Ιωάννης Ζησιάδης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ιωάννης Ζησιάδης
Γέννηση1903
Δίον Πιερίας
Θάνατος14  Ιουλίου 1983
Θεσσαλονίκη
ΥπηκοότηταΕλλάδα
Επιστημονική σταδιοδρομία
Ιδιότηταδιδάσκων πανεπιστημίου

Ο Ιωάννης Ζησιάδης (Δίον 1903 - Θεσσαλονίκη, 14 Ιουλίου 1983[1]) ήταν Έλληνας καθηγητής του Ποινικού Δικαίου. Ακολούθησε νομικές σπουδές στα πανεπιστήμια της Αθήνας και του Παρισιού. Ξεκίνησε να δικηγορεί σε ηλικία 25 ετών, στη Θεσσαλονίκη. Ήταν υφηγητής (1946) και τακτικός καθηγητής στην έδρα του Ποινικού Δικαίου (1960). Το 1946 ανέλαβε επιστημονικός διευθυντής στο νομικό περιοδικό "Αρμενόπουλος" της Θεσσαλονίκης. Πέθανε στη συμπρωτεύουσα τον Ιούλιο του 1983.[2] Το έργο του συνεχίζει ο γιος του, Βασίλειος Ζησιάδης (γενν. 1937).

Έργα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Η εφαρμογή της αρχής "in dubio pro reo" στα στάδια της ποινικής διαδικασίας, ISBN/ISSN: 978-05-05-029 (1989)
  • Ποινική δικονομία Β - 3η έκδοση, ISBN/ISSN: 978-05-05-009 (1977)
  • Ποινική Δικονομία Γ - 3η έκδοση ISBN/ISSN: 978-05-05-047 (1977)

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Συλλογικό έργο, Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάννικα, τ. 26, σελ. 53-54
  1. Αρχείο Δήμου Θεσσαλονίκης.
  2. Νέα Εποχή, 13-8-1983, σελ. 1., μέσω ΓΑΚ - Αρχεία Ν. Πιερίας