Μανώλης Δούνιας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Μανώλης Δούνιας
Θάνατος28  Φεβρουαρίου 1855
Τρίπολη

Ο Μανώλης Δούνιας (ή Ντούνιας) ήταν αγωνιστής του '21, που πρωτοστάτησε στην Άλωση της Τριπολιτσάς. Γεννήθηκε στον Πραστό και κατά την κήρυξη της Επανάστασης στο Λεωνίδι (16 Μαρτίου 1821) εντάχθηκε στο δεύτερο τμήμα Τσακώνων αγωνιστών υπό τον καπετάν Παναγιώτη Σαράντη και σύντομα βρέθηκε στην πολιορκία της «Ντροπολιτσάς». "Απεβίωσεν επί της ψάθης..." όπως γράφει η χήρα του Ελένη, "καταλιπών εμέ μετά τεσσάρων κορασίων..." στην Τριπολιτσά στις 28 Φεβρουαρίου 1855 και ετάφη στο νεκροταφείο της Αγ. Βαρβάρας.[1]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Βλ. Αφιέρωμα στον Μανώλη Δούνια, Χρονικά των Τσακώνων, τόμ. Α΄, 1956, σσ. 172-188.