Κάρολ Κουτσέρα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κάρολ Κουτσέρα
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση4  Μαρτίου 1974[1]
Μπρατισλάβα[1]
ΚατοικίαΜόντε Κάρλο
Χώρα πολιτογράφησηςΣλοβακία
Ύψος188 cm
Βάρος77 kg
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητααντισφαιριστής (από 1992)
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςOrder of Ľudovít Štúr

Ο Κάρολ Κουτσέρα (λατινικό αλφάβητο : Karol Kučera), γεννημένος στην Μπρατισλάβα, Τσεχοσλοβακία, στις 4 Μαρτίου 1974[2], είναι Σλοβάκος πρωταθλητής της αντισφαίρισης. Κατάφερε τον Σεπτέμβριο του 1998 να φτάσει το Νο6 στην παγκόσμια κατάταξη, φτάνοντας στους ημιτελικούς του Αυστραλιανού Όπεν το ίδιο έτος.

Ο Κουτσέρα έγινε επαγγελματίας το 1992. Με την εθνική ομάδα της Τσεχοσλοβακίας συμμετείχε στο κύπελλο Γκαλέα το 1991 και το 1992, επίσης στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα το 1992[3]. Το 1993 προκρίθηκε για το πρώτο του Γκραντ σλαμ στο Ρολάν Γκαρός. Το 1995 κέρδισε τον πρώτο του τίτλο ATP στο Ροσμαλέμ[3]. Το 1996 έπαιξε στους Ολυμπιακούς Αγώνες στην Ατλάντα το 1996 όπου έχασε από τον Αντρέ Αγκάσι στον πρώτο γύρο του απλού[4]. Συμμετείχε χωρίς επιτυχία και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000 στο Σίδνευ[5].

Το 1997 κέρδισε τον δεύτερο τίτλο του στην ATP στην Οστράβα και ήταν δεύτερος στο Νότιγχαμ και στην Στουτγάρδη[3]. Το 1998 κέδισε δύο τίτλους , έναν στο Σίδνευ και έναν στο Νιού Χάβεν[3].

Ο Kučera πέτυχε το καλύτερο αποτέλεσμα του σε τουρνουά Γκραντ σλαμ το 1998, φτάνοντας στους ημιτελικούς του Αυστραλιανού Όπεν. Το 1999 κέρδισε τον πέμπτο τίτλο του ATP στη Βασιλεία[3], από το 1999 αντιμετώπισε πρόβλημα τραυματισμού στον δεξιό καρπό και βραχίονα. Συνέχισε να αγωνίζεται και το 2003 ήταν στους κορυφαίους 50 στον κόσμο. Κατά τη διάρκεια του ίδιου έτους κέρδισε τον έκτο και τελευταίο του τίτλο στην Κοπεγχάγη[3].

Ο Κουτσέρα ήταν ένα από τα μέλη της ομάδας της Σλοβακίας που έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Ντείβις το 2005, χάνοντας στον τελικό από την Κροατία 2-3[2]. Ανακοίνωσε την αποχώρησή του μετά τον τελικό. Στο κύπελλο Ντέιβις αγωνίστηκε με την Σλοβακία από το 1994 έως το 2005 σε 12 διοργανώσεις με ρεκόρ 33 νίκες και 18 ήττες[2].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]