Κύστη ωλεκράνου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Κύστη ωλεκράνου
Ταξινόμηση και εξωτερικές πηγές

Κύστη ωλεκράνου
Ταξινόμηση ICD-10 M70.2
Ταξινόμηση ICD-9 726.33
Παροχέτευση Κύστης Ωλεκράνου με οπή και σωληνίσκο.Photo: Dr. Harry Gouvas
Iνώδες υλικό από παροχέτευση Κύστης Ωλεκράνου. Photo: Dr. Harry Gouvas

Η Κύστη Ωλεκράνου, ή Ορογονοθυλακίτις αγκώνος, είναι σχετικώς συχνή πάθηση του αγκώνος. Η αγγλική της ονομασία είναι Olecranon Bursitis ή Elbow Bursitis[1]. Ο ορογόνος θύλακος του Ωλεκράνου, ο οποίος φυσιολογικά βρίσκεται πίσω από το ωλέκρανο, πάνω από την κατάφυση του Τένοντα του Τρικέφαλου Βραχιονίου, είναι δυνατό να διογκωθεί λόγω συλλογής υγρού και να προβάλει κάτω από το δέρμα, με μορφή μιας κύστης που κλυδάζει λόγω του εμπεριεχομένου υγρού[2].

Επιδημιολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Κύστη Ωλεκράνου είναι συχνή πάθηση του αγκώνα, εμφανιζόμενη συχνότερα σε άνδρες παρά σε γυναίκες (αναλογία 5:1). Οι ηλικίες στις οποίες εμφανίζεται είναι συνήθως μεταξύ 50-70 ετών. Είναι σπάνιο να τη δούμε σε άλλες ηλικίες[3].

Αίτια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η κύστη Ωλεκράνου ως διόγκωση δεν προκαλεί άλλα ενοχλήματα πλην ενίοτε του πόνου στις κινήσεις και οφείλεται συνήθως σε φλεγμονή του Θυλάκου του Ωλεκράνου από διάφορα αίτια. Μέχρι σήμερα έχουν περιγραφεί τα εξής αίτια:

  • (1) Το συχνότερο αίτιο της Κύστης Ωλεκράνου είναι μια καταπόνηση του Τρικέφαλου Τένοντα στο Ωλέκρανο που δημιουργεί μια τοπική φλεγμονή στον Θύλακο[4]. Ο θύλακος υπερτρέφεται και παράγει υγρό κίτρινο δημιουργώντας την κύστη. Αυτό συμβαίνει συνήθως σε μεσήλικες και άτομα τρίτης ηλικίας.
  • (2) Συχνό αίτιο είναι ο τραυματισμός του Θυλάκου του Ωλεκράνου είτε από επαναλαμβανόμενη βίαιη τριβή του αγκώνος σε σκληρή επιφάνεια, είτε από πτώση, οπότε το υγρό που παρακεντούμε είναι αιματηρό ή έστω οροαιματηρό (θυλακικό υγρό + αίμα).
  • (3) Ένα άλλο αίτιο, πιο σπάνιο είναι η χρόνια πίεση και προστριβή του αγκώνα σε σκληρή επιφάνεια (διαυγές κίτρινο θυλακικό υγρό), όπως συμβαίνει σε μαθητές («αγκώνας μαθητού») ή σε εργαζόμενους με συχνές κινήσεις κάμψης και έκτασης του αγκώνα ή σε αθλήματα με αυτή την κίνηση ή σε οδηγούς αυτοκινήτου ή σε γραφείς.
  • (4) Σε ηλικιωμένα άτομα συχνά η κύστη Ωλεκράνου οφείλεται σε ουρική αρθρίτιδα (πηχτό κίτρινο θυλακικό υγρό) και πολύ σπάνια σε φυματίωση ή σε ρευματοειδή αρθρίτιδα (θολό υγρό). Πολύ σπάνια το θυλακικό υγρό που συλλέγεται επιμολύνεται και διαπυείται (πυώδες υγρό), οπότε χρειάζεται παροχέτευση και αντιβιοτικά[1][2][3][5]. Το αιμορραγικό υγρό δεν είναι απαραίτητα να οφείλεται σε τραυματισμό ή σε τριβή, αλλά ενίοτε προκαλείται από τη ρήξη μικρών εύθραυστων αγγείων του θυλάκου λόγω της φλεγμονής[3].
  • Σημείωση: Όταν κάνουμε ανοικτή παροχέτευση της κύστης Ωλεκράνου, πέραν του υγρού που εξέρχεται (διαφόρων ειδών χρώματος), εξέρχονται μαζί πολλαπλά ινώδη μικροτεμάχια που αποτελούν αποσπασθέντα τμήματα του θυλάκου 9βλέπε φωτογραφία).[3].

Κλινική εικόνα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η κλινική εικόνα είναι χαρακτηριστική. Στο ωλέκρανο του αγκώνα διαπιστώνεται μια κύστη με υγρό (μπαλάκι μεγέθους καρυδιού που κλυδάζει) και τοπική ερυθρότητα τοπικά. Πόνος είναι λίγος έως ανύπαρκτος. Σπάνια η φλεγμονή μπορεί να επεκταθεί σε όλη την άρθρωση του αγκώνα, οπότε έχουμε και περιορισμό των κινήσεων. Το υγρό που παρακεντείται ή παροχετεύεται έχει συνήθως ένα από τα εξής τέσσερα χρώματα:

  • Κίτρινο διαυγές (τριβή),
  • κίτρινο θολό (Ουρική αρθρίτις)
  • πυώδες (μόλυνση) και
  • αιματηρό (τραυματισμός, ρήξη μικρού αγγείου)[3].

Θεραπεία Κύστης Ωλεκράνου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Για τη θεραπεία της Κύστης Ωλεκράνου περιγράφονται οι εξής θεραπείες, οι οποίες επιλέγονται κατά την κρίση του Ορθοπεδικού χειρουργού.

  • Απλή ελαστική περιαγκωνίδα + αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Η μέθοδος αυτή έχει μεγάλο ποσοστό αποτυχίας και υποτροπών[1].
  • Παρακέντηση της Κύστης με βελόνη, παροχέτευση του υγρού και έγχυση Κορτιζόνης. Είναι επιτυχής μέθοδος με ποσοστό υποτροπής περί το 20-30%, οπότε χρειάζεται επανάληψη ή άλλη μέθοδος [1][2][3].
  • Σχάση της κύστης με μικρή τομή 5mm και παροχέτευση του υγρού με σωλήνα Folley για 4-5 μέρες. Η μέθοδος αυτή είναι απλούστατη και έχει μηδενικά ποσοστά υποτροπών[3].
  • Ανοικτή χειρουργική αφαίρεση της Κύστης Ωλεκράνου. Γίνεται σε περιπτώσεις υποτροπών[2].
  • Σε περιπτώσεις ανεύρεσης πύου ή υγρού με κρυστάλλους Ουρικού Νατρίου στο θυλακικό υγρό, η θεραπεία επιπλέον απαιτεί και αντιβιοτικά ή ειδικά φάρμακα για τη θεραπεία της Ουρικής αρθρίτιδας, δηλαδή ZYLORIC, COLCHICINE, ή ADENURIC[2].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Graham Appley, 1993
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Παναγιώτης Συμεωνίδης, 1996
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 Χαράλαμπος Γκούβας, 2009
  4. Harry Skinner, 1988
  5. Campbell’s 1987

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Graham Appley και Louis Solomon: “System of Orthopaedics and Fractures”, εκδόσεις Livingstone, London, New York, 1993
  • Harry Skinner: “Current Orthopedics”, εκδόσεις Appleton και Lange, USA, 1988
  • Campbell’s: “Operative Orthopaedics”, USA, 1987
  • Παναγιώτης Συμεωνίδης: «Ορθοπαιδική», Εκδόσεις University Studio Press, Θεσσαλονίκη 1996
  • Χαράλαμπος Γκούβας: «Κύστη Ωλεκράνου: Εμπειρία θεραπείας από 200 περιπτώσεις ασθενών», 2009