Μελέτιος Αθηνών

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Μελέτιος Αθηνών
Γέννηση
Ιωάννινα
Θάνατος
Ιδιότητα Χριστιανός ιερέας
Αξίωμα Μητροπολίτης
Εξώφυλλο από το τετράτομο έργο Γεωγραφία Παλαιά και Νέα του Μελέτιου, Βενετία, 1728

Ο Μελέτιος (Ιωάννινα, 1661 - Κωνσταντινούπολη, 1714) υπήρξε Μητροπολίτης Αθηνών.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε το 1661 στα Γιάννενα. Εκεί διδάχτηκε τα εγκύκλια μαθήματα στον Βησσαρίωνα Μακρή. Μετά το σχολείο πήγε στην Ιταλία για να σπουδάσει φιλοσοφία και ιατρική στην Πάδουα. Επέστρεψε στα Γιάννενα και έγινε δάσκαλος[1] στο σχολείο του Επιφανίου.

Χειροτονήθηκε αρχιερέας το 1692 στη μητρόπολη Ναυπάκτου και Άρτας και διατελεί αργότερα μητροπολίτης Αθηνών.

Εργογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεωγραφία παλαιά και νέα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το τετράτομο γεωγραφικό έργο του με τίτλο Γεωγραφία Παλαιά και Νέα εκδόθηκε στη Βενετία το 1728 και ήταν το πρώτο εκτεταμένο γεωγραφικό έργο της νεώτερης εποχής στα ελληνικά. Γνώρισε ιδιαίτερη διάδοση στους Έλληνες της διασποράς. Επίσης η Χάρτα του Ρήγα (1797) στηρίχτηκε σε πολλά τοπωνύμια του έργου του Μελετίου για τον προσδιορισμό των ονομασιών στον χάρτη.

Άλλα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παρακάτω παρουσιάζονται τα κυριότερα συγγράμματά του:[2]

  • Επιτομή Γεωγραφίας, Βενετία, 1728[3]
  • Εκκλησιαστική Ιστορία, Βιέννη, 1783
  • Ρητορική, (ανέκδοτο)
  • Διδαχαί, (ανέκδοτο)
  • Ερμηνεία σύντομος περί της πανώλιδος, (ανέκδοτο)
  • Περί αστρονομίας, (ανέκδοτο)
  • Εισαγωγή διαφόρων ακουσμάτων και ιατρικών, (ανέκδοτο)
  • Αστρονομικόν συνταγμάτιον, (ανέκδοτο)

Το έργο του Μελετίου Γεωγραφία

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Γιάνης Κορδάτος, Ιστορία της Νεοελληνικής λογοτεχνίας. Από το 1453 ως το 1961, τόμος πρώτος,εκδ.Επικαιρότητα, Αθήνα, 1983,σελ.91
  2. Ιστοσ. Πανεπιστημίου Αθηνών-Σχολή Ιστορία και Φιλοσοφίας-Εργαστήριο Ηλεκτρονικής Επεξεργασίας Ιστορικών Αρχείων, Μελέτιος Μήτρου, μητροπολίτης Αθηνών [1661, Ιωάννινα - 1714, Κωνσταντινούπολη] , Επιμ. Ε. Αμυγδαλάκη-Α. Παρασκευοπούλου
  3. χρησιμοποίησε ξένες πηγές και επιγραφικό υλικό.Γιάνης Κορδάτος, Ιστορία της Νεοελληνικής λογοτεχνίας. Από το 1453 ως το 1961, τόμος πρώτος,εκδ.Επικαιρότητα, Αθήνα, 1983,σελ. 91

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]