Μητροπολίτης Ελασσώνος Ιάκωβος Μακρυγιάννης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Μητροπολίτης Ελασσώνος Ιάκωβος Μακρυγιάννης
Ελασσώνος Ιάκωβος Μακρυγιάννης.jpg
Ο Μητροπολίτης Ελασσώνος Ιάκωβος Μακρυγιάννης, εξ Αλατσάτων Μικράς Ασίας
Γέννηση
Θάνατος

Ο Ιάκωβος Μακρυγιάννης, κατά κόσμον Δημοσθένης Μακρυγιάννης, (1910-1971) ήταν Έλληνας Μικρασιάτης Θεολόγος και Επίσκοπος που διετέλεσε Μητροπολίτης Ελασσώνος.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Μονή της Παναγίας Ολυμπιώτισσας της Ελασσόνας, η αναδιάρθρωση της οποίας πραγματοποιήθηκε επί αρχιερατείας Ιακώβου Μακρυγιάννη.

Ο Ιάκωβος Μακρυγιάννης γεννήθηκε, με το βαπτιστικό όνομα Δημοσθένης, το 1910 στα Αλάτσατα της Μικράς Ασίας, τη δεύτερη μεγάλη πόλη της Μητροπόλεως Κρήνης[1]. Σπούδασε Θεολογία στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Διάκονος χειροτονήθηκε το 1937 από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Χρυσόστομο λαμβάνοντας το μοναχικό όνομα Ιάκωβος [2]. Το 1940 χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος και υπηρέτησε ως Εφημέριος στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών (Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Ψυχικού) και ως Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Πεντέλης κατά τα έτη 1945-1955 [3].

Μητροπολίτης Ελασσώνος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 2 Μαρτίου 1956 εξελέγη Μητροπολίτης Ελασσώνος και δυό ημέρες αργότερα χειροτονήθηκε Επίσκοπος στον Ιερό Καθεδρικό Ναό Αθηνών. Επιτέλεσε σημαντικό έργο σε πνευματικό, φιλανθρωπικό και πολιτιστικό επίπεδο. Ανάμεσα στα έργα του περιλαμβάνονται

  • ίδρυση Κατασκηνώσεων
  • οργάνωση Ιδρύματος Νεότητας
  • δημιουργία Οικοτροφείου για τα παιδιά των ορεινών περιοχών που φοιτούσαν στο Γυμνάσιο της Ελλασόνας και δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα απόκτησης στέγης.

Μεριμνούσε ο ίδιος για την πραγματοποίηση σημαντικών κοινωφελών έργων όπως ηλεκτροδότηση απομακρυσμένων χωριών και κατασκευή δρόμων. Με δική του εισήγηση καθιερώθηκε το 1956 ο ετήσιος εορτασμός των Ελευθερίων της Ελασσόνας στις 6 Οκτωβρίου, ως τοπική εθνική εορτή σε ανάμνηση της απελευθέρωσης της πόλης στις 6 Οκτωβρίου 1912.

Δίωξη από τη Δικτατορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μητροπολίτης Ιάκωβος φέρων στην Ελασσώνα τον ξύλινο σταυρό που καθαγίασε στην οδό του μαρτυρίου στα Ιεροσόλυμα.

Στις 2 Αυγούστου 1967 απομακρύνθηκε αντικανονικά από τη Χούντα των Συνταγματαρχών, η οποία είχε επέμβει και στη Σύνοδο της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος[4], αναγκάζοντάς τον να παραιτηθεί. Η τακτική αυτή του δικτατορικού καθεστώτος ακολουθήθηκε και με άλλους Μητροπολίτες. Με αυτόν τον τρόπο η Δικτατορία κατάφερε αφενός να απομακρύνει επισκόπους που δεν είχαν διάθεση συνεργασίας με το απολυταρχικό καθεστώς και αφετέρου, στις κενές θέσεις που δημιουργήθηκαν, να τοποθετήσει νέους μητροπολίτες φιλικά διακείμενους προς αυτήν.

Κοίμηση και μνήμη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ιάκωβος εκοιμήθη στις 20 Ιουλίου 1971 στο Λουτράκι Κορινθίας όπου διέμενε καθώς δεν του επιτρεπόταν από τη Δικτατορία να επιστρέψει στην Ελασσόνα. Ετάφη στο Κοιμητήριο Χαλανδρίου με μέριμνα συγγενών και φίλων του. Τα οστά του μεταφέρθηκαν με ενέργειες του Μητροπολίτη Βασιλείου στην Ιερά Μονή Ολυμπιώτισσας όπου και ενταφιάστηκαν, ώστε μετά θάνατον ο Ιάκωβος να επιστρέψει στην πόλη που διακόνησε ως επίσκοπος, παρά την τότε αντικανονική απομάκρυνσή του. Στη μνήμη του κεντρική οδός της Ελασσόνας φέρει το όνομά του.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]