Νομικός Κώδικας του Βίνοντολ
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c5/HR_NSK_R_4080_%28Vinodol_Statute%29.djvu/page1-220px-HR_NSK_R_4080_%28Vinodol_Statute%29.djvu.jpg)
Ο Νομικός Κώδικας του Βίνοντολ ή Διάταγμα του Βίνοντολ (κροατικά: Vinodolski zakonik) είναι ένα από τα παλαιότερα νομικά κείμενα που είναι γραμμένα στη Κροατική γλώσσα και είναι ένας από τους παλαιότερους σλαβικούς κώδικες.[1][2][3] Γράφτηκε στο Γλαγολιτικό αλφάβητο. Αρχικά καταρτίστηκε το 1288 από μια επιτροπή 42 μελών στο Νόβι Βινοντόλσκι, μια πόλη στην ακτή της Αδριατικής Θάλασσας στην Κροατία, που βρίσκεται νότια της Τσρικβέντισα, του Σέλτσε, του Μπριμπίρ και βόρεια του Σένι. Ωστόσο, ο ίδιος ο κώδικας διατηρείται σε ένα αντίγραφο του 16ου αιώνα.
Περιεχόμενο
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Μια παράγραφος τέθηκε για να καθορίσει τη σχέση μεταξύ των δούκων και της αγροτιάς της περιοχής.[4] Είναι το παλαιότερο μεταξύ όλων των καταστατικών πόλεων της Κροατίας, τα οποία αντιπροσώπευαν μια συμφωνία μεταξύ του λαού του Βινοντόλ και των νέων κληρικών τους, των πρίγκιπων του Κρκ. Περιέχει σημαντικές πληροφορίες σχετικά με τον φεουδαρχικό νόμο σε αυτή τη περιοχή, ο οποίος αντικατέστησε τα φυλετικά έθιμα μιας προηγούμενης περιόδου. Το καταστατικό του Βίνοντολ παρέχει μια σπάνια σύγχρονη εικόνα των συνθηκών ζωής και των πολιτικών στη μεσαιωνική Ευρώπη. Οι παλαιότεροι κανονισμοί σχετικά με τη δημόσια υγεία στη δυτική Κροατία διατηρούνται στο Καταστατικό του Βίνοντολ. Σήμερα, έχει αποθηκευτεί στην Εθνική και Πανεπιστημιακή Βιβλιοθήκη του Ζάγκρεμπ.
Το καταστατικό του Βίνοντολ επιβεβαιώνει το καθεστώς του Βίνοντολ ως διοικητικό και πολιτικό κέντρο από τον 13ο αιώνα. Το κείμενο του νόμου διατηρείται ως αντίγραφο από τον 16ο αιώνα.
Εκδόσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η πρώτη έντυπη έκδοση εκπονήθηκε το 1843 από τον Αντούν Μαζουράνιτς στον τρίτο ετήσιο τόμο του περιοδικού Κόλο. Ο Οσίπ Μποντιάνσκι το μετέφρασε το 1846 στη ρωσική και η Άννα Μιχαήλνοβνα Εβρεϊνόβα επεξεργάστηκε την έκδοση του 1878 στην Αγία Πετρούπολη, και ήταν πανομοιότυπη με την αρχική έκδοση καθώς και με τη λατινική και κυριλλική μεταγραφή. Ο Βατροσλάβ Γιάγκιτς το δημοσίευσε το 1880, τόσο την πρωτότυπη όσο και μια ρωσική μετάφραση με φιλολογικά και νομικά σχόλια. Ο Βατσλάβ Ματσιεγιόβσκι το μετέφρασε το 1856 στην πολωνική γλώσσα, ο Ζιλ Πρέουξ το μεταφράζει το 1896 στα γαλλικά, ο Μαρκ Κοστρέντσιτς το μετέφρασε το 1931 στα γερμανικά και ο Λούγιο Μάργκετιτς το μετέφρασε το 1981/1982 στα ιταλικά και το 1983 στα αγγλικά. Ο Γιόσιπ Μπρατούλιτς επεξεργάστηκε την πανομιότυπη έκδοση του 1988 με σχόλια και λεξικό.
Δείτε επίσης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Γλαγολιτικό αλφάβητο
- Καταστατικό του Καστάβ
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Russkaya Pravda is the only older code in Slavdom.
- ↑ Brozyna, Martha A. (2005). Gender and Sexuality in the Middle Ages: A Medieval Source Documents Reader. McFarland. σελ. 115. ISBN 0786420421. Ανακτήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2013.
- ↑ Sedlar, Jean W. (1994). East Central Europe in the Middle Ages, 1000-1500. 3. University of Washington Press. σελ. 436. ISBN 0295972912. Ανακτήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2013.
- ↑ Dvornik, Francis (1962). The Slavs in European History and Civilization. Rutgers University Press. σελ. 139. ISBN 0813507995. Ανακτήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 2013.