Μονή Μυρτιδίων Κυθήρων

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Μονή Μυρτιδίων Κυθήρων
Moni Mytridion Cythera 2.jpg
Είδοςμοναστήρι
Γεωγραφικές συντεταγμένες36°11′58″N 22°55′28″E
Διοικητική υπαγωγήΔήμος Κυθήρων
ΧώραΕλλάδα
Μονή Μυρτιδίων, η εκκλησία της Μυρτιδιώτισσας

Η Ιερά Μονή Μυρτιδίων Κυθήρων είναι το σημαντικότερο λατρευτικό κέντρο των Κυθήρων. Στην εκκλησία της Μονής βρίσκεται η κατά την παράδοση θαυματουργός εικόνα της Παναγίας της Μυρτιδιώτισσας[1].

Ο ναός της Μυρτιδιώτισσας στη μονή ανεγέρθηκε το 1841 από τον Τήνιο ναοδόμο Ζαχαρία Φιλιππότη, με παραγγελία του Ηγουμένου της μονής. Τρία χρόνια πριν, το 1838, η κυβέρνηση του νησιού, έχοντας σύμφωνη γνώμη της γερουσίας της Ιονίου Πολιτείας, ανέθεσε τη διεύθυνση της μονής στον Ηγούμενο Αγαθάγγελο Καλλίγερο (κατά κόσμο Αντώνιο Καλλίγερο, από το Λιβάδι)[1][2]. Έργα στη μονή συνεχίστηκαν μέχρι το 1957[1]. Το κωδωνοστάσιο από πωρόλιθο των Μυρτιδίων ανεγέρθηκε το 1888 και είναι έργο του Κυθήριου Νικολάου Φατσέα-Φουριάρη από το Λιβάδι[3].

Τα Μυρτίδια ήταν μικτή μονή στην οποία μόναζαν μοναχοί και μοναχές μέχρι το 1950[4].

Στη μονή γίνονται δυο κύριες πανηγύρεις, το Δεκαπενταύγουστο αλλά κυρίως στις 24 Σεπτεμβρίου, ημερομηνία κατά την οποία σύμφωνα με την παράδοση βρέθηκε η εικόνα της Μυρτιδιώτισσας και επίσημη εορτή της Παναγίας της Μυρτιδιώτισσας. Στις 24 Σεπτεμβρίου συγκεντρώνεται στη μονή πλήθος κόσμου όχι μόνο από τα Κύθηρα, αλλά και από Κυθήριους της Διασποράς.[1]

Σήμερα σύμφωνα με τον Ιόνιο Αστικό Κώδικα του 1841, αλλά και την μετέπειτα νομοθεσία[5], η κινητή και η ακίνητη περιουσία των Μυρτιδίων ανήκει στην αποκλειστική δικαιοδοσία και διαχείριση της Επιτροπής Εγχωρίου Περιουσίας[6].

Ηγούμενοι της μονής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ηγούμενοι της μονής όπως προκύπτουν από κείμενα και ινβεντάρια (καταλόγους παράδοσης κινητής και ακίνητης περιουσίας) ήταν[7]:

  • παπά Παύλος Κασιμάτης (περίπου 1696)
  • παπά Μάρκος Κασιμάτης (πριν το 1730)
  • παπά Αντώνιος Γρυπάρης (περί το 1730)
  • παπά Μακάριος Βενιέρης (μέσα του 17ου αιώνα, αργότερα Επίσκοπος Κυθήρων)
  • παπά Κωνσταντίνος Γρυπάρης (περί το 1760)
  • παπά κυρ Νικόλαος-Νεόφυτος, Ιερομόναχος Καλούτσης ποτέ Χριστόφαλο (περί το 1770, αργότερα Επίσκοπος Κυθήρων)
  • παπά Αντώνιος-Ακάκιος, Ιερομόναχος Καλούτσης του Χριστοφάλου (1776-1825), αδελφός του Επισκόπου Νεοφύτου)
  • παπά Ιωαννίκιος-Σακελλάριος Ιερομόναχος Καλούτσης του Νικολάου (1825-1839)
  • παπά Αγαθάγγελος Ιερομόναχος Καλλίγερος του Βαλερίου (1839-1895)

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Το προσκύνημα των Μυρτιδίων, Ελένη Χάρου-Κορωναίου, Κυθηραϊκός Σύνδεσμος Αθηνών, Εκδόσεις Φιλιππότη, Αθήνα 2007

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Εμμανουήλ Π. Καλλίγερος, Συνοπτική Ιστορία των Κυθήρων, Εδώ γεννήθηκε η Αφροδίτη, 4η έκδοση, Αθήνα, 2008, Εκδόσεις Κυθηραϊκά, σελ. 203
  2. Ελένη Χάρου-Κορωναίου (2007) σελ. 75-89
  3. Ελένη Χάρου-Κορωναίου (2007) σελ. 96-97
  4. Ελένη Χάρου-Κορωναίου (2007) σελ. 101-105
  5. ΡΝ/20-1-1866, Νόμος 2355/1920 (ΦΕΚ Α 152), άρθρο 15 του νόμου 514/19443 (ΦΕΚ Α 281), άρθρο 84 του Ν. 1416/1984 (ΦΕΚ 18 Α), Π.Δ. 272/1985 (ΦΕΚ 101 Α), Ν. 2539/1997 (ΦΕΚ 224 Α), Π.Δ. 138/2004 (ΦΕΚ 99Α), για λεπτομέρειες: Ελένη Χάρου-Κορωναίου (2007) σελ. 95-96
  6. Τα κάστρα των Κυθήρων, Εγχώριος Περιουσία Κυθήρων και Αντικυθήρων, ανακτήθηκε στις 10 Αυγ. 2014 «Ιόνιος Αστικός Κώδικας του 1841, άρθρα 423,424 και 425, απόφαση 50/1976 Μονομελούς Πρωτοδικείου Ζακύνθου»
  7. Ελένη Χάρου-Κορωναίου (2007) σελ. 37-38