Νιζαμί

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Νιζαμί
Nizami Rug Crop.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
نظامی گنجوی (Περσικά), Nîzamî Gencewî, نیزامی گه‌نجه‌وی (Κουρδικά) και Nizami Gəncəvi (Αζερμπαϊτζανικά)
Γέννηση1141[1][2][3][4][5]
Γκαντζά
Θάνατος1209[1][2][6][3][5]
Γκαντζά
Τόπος ταφήςΓκαντζά
ΕθνικότηταΠέρσες και Αζέροι
ΨευδώνυμοНизами Гянджеви
Χώρα πολιτογράφησηςEldiguzids
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΠερσική γλώσσα
Αζερική γλώσσα[7]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταποιητής
συγγραφέας
φιλόσοφος
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Νιζαμί (Νιζάμ-Ουντίν Αμπού Μωχάμετ Ιλυάς μπεν Γιουσούφ, 1141-1209) ήταν Πέρσης ποιητής, ο σημαντικότερος από τους επικούς ποιητές της εποχής του.
Πρώτο του έργο ήταν το Μαχζανούλ Αζράρ (Αποθήκη Μυστηρίων), όπου επενδύει φιλοσοφικές σκέψεις με ποιητική φόρμα. Ακολούθησε το ερωτικό έπος Χοσρόης και Σιρίν, μία ποιητική συλλογή (Ντιβάν) και το επίσης ερωτικό έπος Λεϊλά και Μετζούν, η δημοφιλέστερη ερωτική ιστορία της περσικής ποίησης. Τελευταία του έργα ήταν το Χαφτ Παϋκάρ (Οι Επτά Καλλονές) και το Ισκεντερνάμε (Το Βιβλίο του Μεγάλου Αλεξάνδρου), που αναφέρεται στους μύθους για τον Αλέξανδρο, βασισμένο κυρίως στον Ψευδο-Καλλισθένη.
Τεράστια ήταν η απήχηση και επίδραση του Νιζαμί στην Περσική και στις άλλες ισλαμικές φιλολογίες.


  1. 1,0 1,1 1,2 (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb119176174. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  2. 2,0 2,1 2,2 British Museum person-institution thesaurus. 12968. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. 3,0 3,1 3,2 «Nationalencyklopedin» (σουηδικά) nezami. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. 4,0 4,1 International Music Score Library Project. Category:Nizami_Ganjavi. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. 5,0 5,1 5,2 (Αγγλικά) Discogs. 858715. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Nezami. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  7. (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb119176174. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.