Κοινοβούλιο της Ισπανίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Ισπανικό Κοινοβούλιο)
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κοινοβούλιο της Ισπανίας
Congreso de los Diputados
Είδος
ΤύποςΚάτω βουλή
Ηγεσία
Πρόεδρος
Μεριτσέλ Μπατέτ (PSOE)
Δομή
Distribución de escaños en el Congreso de los Diputados. Aprobada el 11 de junio de 2019.svg
Κοινοβουλευτικές
Ομάδες
Τόπος συνεδριάσεων
Sesión Solemne en el Congreso de los Diputados.jpg
Μέγαρο του Κοινοβουλίου,
Μαδρίτη, Ισπανία
Ιστοσελίδα
congreso.es

Το Κοινοβούλιο της Ισπανίας (ισπανικά: Congreso de los Diputados, εναλλακτικά: Κογκρέσο των Αντιπροσώπων) αποτελεί την Κάτω Βουλή της Γενικής Συνέλευσης της Ισπανίας, όντας η Άνω Βουλή η Ισπανική Γερουσία. Έχει την έδρα του στο Μέγαρο των Συνελεύσεων στη Μαδρίτη. Από το 1985 διαθέτει 350 κοινοβουλευτικές έδρες.

Ιστορικά ανάγεται στο 1834 και το βασιλικό διάταγμα που όριζε τη διμορφία στη Γενική Συνέλευση του βασιλείου με τον διαχωρισμό στην Άνω Βουλή των Αριστοκρατών (Estamento de Próceres) και την Κάτω Βουλή των Προκουρατόρων (Estamento de Procuratores). Το δεύτερο σώμα απαρτιζόταν από τους εκλεγμένους αντιπροσώπους των πόλεων της Ισπανίας και σύντομα μετονομάστηκε σε Βουλή των Αντιπροσώπων. Συνέχισε να υφίσταται κατά την περίοδο της Παλινόρθωσης των Βουρβόνων ενώ κατά τη Δεύτερη Ισπανική Δημοκρατία λειτούργησε ως το μοναδικό νομοθετικό όργανο του κράτους.[1] Απαγορεύθηκαν επί δικτατορίας του στρατηγού Φράνκο και επανήλθαν με την ισπανική μετάβαση στη δημοκρατία το 1977 εκ νέου ως Κάτω Βουλή.

Οι 350 έδρες του μοιράζονται μεταξύ των 54 εκλογικών περιφερειών που ταυτίζονται με τις 52 επαρχίες και τις δύο αυτοδιοικούμενες πόλεις. Κάθε περιφέρεια κατέχει κατά ελάχιστον δύο έδρες εκτός από τις αυτόνομες πόλεις της Μελίγια και της Θέουτα που έχουν μία έδρα. Ως αποτέλεσμα πολλές εκλογικές περιφέρειες έχουν μικρότερη εκλογική δύναμη από αυτή που θα έπρεπε βάσει της αναλογικής διάθεσης των εδρών.[2]

Στο Κοινοβούλιο της Ισπανίας ο σχηματισμός κοινοβουλευτικής ομάδας πρέπει να τηρεί ορισμένες προδιαγραφές: να έχει λάβει πάνω από 15 έδρες, το 15 τοις εκατό στις εκλογικές περιφέρειες όπου έχει παρουσιαστεί ή το 5 τοις εκατό σε κρατικό επίπεδο.[3] Όσα κόμματα δεν συγκεντρώνουν αυτές τις προϋποθέσεις ενσωματώνονται αναγκαστικά στη Μικτή Κοινοβουλευτική Ομάδα.[4]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. García Santos, Juan Felipe (1980). Léxico y política de la Segunda República. Salamanca: Ediciones Universidad de Salamanca. σελ. 347.
  2. Colomer, Josep M. (2004). «Spain: from Civil War to Proportional Representation». En Colomer, Josep M. The Handbook of Electoral System Choice (en inglés). New York: Palgrave Macmillan. p. 262.
  3. Εσωτερικός Κανονισμός του Ισπανικού Κοινοβουλίου: Μέρος 2, Άρθρο 23.
  4. Εσωτερικός Κανονισμός του Ισπανικού Κοινοβουλίου: Μέρος 2, Άρθρο 24.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]