοφανές πεδίο». Τα επόμενα έτη υπήρξε ένας από τους συνδιοργανωτές του συνεδρίου αυτού (υπό τη νέα ονομασία «The Science of Consciousness») μαζί με τον Στιούαρτ Χάμεροφ, αλλά πήρε αποστάσεις όταν αυτό απέκλινε υπερβολικά από την καθιερωμένη επιστήμη.[22][23]

Η πρώτη καθηγητική θέση του Τσάλμερς ήταν σε ηλικία 29 ετών, στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στη Σάντα Κρουζ, από τον Αύγουστο του 1995 έως τον Δεκέμβριο του 1998. Το 1996 δημοσίευσε το επιδραστικό βιβλίο του The Conscious Mind. Στη συνέχεια ο Τσάλμερς διορίσθηκε καθηγητής της Φιλοσοφίας (1999-2004) και διευθυντής του Κέντρου Μελετών της Συνειδήσεως (2002-2004) στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνας. Το 2004 επέστρεψε στην Αυστραλία, διοριζόμενος καθηγητής στο Αυστραλιανό Εθνικό Πανεπιστήμιο. Το 2009 ωστόσο αποδέχθηκε μια μερικής απασχολήσεως θέση καθηγητή στο Τμήμα Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, που το 2014 έγινε πλήρους απασχολήσεως.[24]

Ο Τσάλμερς γράφει για θέματα φιλοσοφίας του νου στη διαδικτυακή Εγκυκλοπαίδεια Φιλοσοφίας του Στάνφορντ.[25]

Ιδέες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Τσάλμερς πιστεύει ότι το θέμα της ανθρώπινης συνειδήσεως περιέχει μια ισχυρή δόση μυστηρίου. Αυτό είναι φανερό στο παρακάτω απόσπασμα ομιλίας του, χαρακτηριστικό της φιλοσοφίας του:

«Η μελέτη των νευρώνων δεν μάς εξηγεί το πώς η πρόσκρουση των ηχητικών κυμάτων στα αυτιά μας μάς δίνει την υποκειμενική εμπειρία που ο καθένας από εμάς σχηματίζει για την 5η Συμφωνία του Μπετόβεν. Οι φυσικές θεωρίες περιγράφουν μόνο λειτουργίες όπως η μνήμη, η προσοχή, η αυτοπαρατήρηση, κλπ., που συσχετίζουν φυσικές διαδικασίες μέσα στον εγκέφαλο. Δεν μάς εξηγούν όμως γιατί και πώς αυτές οι διαδικασίες συνοδεύονται από υποκειμενικές εμπειρίες.»[26]

Συνακόλουθα έχει τη γνώμη ότι, όσα και να μάθουν οι νευροφυσιολόγοι για τον εγκέφαλο, δεν θα μπορέσουν ποτέ να γεφυρώσουν το ερμηνευτικό χάσμα ανάμεσα στον φυσικό και τον υποκειμενικό κόσμο, με μία θεωρία που θα ανήκει αυστηρά και μόνο στη φυσική. Ο Τσάλμερς νομίζει ότι η φιλοσοφία θα μπορούσε να προχωρήσει προς τη λύση του προβλήματος, με την παραδοχή ότι η έννοια της πληροφορίας είναι μια τόσο ουσιώδης ιδιότητα της πραγματικότητας, όσο είναι η ύλη και η ενέργεια.[27]

Βιβλία του[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 «Internet Philosophy Ontology project» (Αγγλικά) thinker/2779. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 (Αγγλικά) Library of Congress Authorities. Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου. no93033565. Ανακτήθηκε στις 22  Δεκεμβρίου 2021.
  3. Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. data.bnf.fr/ark:/12148/cb12536782g. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  4. CONOR.SI. 101679715.
  5. Ανακτήθηκε στις 22  Αυγούστου 2019.
  6. Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 25  Ιουνίου 2015.
  7. as.nyu.edu/faculty/david-chalmers.html. Ανακτήθηκε στις 21  Δεκεμβρίου 2021.
  8. Ανακτήθηκε στις 3  Ιουλίου 2019.
  9. www.institutnicod.org/seminaires-colloques/prix-jean-nicod/?lang=en.
  10. www.apaonline.org/page/barwise.
  11. «David Chalmers». philosophy.fas.nyu.edu. Department of Philosophy, New York University. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Μαΐου 2017. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουλίου 2023. 
  12. «People». wp.nyu.edu. Center for Mind, Brain and Consciousness, New York University. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2016. 
  13. «Professor David Chalmers». humanities.org.au. Australian Academy of the Humanities. Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2022. 
  14. «David Chalmers receives top Chancellor's Award». Australian National University. 17 January 2014. http://cass.anu.edu.au/news/david-chalmers-receives-top-chancellors-award. Ανακτήθηκε στις 2 October 2018. 
  15. 15,0 15,1 15,2 Keane, Daniel (6 July 2017). «Philosopher David Chalmers on consciousness, the hard problem and the nature of reality». Αυστραλία: ABC News. http://www.abc.net.au/news/2017-07-07/david-chalmers-and-the-puzzle-of-consciousness/8679884. Ανακτήθηκε στις 28 September 2018. 
  16. «Is consciousness humanity's greatest unsolved riddle?». ABC News. 2017-07-07. https://www.abc.net.au/news/2017-07-07/david-chalmers-and-the-puzzle-of-consciousness/8679884. Ανακτήθηκε στις 2022-05-03. 
  17. Chalmers, David (2022). Reality+: Virtual Worlds and the Problems of Philosophy. Νέα Υόρκη: W.W. Norton & Company. ISBN 9780393635805. 
  18. «What Is It Like to Be a Philosopher?». What Is It Like to Be a Philosopher?. Ανακτήθηκε στις 3 Μαΐου 2022. 
  19. 19,0 19,1 Lovett, Christopher (2003). «Column: Interview with David Chalmers». Cognitive Science Online 1 (1). http://cogsci-online.ucsd.edu/column_archive/CSO1-1-interview.pdf. Ανακτήθηκε στις 9 October 2018. 
  20. Thornhill, John (2022-02-11). «David Chalmers: 'We are the gods of the virtual worlds we create'». Financial Times (Λονδίνο). https://www.ft.com/content/1acecec4-e157-47c5-921e-e2c727f1c53d. Ανακτήθηκε στις 2022-05-03. 
  21. 21,0 21,1 «David Chalmers». National Portrait Gallery. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2018. 
  22. 22,0 22,1 22,2 22,3 Bartlett, Tom (6 June 2018). «Is This the World's Most Bizarre Scholarly Meeting?». The Chronicle of Higher Education. https://www.chronicle.com/article/Is-This-the-World-s-Most/243599. Ανακτήθηκε στις 19 June 2018. 
  23. «David Chalmers». Edge.org. Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2018. 
  24. Jackson, Sarah (27 March 2017). «Are We Living in the Matrix?». Washington Square News. https://nyunews.com/2017/03/27/are-we-living-in-the-matrix-one-professor-is-considering-it/. Ανακτήθηκε στις 9 October 2018. 
  25. «Editorial Board (Stanford Encyclopedia of Philosophy)». plato.stanford.edu. Ανακτήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2016. 
  26. Ι.Γ. Ξυνόπουλος: «Πλησιάζει το τέλος της επιστήμης;» - μέρος Β΄, περιοδικό Ακτίνες, τεύχος 599 (Μάρτιος 1999), σελ. 92
  27. Ι.Γ. Ξυνόπουλος: όπ.π.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]