Μεταλλικό νερό

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Μία πηγή φυσικού μεταλλικού νερού στο Ιράν

Το μεταλλικό νερό ή γνωστό επίσης και ως φυσικό μεταλλικό νερό είναι ένα είδος νερού που πηγάζει από μία μεταλλική πηγή που περιέχει διάφορα μέταλλα, όπως άλατα και ενώσεις θείου. Το μεταλλικό νερό μπορεί να είναι αναβράζον ή «αφρώδες» λόγω του περιεχόμενου αερίου διοξειδίου του άνθρακα.

Παραδοσιακά, τα μεταλλικά νερά χρησιμοποιήθηκαν ή καταναλώθηκαν στις πηγές των πηγών τους, που συχνά αναφέρονται ως «λήψη των υδάτων» ή «λήψη της θεραπείας», σε μέρη όπως ιαματικά λουτρά, λουτρά ή πηγάδια. Ο όρος spa χρησιμοποιήθηκε για έναν τόπο όπου το νερό καταναλωνόταν και χρησιμοποιούνταν για μπάνιο όπου το νερό χρησιμοποιήθηκε κυρίως για κολύμβηση, θεραπεία ή αναψυχή.

Σήμερα, είναι πολύ πιο συνηθισμένο το μεταλλικό νερό να εμφιαλώνεται στην πηγή για κατανεμημένη κατανάλωση. Η μετάβαση στην πηγή του μεταλλικού νερού για άμεση πρόσβαση στο νερό είναι πλέον ασυνήθιστη και σε πολλές περιπτώσεις δεν είναι δυνατή λόγω αποκλειστικών εμπορικών δικαιωμάτων ιδιοκτησίας. Υπάρχουν περισσότερα από 4.000 εμπορικά σήματα μεταλλικού νερού παγκοσμίως.

Σύνθεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μεταλλικό νερό

Όσο περισσότερα ιόντα ασβεστίου και μαγνησίου διαλύονται στο νερό, τόσο πιο σκληρά λέγεται ότι είναι, το νερό με λίγα διαλυμένα ιόντα ασβεστίου και μαγνησίου περιγράφεται ως μαλακό.

Η αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων ταξινομεί το μεταλλικό νερό ως νερό που περιέχει τουλάχιστον 250 μέρη ανά εκατομμύριο ολικών διαλυμένων στερεών (TDS), που προέρχονται από γεωλογική και φυσικά προστατευμένη υπόγεια πηγή νερού. Δεν μπορούν να προστεθούν ορυκτά σε αυτό το νερό. Σε πολλά μέρη, ωστόσο, ο όρος «μεταλλικό νερό» χρησιμοποιείται συνειδητά για να σημαίνει οποιοδήποτε εμφιαλωμένο ανθρακούχο νερό ή νερό σόδας, σε αντίθεση με το νερό της βρύσης.

Ένα μπουκάλι Ήβη Λουτράκι

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση το εμφιαλωμένο νερό μπορεί να ονομάζεται μεταλλικό νερό όταν εμφιαλώνεται στην πηγή και δεν έχει υποστεί τη παραμικρή επεξεργασία. Επιτρέπεται η απομάκρυνση του σιδήρου, του μαγγανίου, του θείου και του αρσενικού μέσω της απόχυσης, της διήθησης ή της επεξεργασίας με αέρα εμπλουτισμένο με όζον, εφόσον η επεξεργασία αυτή δεν μεταβάλλει τη σύνθεση του νερού όσον αφορά τα ουσιώδη συστατικά που του προσδίδουν τις ιδιότητές του. Δεν επιτρέπονται προσθήκες εκτός από το διοξείδιο του άνθρακα, το οποίο μπορεί να προστεθεί, να αφαιρεθεί ή να εισαχθεί εκ νέου με αποκλειστικά φυσικές μεθόδους. Δεν επιτρέπεται η απολύμανση, ούτε η προσθήκη βακτηριοστατικών παραγόντων.