Επιχείρηση Χίμλερ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αριστερά προς τα δεξιά: Φραντς Γιόζεφ Χούμπερ, Άρτουρ Νέμπε, και οι τρεις σχεδιαστές των περισσότερων από την Επιχείρηση Χίμλερ: Χάινριχ Χίμλερ, Ράινχαρντ Χάιντριχ, Χάινριχ Μύλλερ

Η Επιχείρηση Χίμλερ (λιγότερο γνωστή ως Επιχείρηση Konserve (Κονσέρβα) ή Επιχείρηση Κονσερβοποιημένα Αγαθά) ήταν μια προβοκάτσια το 1939 που σχεδιάστηκε από τη ναζιστική Γερμανία για να δημιουργήσει την εντύπωση περί πολωνικής επιθετικότητας εναντίον της Γερμανίας. Χρησιμοποιήθηκε από τους Ναζί για να δικαιολογήσουν την εισβολή στην Πολωνία. Το σχέδιο περιελάμβανε τη διεξαγωγή ψευδών επιθέσεων εναντίον δήθεν των Γερμανών, χρησιμοποιώντας αθώους ανθρώπους ή κρατούμενους στρατοπέδων συγκέντρωσης. Η Επιχείρηση Χίμλερ ήταν αναμφισβήτητα η πρώτη πράξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στην Ευρώπη.

Σχεδίαση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πριν από την εισβολή του 1939, γερμανικές εφημερίδες και πολιτικοί όπως ο Αδόλφος Χίτλερ διεξήγαγαν μια εθνική και διεθνή εκστρατεία προπαγάνδας κατηγορώντας τις πολωνικές αρχές ότι οργανώνουν ή ανέχονται τη βίαιη εθνοκάθαρση των Γερμανών που ζουν στην Πολωνία.[1]

Το σχέδιο, το οποίο πήρε το όνομά του από τον δημιουργό του, Χάινριχ Χίμλερ, εποπτεύτηκε από τον Ράινχαρντ Χάιντριχ και διαχειρίστηκε[2] από τον Χάινριχ Μίλερ. Στόχος της προβοκάτσιας ήταν να δημιουργήσει την εντύπωση πολωνικής επιθετικότητας ενάντια στη Γερμανία, η οποία εντύπωση θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τη δικαιολόγηση της γερμανικής εισβολής στην Πολωνία. Ο Χίτλερ ίσως επίσης ήλπιζε στη δημιουργία σύγχυσης στους συμμάχους της Πολωνίας, το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γαλλία, στο να καθυστερήσουν ή να ακυρώσουν πλήρως τη κήρυξη πολέμου κατά της Γερμανίας.[3]

Εκτέλεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι επιχειρήσεις πραγματοποιήθηκαν κυρίως στις 31 Αυγούστου. Η επιχείρηση - καθώς και η κύρια γερμανική επίθεση - αρχικά είχε προγραμματιστεί για τις 26 Αυγούστου. Η μεταβαλλόμενη διπλωματική κατάσταση οδήγησε σε καθυστέρηση έως τις 31 Αυγούστου / 1 Σεπτεμβρίου - αλλά μια από τις γερμανικές μυστικές μονάδες δεν ενημερώθηκε και πραγματοποίησε τελικά την επίθεσή της σε γερμανικό τελωνείο, φονεύοντας αρκετούς Γερμανούς πριν τελειώσει το περιστατικό.[4] Οι επιχειρήσεις πραγματοποιήθηκαν από πράκτορες των Σούτσσταφφελ και Ζιχερχάιτσντινστ.[5] Τα γερμανικά στρατεύματα, ντυμένα με πολωνικές στολές, θα έπλητταν διάφορα κτίρια στα σύνορα, θα τρόμαζαν τους ντόπιους με ανακριβείς πυροβολισμούς, θα πραγματοποιούσαν βανδαλισμούς και θα υποχωρούσαν, αφήνοντας πίσω τους πτώματα με πολωνικές στολές. Τα στρατεύματα ήταν στην πραγματικότητα κρατούμενοι από στρατόπεδα συγκέντρωσης. Ήταν ντυμένοι με πολωνικές στολές και έπειτα σκοτώθηκαν (τους έγινε θανατηφόρος ένεση και μετά πυροβολήθηκαν για να φαίνονται σαν σκοτωμένοι πολωνοί στρατιώτες) και εγκαταλήφθηκαν στις περιοχές που συνέβησαν τα γεγονότα. Περιγράφηκαν ως σχέδια "Κονσέρβα", δηλαδή "κονσερβοποιημένα προϊόντα" (αυτό έδωσε και το πιο ανεπίσημο όνομα της επιχείρησης, Επιχείρηση Κονσέρβα). [6] [7]

Υπήρξαν πολλές ξεχωριστές επιχειρήσεις, συμπεριλαμβανομένων των ακολούθων στημένων επιθέσεων:

  • Στο στρατηγικό μέρος της σιδηροδρομικής γραμμής στο πέρασμα Γιαμπλούνκα (περιστατικό του Γιαμπουούνκουφ), που βρίσκεται στα σύνορα μεταξύ Πολωνίας και Τσεχοσλοβακίας [8]
  • Στο γερμανικό ραδιοφωνικό σταθμό Sender Gleiwitz (Γκλάιβιτς, το σημερινό Γκλιβίτσε) (αυτό ήταν αναμφισβήτητα το πιο αξιοσημείωτο από τα χτυπήματα της Επιχείρησης Χίμλερ · δείτε το λήμμα επεισόδιο του Γκλάιβιτς) [6]
  • Στο γερμανικό τελωνειακό σταθμό στο Χοχλίντεν (σήμερα μέρος του Ρίμπνικ - Στοντόουι) [5]
  • Στο σταθμό της υπηρεσίας δασών στο Πίτσεν (Μπίτσινα)
  • Στο σταθμός επικοινωνίας στο Νοϊμπερστάιχ (γνωστό ως "Νιμπορόβιτσερ Χάμερ" πριν από τις 12 Φεβρουαρίου 1936, σήμερα ονομάζεται Κούζνια Νιεμπόροφσκα)
  • Στο σιδηροδρομικό σταθμό στο Αλτ-Άιχε (Σμόλνικι) της επαρχίας Ρόζενμπεργκ ιν Βεστπρόισσεν
  • Σε μια γυναίκα και τον σύντροφο της στο Κατοβίτσε

Το περιστατικό του Γκλάιβιτς[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο πύργος ραδιοφώνου στο σημερινό Γκλιβίτσε (Γκλάιβιτς). Είναι η υψηλότερη ξύλινη κατασκευή στην Ευρώπη.

Το βράδυ της 31ης Αυγούστου μια μικρή ομάδα γερμανών χειριστών, ντυμένοι με πολωνικές στολές και με επικεφαλής τον Άλφρεντ Νάουγιοκς, κατέλαβαν το σταθμό του Γκλάιβιτς και μετέδωσαν ένα σύντομο αντιγερμανικό μήνυμα στα πολωνικά (οι πηγές ποικίλλουν ως προς το περιεχόμενο του μηνύματος). Αρκετοί κρατούμενοι (πιθανότατα από το στρατόπεδο συγκέντρωσης του Νταχάου) και ένας ντόπιος πολωνοσιλέσιος ακτιβιστής (που είχε συλληφθεί μια μέρα πριν) εκτελέστηκαν φορώντας τις πολωνικές στολές τους.[6][9]

Συνέπειες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Την 1η Σεπτεμβρίου, σε ομιλία του στο Ράιχσταγκ, ο Χίτλερ ανέφερε τα 21 επεισόδια στα σύνορα ως δικαιολογία για τη «αμυντική» δράση της Γερμανίας κατά της Πολωνίας. Μέχρι τα μέσα του 1939, χιλιάδες Πολωνοί Φολκσντόιτσε (Volksdeutsche) είχαν κρυφά προετοιμαστεί για σαμποτάζ και ανταρτοπόλεμο από το γραφείο της Άμπβερ στο Μπρέσλαου (Βρότσουαφ). Σκοπός των δραστηριοτήτων τους ήταν να προκαλέσουν αντιγερμανικά αντίποινα που θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως προκλήσεις από τους Γερμανούς.[10] Αυτοί οι Γερμανοί πράκτορες πράγματι συνεργάστηκαν με τις γερμανικές δυνάμεις κατά την εισβολή στην Πολωνία, οδηγώντας σε κάποια αντίποινα, για τα οποία υπερέβαλλε η γερμανική ναζιστική προπαγάνδα.[11] [12] Μία από τις πιο αξιοσημείωτες περιπτώσεις ενός τέτοιου σεναρίου πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της Αιματηρής Κυριακής του Μπίντγκοστς.

Η όλη επιχείρηση απέτυχε να πείσει τη διεθνή κοινή γνώμη για τους γερμανικούς ισχυρισμούς. [3]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Nazi Conspiracy and Aggression, Volume VI (PDF). United States Government Printing Office: Washington: Office of United States Chief of Counsel For Prosecution of Axis Criminality. 1946. σελ. 188. 31. On 1 September, the day of the beginning of the battle against Poland, Hitler's speech in the Reichstag gave the instructions for the press, especially as to the ticklish problem of the attitude of the Western powers.  (what displays as page 188 on bottom of page is page 193/1125 of this PDF)
  2. Gerald Reitlinger, The SS, Alibi of a Nation, 1922-1945, Da Capo Press, 1989, (ISBN 0-306-80351-8), Print, p.122
  3. 3,0 3,1 Steven J. Zaloga, Poland 1939: The Birth of Blitzkrieg, Osprey Publishing, 2002, (ISBN 1-84176-408-6), Google Print, p.39
  4. Jack Weidner, A Question of Honor, Infinity Publishing, 2002, (ISBN 0-7414-0953-4), Google Print, p.61
  5. 5,0 5,1 Martin Allen, Himmler's Secret War: The Covert Peace Negotiations of Heinrich Himmler, Carroll & Graf Publishers, 2005, (ISBN 0-7867-1708-4), Google Print, p.51
  6. 6,0 6,1 6,2 Christopher J. Ailsby, The Third Reich Day by Day, Zenith Imprint, 2001, (ISBN 0-7603-1167-6), Google Print, p.112
  7. John S. Craig, Peculiar Liaisons in War, Espionage, and Terrorism of the Twentieth Century, Algora Publishing, 2005, (ISBN 0-87586-331-0), Google Print, p.180
  8. Jorgensen, Christer, "Hitler's Espionage Machine", Spellmount Ltd., 2004, (ISBN 1-86227-244-1)
  9. «Museum in Gliwice: WHAT HAPPENED HERE?». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Μαΐου 2008. Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2008. 
  10. Perry Biddiscombe, Alexander Perry, Werwolf!: The History of the National Socialist Guerrilla Movement, 1944-1946, University of TorontoPress, 1998, (ISBN 0-8020-0862-3), Google Print, p.207
  11. For an example of Nazi propaganda document discussing "Polish atrocities against the German people", see The Polish Atrocities Against the German Minority in Poland Compiled by Hans Schadewaldt (Berlin: German Foreign Office, 1940) pp. 35-54, cases 1 - 15. signed testimony of Herbert Matthes, Bromberg furniture maker
  12. Richard Blanke, The American Historical Review, Vol. 97, No. 2. Apr. 1992, pp. 580-582. Review of: Włodzimierz Jastrzębski,Der Bromberger Blutsonntag: Legende und Wirklichkeit. and Andrzej Brożek, Niemcy zagraniczni w polityce kolonizacji pruskich prowincji wschodnich (1886-1918)

Περαιτέρω ανάγνωση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]