Κεραία Yagi–Uda

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Η κεραία Yagi-Uda (γνωστή και ως κεραία Yagi) είναι κατευθυντική κεραία για λήψη ή μετάδοση ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων στην περιοχή από περίπου 10 MHz έως περίπου 2,5 GHz. Αποτελείται από ένα ενεργό δίπολο, μια σειρά από οδηγούς μπροστά και συνήθως έναν ανακλαστήρα πίσω από το δίπολο. Είναι μια από τις πιο κοινές μορφές κεραίας για λήψη επίγειας τηλεόρασης.

Η κεραία εφευρέθηκε το 1926 από τον Shintaro Uda του Αυτοκρατορικού Πανεπιστημίου Tohoku, στην Ιαπωνία, και με μικρή συμμετοχή του συναδέλφου του Hidetsugu Yagi. Ωστόσο, το όνομα "Yagi" έχει επικρατήσει ενώ το όνομα του Uda συχνά παραλείπεται. Αυτό φαίνεται να οφείλεται στο ότι ο Yagi κατέθεσε δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για την ιδέα στην Ιαπωνία χωρίς το όνομα του Uda, και αργότερα μεταβίβασε το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας στην εταιρεία Marconi στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Οι κεραίες Yagi χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά ευρέως κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου σε συστήματα ραντάρ από τους Ιάπωνες, τους Γερμανούς, τους Βρετανούς και τις ΗΠΑ. Μετά τον πόλεμο, η εμφάνιση της τηλεόρασης οδήγησε στην εκτεταμένη χρήση της κεραίας σαν εξωτερική κεραία για λήψη των τηλεοπτικών εκπομπών στην αρχή στη ζώνη VHF (και αργότερα για τηλεόραση UHF) και επίσης ως κεραία ραδιοφώνου FM σε απομακρυσμένες περιοχές.