Μερισμός (φιλοσοφία)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Στη Φιλοσοφία μερισμός ή διαίρεση ονομάζεται η κατάτμηση ενός πραγματικού όντος στις έννοιες των μερών του από τα οποία και συνίσταται, π.χ. το δένδρο μερίζεται στη ρίζα, τον κορμό και τους κλάδους. Η έννοια που καταμερίζεται (π.χ. το δένδρο) ονομάζεται μεριστέα, οι δε επιμέρους έννοιες (π.χ. ρίζα, κορμός, κλάδοι) καλούνται μέλη (του μερισμού).

Ο φιλοσοφικός μερισμός διαφέρει της φιλοσοφικής διαίρεσης από το γεγονός ότι σ΄ αυτόν δεν γίνεται ανεύρεση και κατάταξη των επιμέρους εννοιών κατά αυτές τις έννοιες, αλλά από ορισμένο σύνολο διαχωρίζονται τα συστατικά μέρη του. Έτσι θα μπορούσε επιγραμματικά να λεχθεί πως στο μεν μερισμό διαιρείται ένα ενιαίο σύνολο στα μέρη του, ενώ στη διαίρεση το γένος στα επιμέρους είδη του.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου τ.13ος, σ.277-8