Κλαρίν
| Κλαρίν | |
|---|---|
![]() | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 25 Απριλίου 1852 Θαμόρα |
| Θάνατος | 13 Ιουνίου 1901 Οβιέδο |
| Αιτία θανάτου | Καρκίνος του πρωκτού |
| Συνθήκες θανάτου | φυσικά αίτια |
| Τόπος ταφής | Cementerio municipal de El Salvador |
| Ψευδώνυμο | Clarín |
| Χώρα πολιτογράφησης | Ισπανία |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Ισπανικά |
| Σπουδές | Πανεπιστήμιο του Οβιέδο |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Εργοδότης | Πανεπιστήμιο του Οβιέντο Πανεπιστήμιο της Σαραγόσα |
| Αξιοσημείωτο έργο | La Regenta d:Q16636356 |
| Οικογένεια | |
| Τέκνα | Leopoldo García-Alas García-Argüelles Adolfo Alas Argüelles |
| Αδέλφια | Genaro García-Alas y Ureña |
| Συγγενείς | Leopoldo Alas Mínguez |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Βραβεύσεις | Floral Games of Barcelona |
Ο Λεοπόλντο Γκαρθία-Άλας ι Ουρένια, γνωστός ως «Κλαρίν» (Leopoldo García-Alas y Ureña «Clarín») ήταν ισπανός συγγραφέας, ένας από τους σημαντικότερους πεζογράφους και κριτικούς λογοτεχνίας της χώρας κατά το τελευταίο τρίτο του 19ου αιώνα.[1] Έζησε στη Μαδρίτη και τις μητρικές του Αστούριες, όπου εργάστηκε ως καθηγητής Νομικής στο Πανεπιστήμιο του Οβιέδο.
Το πιο γνωστό του έργο είναι η Ρεχέντα, ένα από τα σπουδαιότερα ρεαλιστικά μυθιστορήματα της ιστορίας της παγκόσμιας λογοτεχνίας.[2] Εκεί, περιγράφεται με μαεστρία την ισπανική κοινωνία των τελών του 19ου αιώνα και οι εσωτερικές της αντιθέσεις, ενταγμένη σε ένα περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από υποκρισία και διαφθορά.[1] Έγραψε επίσης αρκετά διηγήματα.
Όσον αφορά την κριτική, οι φιλελεύθερες πολιτικές του ιδέες και η συμπάθεια που έτρεφε προς τις ιδέες του Κραουζισμού τον έφεραν πολλάκις αντιμέτωπο με τους πιο συντηρητικούς διανοούμενους της εποχής του. Κύρια χαρακτηριστικά της κριτικής του τέχνης, η οξύτητα του λόγου του και η πετυχημένη αντίληψή του περί λογοτεχνικότητας.[3]
Έργα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Δοκίμια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Solos de Clarín (1881).
- La literatura en 1881 (1882).
- Sermón perdido (1885).
- Nueva campaña (1887).
- Ensayos y revistas (1892).
- Palique (1894).
Μυθιστορήματα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Cuesta abajo (1890-1891).
- La Regenta (1884–1885).
- Su único hijo (1890).
- El abrazo de Pelayo (1889)
Διηγήματα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Dos sabios.
- El dúo de la tos.
- El gallo de Sócrates.
- En el tren.
- En la droguería.
- Un voto.
- ¡Adiós, Cordera! (texto completo); ¡Adiós, Cordera! (análisis)
- Boroña.
- Cuentos Morales.
- Cuervo.
- De la Comisión.
- Doble vía.
- Doctor Angelicus.
- Don Paco del empaque.
- Doña Berta.
- El Señor y lo demás son cuentos.
- El doctor Pértinax.
- El libro y la viuda.
- El oso mayor.
- El sombrero del cura.
- Medalla... de perro chico.
- Pipá.
- Speraindeo.
- Superchería.
- Tambor y gaita.
- Teresa.
- Un candidato.
- Un repatriado.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 Gies 2008: 576.
- ↑ Βιβλιονέτ, «Ρεχέντα»
- ↑ Gies 2008: 573.
Βιβλιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- José García López, Historia de la literatura española, Vicens Vives, Βαρκελώνη, 2009 [20ή έκδοση]
