Κορράδος ο Σγουρός

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κορράδος ο Σγουρός
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1198
Θάνατος4  Σεπτεμβρίου 1213
Αιτία θανάτουπτώση από άλογο
Οικογένεια
ΓονείςΕρρίκος Α΄ ο Γενειοφόρος και Χέντβιχ της Σιλεσίας
ΑδέλφιαΕρρίκος Β΄ ο Ευσεβής
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Κορράδος ο Σγουρός, πολων. Konrad Kędzierzawy (π. 1198 - 4 Σεπτεμβρίου 1213) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν πρίγκιπας της Σιλεσίας, γιος του δούκα του Βρότσλαφ.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερρίκου Α΄ του Γενειοφόρου, δούκα του Βρότσλαφ και της Αγίας Χέντβιχ των Άντεχς, κόρης του Μπέρτολντ δούκα της Μερανίας (= Δαλματίας & Ιστρίας).

Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Ερρίκος Β΄ ο Ευσεβής. Ο Κορράδος έγινε ο ήρωας της πρώτης -υποτίθεται- εθνικής σύγκρουσης μεταξύ Πολωνών και Γερμανών στη Σιλεσία. Σύμφωνα με έναν ανώνυμο μοναχό, συγγραφέα του Χρονικού Πολωνίας-Σιλεσίας (π. 1300) ο Ερρίκος Α΄ προσπάθησε να αφήσει όλη την κληρονομία του στον Ερρίκο Β΄. Αυτό οδήγησε σε έριδα μεταξύ των δύο αδελφών, που εξελίχθηκε σε ανοικτή σύγκρουση· οι γονείς τους κράτησαν παθητική στάση. Στη διαφωνία ο νεαρός Κορράδος είχε την υποστήριξη των Πολωνών και ο Ερρίκος Β΄ κέρδισε την εύνοια των Γερμανών. Ως αποτέλεσμα οι δύο πλευρές συνεπλάκησαν στη μάχη της Στουντίτσα, κοντά στο Οπόλε, το 1213. Οι Γερμανοί υπό την ηγεσία του Ερρίκου Β΄ νίκησαν τα Πολωνικά στρατεύματα του Κορράδου. Τα χρονικά εκτιμούν ότι το μετέπειτα μοιραίο δυστύχημα του Κορράδου, δεν ήταν σύμπτωση.

Χάρη σε αυτή την πληροφορία, τον 19ο και 20ό αι. ο Κορράδος έγινε εθνικός ήρωας τον Πολωνών. Η ιστοριογραφία θεωρεί τη μάχη της Στουντίτσα ένα σημαντικό γεγονός της Πολωνικής Σιλεσίας. Ο συγγραφέας Γιαν-Μικολάι Γιάρον συνέθεσε το 1920 ένα θεατρικό έργο με τον τίτλο Κορράδος ο Σγουρός Το 1928 ο Λέων Σίλλερ έγραψε το Δράμα της Σιλεσίας, στις αρχές του 13ου αι., σε 5 πράξεις. Ως υπερασπιστής του πρίγκιπα, η Ζοφία Κοσσάκ-Στσούτσκα έγραψε το έργο Η Πολωνία της Λεγκνίτσα το 1931, όπου ο Ερρίκος Β΄ αναγνωρίζεται ως υποστηρικτής των Γερμανών.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]